20 mei 2024

Heerlijk rustig geslapen op dit plekje en iets voor zeven wakker geworden. Met Timber een korte wandeling langs het meer terwijl Leon het water voor de koffie en thee kookte. Zonder druk of stress ontbeten.

Daarna de auto in orde gebracht voor de laatste rit van deze reis. En zoals steeds, terwijl ik nog even met Timber wandelde, deed Leon het dak dicht. En dan op pad.
Via Apen ging het over kleinere wegen naar Oldenburg. Vandaar werd het afwisselend via de snelweg of over de kleinere wegen over Emden, richting Leer en zo naar de grens met Nederland.

Even de weg naar Groningen volgen om dan via Veendam weer over wat minder grote wegen naar het Nationaal Park De Weerribben/Wieden te rijden. Tijd voor een wandeling.
De bedoeling was om het Kiersche wijdepad te wandelen maar daar mocht Timber niet in. We kozen dan voor een iets kortere wandeling: Het Veenweidepad. Stapschoenen aan, wat drinken in het rugzakje en Timber aan de lange lijn. Zo op stap. Een afwisselende wandeling tussen venen en sloten. Mooie bloemen die momenteel bloeien (Pinksterbloem, gele lis, een orchidee,…). We konden ook enkele vogels spotten, niets speciaals maar wel leuk.

Op de achtergrond klonken de kikkers en de rietzangers, maar zij lieten zich niet zien.
Eens we weer aan de parking waren, hebben we maar ineens gegeten. Zo konden we tegen half twee richting Zwartsluis om te tanken en dan echt naar huis. Jammer genoeg was er vanaf Harderwijk behoorlijk wat verkeer en stropte dit af en toe wat op met file tot gevolg. Eens Utrecht voorbij ging het weer vlot. Samen met het einde van onze korte reis kwam er duidelijk ook een einde aan het mooie weer. Vanaf Oosterhout kwam de regen. Alles verliep verder vlot. Na de Liefkenshoektunnel was het wel even een tocht door de Antwerpse haven. Wat omrijden door open (of gesloten) bruggen. Dit alles door de werken aan de weg in de buurt van de Beverentunnel en aan de tunnel zelf.

Zo reden we naar frituur Den Tromp te Kemzeke. Het was duidelijk dat dit één van de weinige frituren was dat geopend is op maandag. Samen met Yuthan en Kyana die tot daar gekomen waren, de traditionele frietjes gegeten. Daarna thuis Timber eten gegeven. Terwijl ik Timber uitliet, heeft Leon de auto uitgeladen. De was draait, de zon is er weer en ook deze korte reis is tot een einde gekomen. Het was leuk

19 mei 2024

Heerlijk doorgeslapen tot half zeven. Het gebruikelijke in de ochtend en dan alles klaargemaakt om te vertrekken. Eens de auto klaar was zijn we bij elk groepje afscheid gaan nemen. Daarna de watertank bijgevuld om dan bij Martin en Suzanna als laatste dag te gaan zeggen. Zij hadden een superevenement georganiseerd en ook de kampplek en het eten waren prima verzorgd.

Voor het verlaten van de camping nog even onze drank van de avond voordien gaan betalen en dan weer op weg. Via andere kleinere weggetjes weer richting Duitsland om dan in de buurt van Tønder weer de grens over te steken. Ter hoogte van Schillhorn even de auto volgetankt, we konden weer verder.
Rond 13u hebben we dan op een parking iets voorbij Heide geluncht. Nadien ging het dan richting ferry over de Elbe. Na de verhalen van afgelopen vrijdag zagen we het ook dit keer niet zitten om over Hamburg te gaan rijden. We hadden geluk. Toen we kwamen aanrijden aan de boot, legde deze net aan. Voor ons in de rij stonden nog 3 auto’s.

We zouden zeker meekunnen. Tegen 15u vertrok de boot vanuit Glückstadt naar Wischhafen. Ook nu weer een strakke Elbe en stralende zon, al hingen er aan bakboord wel wat donkere wolken. Eens de boot in beweging was, konden we even een sanitaire stop doen. Ik ging nog wat foto’s maken en daarna om een ijsje.
Na een vlotte overvaart ging het over kleiner kronkelweggetjes richting Bremershaven. Daar hebben we even halt gehouden voor wat koffie en thee.

Op de planning stond nog een stop ter hoogte van Linswege. De plaats met de rhododendrons. We zetten onze camper op de voorbehouden camperplekken en gingen bij het park even een kijkje nemen. We namen wat foto’s maar vonden het niet de moeite om voor amper een uur nog een inkomticket te betalen.

Daarna zijn we doorgereden naar een andere camperplek. Deze lag midden in het centrum van een dorpje onder de kerktoren, dat vonden we niet zo ideaal. Vandaar dat we naar de volgende plek Gingen en er wel ons ding vonden. Een rustig plekje voor een paardenwei en achter ons ligt een meer. ’s Zomers druk bezocht door zwemmers. Terwijl we even met Timber de buurt verkenden, hoorden we het in de verte donderen. Dus snel beginnen koken. We konden nog droog eten en afwassen maar dan moesten we toch even haasten om alles droog binnen te krijgen. Daarom maar even in de auto de tekst getypt.

18 mei 2024

Vroeg uit bed om Timber uit te laten en eten te geven. Daarna tegen 7u naar het hoofdgebouw voor het ontbijt. Dit hoorde bij het evenement. Lekker en goed verzorgd. Verse broodjes, roerei, spek, worstjes en kaas, vleeswaren en jam.

Tegen 8u was het verzamelen geblazen aan de ingang. Eerst even briefing over wat er die dag op de planning stond, daarna vertrek. Martin reed voorop in een rode disco, Maja zijn dochter sloot de rij met een rode 90. Helga nam plaats op de straat om de hele rij auto’s te filmen wanneer die van de camping reed. 2 straten verder even in een lange rij gestopt voor wat foto’s. Het waren uiteindelijk 20 Land Rovers. En daarna op pad, deels over asfalt, deels over grind richting Rømø om op het strand te kunnen rijden. We reden over vele kleinere wegen en eens over de grind lieten we een gigantische stofwolk achter. Even werd er gestopt langs de kant van de weg want er was een Defender met wat problemen, dit was echter snel opgelost. Ik denk niet dat dit in België kan om zomaar veilig aan de kant van de weg te staan met 20 auto’s op en rij en waarvan de inzittende langs de kant van de auto’s gewoon een praatje staan te maken en ook foto’s .

Daarna over de lange brug/dijk naar het eiland. Net voor we het strand op reden ben ik uitgestapt en met de gsm van Martin zo iedereen gefilmd die het strand op reed. Dit was handiger want zo kan 1 persoon alle filmpjes online delen. Eens op het strand heeft iedereen zich netjes geparkeerd in een line-up. 20 LR op een rij op het strand onder een strak blauwe hemel. Mooi zicht, veel bekijks, veel plezier.

We kregen ook nog bezoek van een Nederlands jong koppel op vakantie met een Defender. Zij vonden het wel leuk om even mee in de rij te gaan staan. Daarna werd er afgesproken om tegen 13U15 weer aan de ingang van het strand te staan. Iedereen was vrij om op het strand te blijven, rijden of te wandelen. Wij besloten eerst naar links te rijden. Of beter gezegd Leon reed en ik wandelde met Timber langs de waterlijn. Het was daar rustig. Even een fika op het strand. Daarna weer langs de anderen en zo naar rechts. Aan die kant konden we een flink stuk over het strand rijden. We passeerden nog enkele andere Land Rovers en een omgebouwde brandweerwagen. Na onze rit sloten we weer aan bij de anderen en was het lunchtijd. Nog wat gelachen met enkele vreemden die vast geraakten in het zand. Iemand van onze groep ( een Brit wonend in Frankrijk sinds de Brexit) was maar al te blij om te gaan helpen.
Daarna werd het weer verzamelen en vandaar reden we richting Mandø. Dit eiland is alleen te bereiken als het eb is. Tijdens vloed ligt de weg onder water. De weg is enkele jaren geleden verlegd en de oude weg is nog zichtbaar door stokken of boompjes die geplant zijn. Onze hele groep in kolonne over de weg. Ook nu weer een stevige stofwolk achterlatend. Net voor je de weg naar het centrum van het eiland oprijdt, kan je met een scherpe bocht op de rondweg van het eiland geraken. Dit is makkelijker voor een 90 dan voor een 130. Het werd voor ons dan ook even een paar keer steken (manoeuvreren) vooraleer we de bocht konden nemen.

Na ons volgden, al dan niet vlot, de volgende 19. Ondertussen hadden we op het strand nog een nieuw lid van onze groep opgepikt. Zij sloten daar pas aan. Ze waren daags voordien via Rotterdam van uit het Verenigd Koninkrijk in Nederland aangekomen om zo via Hamburg naar de camping te rijden. Jammer genoeg zijn ze vast komen te zitten ter hoogte van de ring daar en werden ze helemaal omgeleid. Gezien het late uur waren ze genoodzaakt om in een hotel te overnachten. Nadien duurde het nog 6 uur voor ze konden aansluiten en dit over een afstand die normaal geen 2 uur in beslag neemt.
Uiteindelijk bereikten we het centrum van het eiland. Martin parkeerde zijn auto en iedereen volgde. Dat was niet naar de zin van de café-uitbaatster aan de overzijde. Eigenlijk was het de bedoeling dat we met z’n allen daar iets zouden gaan drinken maar dat is niet doorgegaan. Martin besloot toch om de auto te laten staan en dan met z’n allen door de duinen te wandelen naar een bijzonder punt. Midden in de duinen staat een paal die aangeeft hoe hoog het water op het eiland al had gestaan en op welk moment. Daarna was het terug naar de auto gaan en in kolonne de andere kant van de rondweg afrijden. Ook nu weer een pittige bocht om op de terugweg te geraken. En zo kwamen we weer in een lange rij te rijden om zo de zeeweg weer over te steken. Het was duidelijk dat het al even eb was, want ook nu was er een grote stofwolk. Aan het einde van de weg draaiden wij naar het bezoekerscentrum af en kochten er een ijsje. De anderen reden verder. Sommigen gingen naar Ribe, anderen naar de winkel. Uiteindelijk arriveerde iedereen wel opnieuw op de camping. Onze plek was benomen door een caravan. We vonden een ander plekje. Na alles te hebben geïnstalleerd zijn we bij de auto’s van Erwin en co gaan zitten om een beetje te kletsen en wat te aperitieven.
Tegen 19u werden we in het hoofdgebouw verwacht voor het avondmaal. Het werd een stoofpotje van varkensvlees met rauwe groenten en daarbij de keuze uit rijst of puree.

Als nagerecht had Suzanna typische Deense appelcake gemaakt. Eigenlijk had het meer weg van een triffle dan een echte cake. Maar het was superlekker. Hopelijk vergeet Suzanna het recept niet door te sturen. Het was een gezellige avond. Nog even mee geholpen met afruimen en de vaat in de machine zetten en dan weer richting de auto’s. Wij nog even Timber uitgelaten en daarna nog wat gaan kletsen bij “de Belgen”.
Ondertussen was er ook een groep pubers op de camping aangekomen. En verder ook een aantal gezinnen met jonge kinderen. Het was aan het riviertje en later aan de kampvuurkring behoorlijk druk. Gelukkig konden we met wat overtuiging de jeugd toch aansporen om wat stiller te zijn en hun muziek wat minder luid door hun draagbare box te laten klinken. Toen we gingen slapen was het te doen. Toch voor de zekerheid maar oordopjes ingedaan.

17 mei 2024

Rustig geslapen en rond half zeven uit bed. Even Timber uitgelaten en eten gegeven en dan koffie en thee gezet. Ontbeten en dan alles vertrekkensklaar gemaakt zodat we tegen half negen richting Denemarken konden. Na een tankbeurt in Hattstedt passeerden we iets na tienen Süderlügum. Het laatste stadje voor de Deense grens. Hier hebben we 2 jaar geleden overnacht op weg voor onze reis door Jutland. We zijn er nu even gestopt om te kijken naar smaakjesthee, maar niet gevonden. Dan maar naar de grens.

Vandaar ging het richting Arrild met een tussenstop in Vongshøy. We hadden dit laatste ingegeven om een beetje de route te kunnen bepalen. Maar uiteindelijk kwamen we er achter ter hoogte van een boerderij dat we daar 2 jaar geleden ook waren geweest. We zijn dan doorgereden naar de uitkijktoren daar, net als toen.

Hebben er even koffie en thee gedronken vooraleer we de toren beklommen om dan met het mooie weer van het uitzicht te profiteren. Eens in Arrild hebben we ter hoogte van Hønning Stævneplads de auto geparkeerd en een wandelingetje gemaakt van een uur. Mooie omgeving, door de bossen. Erg druk want niemand gezien. Vermits de auto er goed in de schaduw stond aldaar onze lunch genuttigd.

Terwijl we er zaten, passeerde er een busje.
Weer onderweg ging het richting Ribe. We hebben onze auto op een parking gezet, voor een andere Defender (110). Deze had een andere opbouw. Terwijl we er stonden, kwamen de eigenaars er aan. Een Duits koppel uit de buurt van München waarvan de man Nederlands sprak. Een leuke babbel, met ook even het bekijken van de binnenkant van onze camper. Daarna naar het centrum gewandeld. We stonden op een andere parking dan 2 jaar geleden dus kwamen langs de andere kant het centrum binnen.

Er heerste een gezellige drukte. Blijkbaar was er een soort festival: The Tulip festival. We zagen vele jonge mensen verkleed in lederhosen en dirndl. Wij trokken richting Isvafel. De plaats waar je moet zijn voor een lekker (beste in Denemarken) ijsje. Leon koos voor citroenspongecake en banaan met toef slagroom. Ikzelf voor mokka en salted caramel met een toef marsmallowcream. Dat laatste was lekker maar vooral plakkerig en erg zoet. Nadien nog even door de straatjes gewandeld en daardoor gezien dat de kerk geopend was. Deze was gesloten bij ons vorig bezoek aan Ribe, dus dan nu maar bezocht. Vandaar ging het weer richting parking om dan het laatste stukje naar de camping te rijden.
Aangekomen tegen half vijf op Kongeåcamping werden we direct doorverwezen naar de andere reeds aanwezige Land Rovers. We werden welkom geheten door Martin en zijn vrouw Suzanna. We kozen een plekje wat in de schaduw naast een ander LR, een disco. Wat bleek: met Zweedse nummerplaat. Zou ik kunnen oefenen? Zij hadden een trailer bij met daktent en een aparte tent.

Terwijl we de auto parkeerden werden we aangesproken door 1 van de heren, iemand met lichtkleurig hemd. Even later door de ander met donker hemd. Het was verwarrend: had die nu daarjuist geen lichtkleurig hemd aan? Achteraf bleek het een tweeling te zijn en inderdaad beide met een andere kleur hemd en bril. Jaan en Ulf zouden we nog vaker spreken, maar met heel weinig Zweeds. Tyvarr.
Na de auto te hebben geïnstalleerd even rondje camping. Er liep achteraan een riviertje vlak naast het andere terrein gereserveerd voor de LR. Maar die plek was voor de Belgen, want die waren volgens Martin wat luidruchtiger en bleven ’s avonds wat later op, zodat die beter wat afgelegen stonden. Het was de bedoeling om ’s avonds te grillen. Iedereen bracht zijn eigen eten mee, maar de grill kon worden gebruikt. Vermits we ook afgesproken hadden met Erwin en Helga en hun groepje, was het even wachten. Het even bleek toch best lang want Erwin en Helga zaten in de file voor en rond Hamburg. Zij reden iets voor achten de camping op. Daktenten werden daar uitgezet en zij hadden samen met een ander koppel spaghetti. Wij hebben dan maar even onze worsten en wat paprika’s gegrild. Tijdens het eten wat bijgekletst. Het was al weer even geleden dat we mekaar zagen. Tegen half tien naar bed want zaterdag was het green lane rijden richting strand. Jammer genoeg kwam het slapen niet direct want de Belgen waren inderdaad best nog rumoerig.

16 mei 2024

Vroeg uit de veren. Koffie en thee zetten, het laatste inladen, Timber uitlaten en dan op weg. Zoals gewoonlijk iets later dan voorzien maar om 5u15 dan echt op pad. Via de Liefkenshoektunnel richting Bergen Op Zoom naar Dordrecht, Papendrecht en zo naar Utrecht. Als bij wonder overal vlot voorbij, hier en daar wat vertragen maar geen last van spitsuurfiles. Vetrokken in de stromende regen maar vanaf Utrecht werd het droger en uiteindelijk ook droog en zonnig. Iets over 8 halt gehouden ter hoogte van de parking Vanenburg. Grappig want in maart hielden we daar ook een stop. Tijd om een hapje te eten, beentjes te strekken en rondje met Timber te lopen. Na een half uurtje weer onderweg.
In de weilanden naast de baan zagen we verschillende ooievaars. We zouden er in de loop van de dag nog vele tientallen zien. Door de ooievaars te zien kwam het gesprek al snel terecht bij Juffrouw Ooievaar en de Fabeltjeskrant. De hele beestenboel daar passeerde de revue.
Iets over tienen staken we de Duitse grens. Dit keer ging het niet richting Bremen maar richting Emden en Leer. Even tanken en weer verder. Na afrit 6 kwamen we in Linswege. Een klein dorp vol maar echt vol, over kilometers echt vol alle kleuren, grote rhododendrons.

Prachtig. Vermits we nu wat plaatselijke baan reden zijn we heel veel fleurige tuinen tegengekomen. Heel wat anders dan kilometers vreten op de autosnelweg.
12u30 was het dan lunchtijd even voor Bremerhaven. Gezien de warmte het was ondertussen 25°C) en de zon, toch blij met een plekje in de schaduw. Rond half twee weer weg en in rechte lijn richting het veer over de Elbe. Omdat we vermoeden dat we in volle spits in het al filegevoelige Hamburggebied zouden terechtkomen, hadden we beslist om deze keer niet over Hamburg te gaan maar via het veer. Eerst en vooral was het mooier wat de omgeving betreft en veel relaxter rijden.
Tegen drie uur waren we ter hoogte van Wischhafen aan de boot. De vorige vertrok net dus even een klein half uur wachten. Tijd voor wat fotootjes, een sanitaire stop en een rondje met Timber. Aan onze kant viel de file mee en iedereen kon inschepen.

Een erg ontspannen overtocht, genietend van het zonnetje en van de zeehondjes die we in de verte op de strandjes zagen zonnen. Vanaf de boot zagen we de rij auto’s en vrachtwagens staan aan de kant van Glückstadt die aan het wachten waren om naar de andere oever te gaan. Dat waren er iets meer dan bij ons voor vertrek.
Aan boord had Leon een camperplaats gevonden en eens van boord ging het die kant dan op. Even een stukje autosnelweg maar toch ook nu vooral plaatselijke baan. Zalig. Tegen vijf uur vonden we het plekje. Een Duitse Herdershond en haar baasje begonnen direct (dan toch vooral het baasje) een hele uitleg over hoe we moesten staan, dat de hond wel lief was (al dacht Timber er het zijne van),…. Ik hou daar niet van dus heb vriendelijk gevraagd ons even met rust te laten. We zijn dan naast de camperplek in een , deels gemaaide, wei gaan wandelen.
Daarna was het kooktijd: spaghetti met thuisgemaakte saus. Vrij snel hadden we zo lekker eten. Na de afwas in de buurt nog even met Timber gaan wandelen en daarna de tekst getypt. Het wordt vandaag vroeg bedtijd. Het was een lange dag.