9 april 2024

Rond half 7 zijn we weer wakker. Leon gaat in het gebouw aan de watermolen naar het toilet (open tussen 6 -18 uur). Terwijl het water voor thee en koffie kookt, laat ik Timber in het parkje uit en neem ik wat foto’s. We ontbijten buiten, wassen alles af en laden de camper weer in. Terwijl Leon het dak toedoet, loop ik nog een rondje park met Timber. Tegen half negen gaan we weer op pad. Even nog een stop bij de supermarkt voor enkele theesoorten.

Net voor we Nederland inrijden tanken we nog eens vol. Tegen 12 uur rijden we dan Nederland binnen en stoppen niet veel later om te lunchen. Ondanks dat het een werkdag is, gaat het vlot en hebben we geen file. Tegen 16 uur passeren we de toltunnel Liefkenshoek om niet veel later weer in onze vertrouwde omgeving van Kieldrecht een laatste maal de auto vol te tanken. We spreken met Yuthan in De Klinge af om onze vaste thuiskomstmaaltijd te eten: frieten. Het smaakt en tegen 18u zijn we thuis. Snel alles uitgeladen, Timber uitgelaten en opgeruimd om moe te gaan slapen na weer een leuk avontuur.

8 april 2024

Met een mooie zonsopgang boven de rivier wakker geworden. Ontbijten aan de camper een stevige wandeling met Timber en tegen 9u weer op weg. Gaan we met de boot in Helsingborg of gaan we richting Malmö? Het worden de bruggen want volgens de site is er geen plek meer op de boot. We rijden richting Malmö en tanken onderweg. Tegen het middaguur passeren we de laatste afrit in Zweden en naderen we Öresundbron. Dit keer geen nummerplaatherkenning dus even de tol betaald met de kaart. We rijden onder een strak blauwe hemel over de brug waar het duidelijk iets drukker is dan op de heenweg. En rijden zo Denemarken binnen. Ondertussen kijken we na Kopenhagen of we de auto van Margo en Matthew (andere Zweeds-studenten) tegenkomen. Jammer het lukt niet. Te druk en niet altijd even duidelijk zicht.

Tegen 13 uur zetten we ons op een parking voor te lunchen. Het koppel is ondertussen geparkeerd en op de trein richting Kopenhagen. Na de lunch en rust rijden we verder naar Odense. Tegen half 3 komen we aan de Storebæltbrug. Het blijft een saaie baan zo door Denemarken. Een koffie/theepauze met appel en stukje taart rond vier uur breekt de middag even. We tanken nog eens vol en gaan weer verder.

Tegen vijf uur passeren we de volgende landgrens en rijden Duitsland binnen. De dynamo van de auto krijgt kuren en het lampje gaat aan en blijft aan. Iets voor Hamburg (jawel, weer daar) besluit Leon om op een parking de huishoudbatterijen aan de autobatterij te koppelen om zo verder te kunnen rijden zonder al te veel zorgen. We passeren Hamburg zonder problemen, zonder file en met een weer open Elbetunnel (die was het gehele weekend gesloten). We rijden richting Bremen en richting slaapplek.

Ook nu overnachten we aan een watermolen. De eigenlijke plekken zijn volzet maar 100 meter verder is er nog parkeerplaats waar campers mogen staan. Terwijl Leon de camper openzet, laat ik Timber uit in het parkje aan de parkeerplaats. Voor de zekerheid zet Leon het aggregaatje nog even aan en ga ik in de schemerdonker koken. Het is ondertussen al bijna 21 uur We eten alles snel op, zetten de vaat aan de voet van de passagierszetel, maken nog een rondje door het park en kruipen ons bed in.

7 april 2024

Jarig! We ontbijten op de oprit van Piet en Ellen waar we ook hebben overnacht. We kunnen Timber droog uitlaten en koffie en thee zetten buiten maar eten moeten we in de camper eten omdat het begint te regenen. We krijgen van Piet nog 2 muffins. Alsook het bericht dat de poes is overleden. Zonde, het beestje was bijna 15 jaar. We nemen snel afscheid, een beetje in mineur en vertrekken richting huis. Zij richting Karlstad.

De wegen na Årjäng zijn deels niet verhard en doordat ze door bossen gaan ook nog deels besneeuwd. Het rijdt weer eens wat anders dan de gewone asfaltbaan. We zien onderweg nog wat kraanvogels. De meren hier zijn grotendeels ontdooid.

We stoppen onderweg bij een megagroot winkelcentrum om te lunchen. Ik hoef niet te koken op mijn verjaardag. Leon neemt steak, ik neem zalm. Lekker, makkelijk en eenzelfde formule. We tanken de auto vol, kopen nog een stuk taart en rijden richting Göteborg.

Hier is er geen sneeuw meer te zien en de temperatuur gaat snel de hoogte in richting 15°C. Wat een verschil met enkele dagen geleden. We stoppen onderweg nog even voor wat koffie en thee en rijden dan door naar een slaapplek. Leon vond een plekje tussen Helsingborg en Markaryd: Naturområde Prästaskogen. Een rustig plekje aan de Krokån (rivier) en kleine watervalletjes. Het is gelegen aan een klein Bokrijk. Een oude watermolen en enkele oude huisjes met gereedschap, koetsen, brouwerij,…. We parkeren de auto en loodsen Timber over de metalen hangbrug. Hij is er niet scheutig op. Is het door het rooster aan zijn pootjes of eerder door het zicht door het rooster en een soort hoogtevrees. Hij kan het niet zeggen maar geraakt wel  met wat aanmoediging aan de overkant. We wandelen een klein uur naast de rivier, zien de watervalletjes en steken uiteindelijk via een houten brug wat verder weer over om tot de camper terug te wandelen. Ook nu hoeft er niet gekookt te worden en zetten we ons met taart, koffie en thee aan een picknick naast de rivier. Na de taart nog een wandeling naar de ruïne van een oud middeleeuwse kerkje en dan tegen 21 uur ons bed in.

6 april 2024

Het heeft vannacht nog wat extra gesneeuwd. Na het ontbijt en de nodige wandelingen met Timber ruimen we de camper in en maken alles klaar voor vertrek. Petra en Aart stoppen nog even om afscheid te nemen. We hadden enkele leuke, intense dagen samen met hen.

Het was fijn om samen te zijn. Zij blijven nog tot het einde van de paasvakantie. Wij vertrekken richting Arvika. Er is ons door Anna verteld dat de weg naar Arvika erg mooi is. Hij is in elk geval mooier dan deze naar Sunne. We genieten van het landschap, de kraanvogels en de herten onderweg. Arvika is best een pak groter dan Sunne. We parkeren onze camper in een straat vlak bij het stadspark. Dit is mooi, groot en heeft de grootste pergola van Zweden. Deze is 82m lang. We vermoeden dat deze in de lente en zomer spectaculair moet zijn. We maken even een sanitaire stop in het park en wandelen dan terug naar de auto en zetten Timber in de bench. Van daar naar het Stadhuis en zo richting centrum. We passeren mooie huizen, een gesloten Trefaldighetskyrkan om zo in het winkelgedeelte te komen. We bekijken de winkels in de winkelwandelstraten maar eigenlijk zijn we op weg naar Elins Bakgård. Een eetplaats met een gelijkaardige formule als de dag voordien. We lunchen weer heerlijk vanaf het buffet en hebben dit keer ook een stukje taart als dessert bij de koffie en de thee. Na het eten wandelen we naar de auto en bekijken nog even een tweedehandszaak. Ik zie er de blauwe schalen uit Oma en Opa’s trouwservies. Een fotootje gaat richting Bart. Eens bij de auto verzet Leon de auto (we mogen maar 2u op dezelfde plek staan) en we nemen nu Timber mee om nog eens langs de winkels in de winkelstraten te gaan. We passeren een andere antikaffär. Ik ga binnen en vind er 3 kinderboeken en een kookboek en dit voor 80 SEK (dikke 6 euro). Dit keer zien we ook het theewinkeltje van Anna. In de lokale winkel ernaast vind ik de Deckarnoveller die ik al een tijdje zocht. Dus niet in een boekenwinkel maar gewoon tussen de huishoudspullen en de confituur. Ook een reeks van 4 kleine Astrid Lindgren boekjes neem ik mee. Lectuur genoeg nu. Bij de konditorei zien we de verrukkelijke prinsesstårta liggen. Ik breng ook nog een bezoek aan de Rode kruis – tweedehandswinkel.

We wandelen dan nog eens door het stadspark richting Friluftsmuseum (een soort Bokrijk). We bekijken de huisjes langs de buitenkant want de rest is gesloten. We krijgen zo een zicht van over het meer op Arvika. Snel nog een sanitaire stop en weer naar de auto. Vandaar gaat het naar de ICA. Ik vind er alles om zelf prinsesstårta te maken evenals nog wat lekker ingelegde haring. We nemen ook een potje voor Anke en Bart mee. En dan gaan we weer verder.

We rijden nu richting Årjäng. De bermen zijn nu een pak minder besneeuwd. Het is de bedoeling om een bezoekje te brengen aan Piet, Ellen en Dante. Piet zat met de mensen van Encora, die nu in onze klas zitten, in het eerste jaar. Hij verhuisde in juli 2023 met zijn gezin naar Zweden. Via mail heb ik contact gezocht en besloten om ook hen even een bezoekje te brengen onder het mom van: het zal vast wel fijn zijn om nog eens Nederlands te praten. Vermits we uitgebreid aten bij de lunch, hoeven we niet te koken. Iets na zessen komen we er aan.

Het is even wennen maar het ijs is snel gebroken. We krijgen een rondleiding in hun huis. Door de foto’s die gedeeld werden, hadden we al een idee van de werken die er waren uitgevoerd. Er is al veel gebeurd maar er is ook nog best wat werk. Anders dan bij Petra en Aart wonen zij er wel. We krijgen koffie, thee en kanelbullar. Ellen is een beetje afgeleid want hun poes is ziek en die ochtend bij de dierenkliniek in Karlstad achtergelaten. Het blijkt een dure aangelegenheid te zijn. We praten veel. We krijgen zicht op hun ervaringen en wat ze nog van plan zijn te doen. Piet is op pensioen, Ellen geeft ondertussen Frans en Engels op school en Dante is gestart in het eerste middelbaar. Ondertussen knuffel ik met de honden. Eén van de honden legt zich naast mij in de zetel met poot en hooft op mijn benen. Dat is blijkbaar iets bijzonder. We zijn beide tevreden met deze situatie. We krijgen ook nog een kom soep met wat brood voor we afscheid nemen.  Iets na tienen kruipen we dan moe in  ons bed.

5 april 2024

Tijdens de nacht wakker geworden van gekraak. We konden het niet thuisbrengen en hebben dan maar verder geslapen. We worden wakker in winterwonderland onder een sneeuwtapijt van bijna 20 cm. Het kraken bleek de uitschuifbare tentpaal die het dak ondersteunt die deels ingeklapt is door het gewicht van de sneeuw. Gelukkig staat de paal er want anders had het dak misschien tijdens het inzakken op ons terechtgekomen. We maken alles sneeuwvrij om te kunnen ontbijten. Zetten koffie en thee in de shelter en besluiten toch maar even binnen te eten.

Alles wordt op zijn plek gezet en weer vastgemaakt want we gaan naar Sunne. Leons droom komt uit: rijden met de camper in de sneeuw. Vermits we sneeuwkettingen bijhebben, moeten we die toch eens uittesten. De eerste erop leggen lukt niet al te vlot. Leon neemt het krikje om de banden van de grond te krijgen en dan gaat het vlotter. De 3 anderen worden ook zo erop gelegd. Na dik een uur hebben de 4 wielen kettingen. Even 100m rijden en weer aanspannen. We kunnen op weg. En rijden door de sneeuw. Eigenlijk zijn de kettingen met onze auto niet echt nodig maar het is toch goed om ze even te kunnen uittesten. Na dik 2-3 km komen we aan de grote baan en die ligt redelijk dus even aan de kant om de kettingen er weer af te halen.

We rijden richting Gräsmark voor water aan te vullen, vuil water af te leveren. En te tanken. Ditmaal zowel diesel om te rijden als benzine om te koken. Bij de stop om water vallen er dikke blokken sneeuw van de treeplankjes. Oeps. En dan naar Sunne.

Het is mooi rijden met de sneeuw en de zon. We genieten van de omgeving. We vinden in Sunne vlot een parkeerplek. De wegen en zeker de fiets- en voetpaden zijn volledig sneeuwvrij. Ondertussen is het middag en krijgen we honger. Op aanraden van Petra en Aart wandelen we naar Saffran en Vitlök. Een eetgelegenheid waar je lekker kan eten en dit aan de hand van een buffetvorm. Bij binnenkomst betaal je voor het aantal personen en dan kan je aan het buffet je eten halen. Water is inbegrepen, koffie en thee nadien ook. We zien bij het binnenkomen dat Petra, Aart en Anna daar ook zijn. Zij zijn er om boodschappen te doen en om te gaan kijken naar een nieuwe vedspis (kookvuur op hout). Deze in het huis van Petra en Aart was stuk en ook Anna wil een nieuwe. We zeggen even dag en gaan elders zitten. We genieten van het lekkers van het buffet en sluiten af met koffie en thee en een koekje. Meer dan geslaagd zowel de prijs, de formule als het eten zelf.

Dan halen we Timber op en wandelen we door Sunne. Eerst wandelen we langs het water naar de kerk en brengen om beurten een bezoekje aan de kerk en aan de wc aldaar.

Ik breng op de terugweg een bezoekje aan de boekenwinkel op zoek naar boeken på lätt svenska (makkelijk Zweeds). De dame van de winkel is erg behulpzaam en ik red me in het Zweeds om duidelijk te maken wat ik wil. Ik vind een paar boekjes niveau einde lagere school en ben tevreden. En daarna naar de järnhandel (ijzerwinkel) voor hetgeen we echt kwamen halen: rulrånjärn. Dit is een apparaat om een soort van Zweedse pannenkoeken te bakken. Ik krijg het van Leon voor mijn verjaardag. Grappig is wel in de winkel praat de dame tegen mij Zweeds en tegen Leon Engels. Meestal gaan ze bij toeristen, ook al praten ze Zweeds, snel over in het Engels. Misschien is mijn Zweeds dan toch niet al te slecht. We zetten Timber even in de auto en lopen nog snel even de COOP in voor wat eten. En dan terug naar de kampplek. Vermits we een stevige warme maaltijd hadden in Sunne, hoeven we nu niet te koken en een snelle hap zorgt voor het avondmaal. We lezen een beetje en bereiden de volgende dag voor. En kruipen daarna in bed voor onze laatste nacht daar.

4 april 2024

Een erg koude nacht met -5°C in de camper. Eten buiten wordt een uitdaging. Het is brain freeze bij het eten van de yoghurt met fruit. Druppels die aan de buitenkant van de drinkbekers hangen, zorgen ervoor dat de bekers vastvriezen aan het tafelblad. De schotelvod die dient om alles droog te houden, bevriest binnen de 10 minuten tot keihard. Maar het lukt. We kunnen eten en zelfs ook nog afwassen.

En dan ja, ook nu weer bepakt en gezakt en zelfs met wat eten richting huis. Ook nu kan er door de vrieskou met de mobilhome over de weg worden gereden. Petra en Aart zijn al bezig met deze vol te laden om zo naar het containerpark te rijden. Aart zal die morgen 2x rijden en zo het meeste dat niet stookbaar is, afvoeren. Een hele geruststelling. En door de noeste ijver van Petra en haar koppig doorzetten is de hoop gesorteerd en moet er geen container komen. Omdat er sneeuw wordt voorzien vanaf ongeveer 15u ga ik aan de slag met het vuur op de stookplaats en zorg dat het meeste hout, nu het nog droog is, opgestookt geraakt. Petra en Leon zorgen dat het laatste hout voor de kachel nog gezaagd geraakt. Wat op de stookhoop kan wordt daar neer gelegd. Petra gaat zelfs ver in het opruimen en gaat met stoffer en blik de aarde vegen. Niet uit verveling maar vooral om te zorgen dat schilfers die er niet horen zo opgeruimd geraken en niet in de natuur achterblijven.

Wanneer er nog wat tijd is, gaan Leon en Aart nog wat bomen zagen. Er wordt nog wat gekliefd maar met de hand en bijl, niet met de machine.

Ook  nu wordt er op het vuur gekookt. Ik had ons bakblik meegenomen en zo maak ik een heerlijke schotel met ui, paprika, aubergine, tomaat en feta. En dit wordt gegeten in een wrap. Het smaakt. Ondertussen vallen de eerste sneeuwvlokken en tegen zes uur ligt er al een laagje. We ruimen alles op en wij nemen al onze spullen mee want dit was onze laatste dag daar aan het huis. Morgen staat voor iedereen een dag Sunne op de planning. Elks met een eigen reden.

Onder het gekraakt van sneeuw onder onze voeten trekken we naar de camper, laten het aggregaat nog even draaien en kruipen net zoals de vorige dagen vroeg en moe in ons bed.

3 april 2024

Het is nog frisser dan gisteren. Zelfs onder het vriespunt. Timbers water bevriest binnen het half uur.

Maar de zon schijnt en het is prachtig zo. Ook nu weer bepakt en gezakt richting het huis. Door de kou kon de mobilhome van Aart en Petra over de weg en zo kan eindelijk alles wat meekwam vanuit Nederland/België eindelijk worden uitgeladen. Aart rijdt voor de dooi de mobilhome terug naar zijn standplaats. Peter komt ondertussen langs om een zekering te vervangen. Er is weer stroom en radio. Dit laatste is nodig om de das die lang onder en in het huis woonde te verjagen. Dat is gelukt ondertussen maar hij heeft nu zijn intrek genomen onder de kleine stuga. Dit merken we aan de reactie van de honden.

Leon begint met zagen. Ik maak samen met Aart een vuur op de stookhoop. Petra sorteert de gehele voormiddag verder. Eens Aart terug is wordt de kliever bovengehaald en neemt Aart het zagen voor zijn rekening. Leon en ik gaan klieven en ik stapel het gekliefde. We werken stevig door. Voor lunch is er soep met brood. Heerlijk. Na een wandeling met Timber wordt alles opgeruimd want we worden tegen 14u bij Peter en Anna verwacht voor fika. Het is heel de voormiddag wel spannend omdat er niet echt een uur wordt door gegeven door Peter of Anna.

We gaan ieders naar onze campers en zetten Timber in zijn bench. Aart rijdt 6 km over een slingerweg richting Anna en Peter. We redden het net (niet) en komen om 14u05 aan. De heren gaan eerst kijken bij Peter die een nieuw kippenhok aan het maken is. Petra en ik gaan al binnen bij Anna. Uiteraard schoenen uit. Er wordt even Zweeds gepraat. Fijn. Anna is een rustige dame, erg begaan met mensen en praat duidelijk zodat het voor mij en Petra makkelijk te verstaan is. Eens de heren binnenkomen moeten we overgaan op het Engels want Leon kent geen Zweeds. We worden getrakteerd op lekkers en genieten van Anna’s kanelbullar en Kärlekmums (soort luchtig brownies). Zalig. Anders dan in België of Nederland neem je zelf, het wordt je niet aangeboden. Ook koffie en thee neem je zelf. Het wordt een erg gezellige middag. We leren veel bij. Tegen half 4 vertrekken we weer en bij het buitengaan bewonderen we  nog de eettafel: een stevige plank uit een boom door Peter zelf gemaakt. Prachtig. Ook bij het buitengaan is het de gewoonte dat de gastvrouw en -heer gewoon verder gaan met hun werk en de gasten hun plantrekken, we worden dus niet uitgewuifd tot aan de deur zoals bij ons.

We worden op de terugweg afgezet aan onze plek. De 2 anderen rijden hun mobilhome naar de standplaats. Wij beginnen te koken want Petra en Aart komen bij ons eten. Dit keer gewoon op de benzinebrander. De gasbrander kan niet worden gebruikt wegens te koud. Het wordt een gezellige babbel en een smakelijke veggiemaaltijd aan de shelter. Het vuurtje wil niet zo goed branden als aan het huis maar het is toch net in orde. Omdat de zonnepanelen niet zo goed gewerkt hebben, zet Leon het aggregaat even aan zodat de batterijen opgeladen zijn, de boiler niet bevriest en de dieselkachel ’s morgens kan aanslaan.

Moe na een fijne dag weer vroeg in bed.

2 april 2024

Tegen 7u ons bedje uit. Het is frisjes in de camper, snel een kattenwasje en aankleden. Terwijl Leon het water voor de thee en de koffie kookt, laat ik Timber uit en probeer te zien of er verse sporen zijn van wilde dieren. Niet dus. Na het ontbijt worden ook nu weer de thermossen ingeladen en nog wat lekkers. De snoepjes en koekjes konden we gisteren niet zo snel vinden en nemen we dus vandaag mee. En dan weer bepakt en gezakt de klim naar het huis.

Leon en Aart beginnen aan de vloer in het houtkot. Eerst worden er door iedereen platte keien gezocht die als basis dienen voor de zware balken. Deze laatsten liggen verspreid in de schuurtjes rond het huis en worden door Petra en Aart of Leon en Aart naar het houtschuurtje gedragen. Planken van de vroegere keukenvloer zullen daarna op de houten balken worden gelegd. Telkens met een centimeter of zo tussen zodat de wind door de vloer kan waaien en zo het hout droog houdt. We versjouwen ze van de grote schuur naar het houtkot.

Ondertussen sorteren Petra en ik de hoop die Peter heeft achtergelaten met alle materiaal dat niet meer nodig is en uit het huis kwam. Jammer genoeg lag alles op 1 hoop. We maken nieuwe hoopjes: metaal, stookbaar hout voor in de kachel, hout (vooral met spijkers) voor op de stookhoop, zeil (linoleum,…) ….

Het hout voor de kachel wordt met de cirkelzaag in hapklare plankjes gezaagd door Petra en door mij afgevoerd naar de schuur om droog te worden bewaard. Terwijl Leon rustig verder timmert aan de vloer begint Aart nog wat te zagen. Er ligt nog een hele stapel omgezaagde bomen. Deze werden vanop het terrein verwijderd voor de aanleg van de weg naar hun huis. De bedoeling is deze hoop weg te werken en te stapelen zodat deze in de wind een eerste droging krijgt om dan in de zomer in de houtschuur te worden gestapeld.

Vanuit onze camper had ik de soepkommen en de soep mee genomen en maak ik op het houtvuur wat soep voor tijdens de lunch. Iets warms smaakt wel als je al een hele voormiddag buiten bezig bent. Het is droog maar er waait een koude noordoosten wind.

Tegen half 2 liggen alle planken waterpas in het houtkot. Ze moeten nu nog allemaal worden vastgespijkerd, maar we komen toe met de planken die we ter beschikking hadden en dat is ook wel fijn. Na het eten en een summiere afwas laat ik Timber uit op de weg voor hun huis en zo richting meer. Heel ver kom ik niet want dat stuk van de weg ligt in de schaduw en er bevindt zich daar nog heel veel sneew. Ik zak er diep in. Timber maak ik even los en die geniet van door de sneeuw te hollen.

Als om 15u de vloer er dan helemaal inligt houden we nog even een pauze om daarna alles op te ruimen. We worden die avond getrakteerd door Petra en Aart op pizza. Tegen 16uur gaan we weer naar de campers, verfrissen (dat is niet moeilijk bij deze temperaturen) ons en kleden ons om. We stappen zonder Timber naar de camper van Petra en Aart. Aart rijdt ons naar Sunne. We maken eerst een stop bij de brandweer van Gräsmark om hun watertank te vullen en daarna bij de Hembygdsgård (soort volkskundemuseumplek) om de vuilwatertank en wc te ledigen. Ook nog snel een stop in de ICA om hun etensvoorraad aan te vullen. Bij ons blijft het beperkt tot wat broodjes voor Leons ontbijt. Het is de bedoeling om zoveel mogelijk in Gräsmark naar de ICA te gaan om deze op te houden. Als iedereen in Sunne of Arvika gaat winkelen dan zal deze winkel genoodzaakt worden te sluiten.

Eens in Sunne bestellen we onze pizza’s en Petra haalt het drinken. Zoals vaak in Zweden is het plat water gratis. Het doet wel deugd om even in de warmte te zitten en ook warm naar toilet te kunnen gaan. Het smaakt en is gezellig. We bespreken nog de plannen voor de volgende dagen. Peter is geschrokken dat de vloer op zo’n snelle tijd klaar is. Het is met Belgisch/Nederlands doorwerken en niet met het Zweedse: ta det lungt (doe het rustig aan). Onderweg naar huis genieten we van spectaculaire kleuren in de lucht en moeten we bruusk stoppen voor wat herten die de baan kruisen. Jammer genoeg geen elanden.

Eens bij onze camper worden er nog snel wat foto’s van de zonsondergang aan het meer genomen en laten we Timber nog even uit om dan moe in bed te kruipen.

1 april 2024

We waren gewaarschuwd dat het lawaai van de vogels ons zou wekken. We kregen de raad om vroeg op te staan want de trek van het water naar de wetlands zou het mooiste zijn.

Het is dan dat de vogels erg druk zouden zijn om later te gaan foerageren. We staan, samen met nog een tiental anderen, om 6 u voor de camper. Maar doordat de tractor al graan heeft gestrooid zijn de vogels erg snel aan het eten en is hun schouwspel minder spectaculair. We zagen het gelukkig de dag voordien al wel. Maar het blijft indrukwekkend. Online zien we dat de teller boven de 21.000 staat. Wat een herrie.

We ontbijten en tegen 9u verlaten we het domein richting Sunne. Eerst enkele kilometers verder nog water aanvullen en tanken. Dan echt op weg. Het weer is goed, het zonnetje schijnt.

Tegen half 1 draaien we in een dorp het parkeerterrein van de plaatselijke sportclub (voetbal) op. Dit is gelegen aan een bosrand. Terwijl ik met Timber het bos verken, maakt Leon de auto klaar om te kunnen lunchen. We genieten van de blauwe lucht en het zonnetje op ons gezicht. We werpen daarna een blik op de buitenfitness die naast de auto ligt en eten we onze lunch. Nog een extra wandeling met Timber in het bos en dan weer op pad.

Hoe dichter we bij Sunne komen hoe meer sneeuw we op de heuvelranden zien liggen. We zien er zelfs nog skiën. De lucht is nog steeds stralend blauw. Onderweg valt het ons op dat de meeste meren nog volledig bevroren zijn.

Langs besneeuwde bermen komen we tegen 15u in Gräsmark op de kampplaats die we voor ogen hadden. Een plek waar we deze zomer ook stonden. Aan de ingang is een spoor in de sneeuw gemaakt zodat we makkelijk de kampplaats op kunnen rijden. Ze wisten dat we kwamen. De plek waar we willen staan is hoger gelegen en sneeuwvrij. We zetten ons dicht bij de shelter en niet ver van de utedass (de houten buitenwc). Onze zomerse doucheplek is jammer genoeg nog volledig wit en bevroren. Het geeft wel mooie plaatjes. De temperatuur buiten is wel boven de 10°C en het is zonnig, dus dat valt mee. Rond de kampplaats vinden we veel elandenpoep. Het zal daarbij blijven, vrezen we. Vermits Timber bij het minste geluid begint te blaffen, zullen de elanden niet geneigd zijn langs te komen.

Na ons te hebben geïnstalleerd, laden we de rugzakken in en neemt Leon zijn gereedschapskoffer mee. En zo gaan we op pad richting het huis van Petra en Aart. Door de dooi is de weg naar hun huis niet berijdbaar. Vermits deze in het najaar pas is heraangelegd, gaan we het er dan ook niet op wagen. Al zou onze auto het wel redden, de staat van de weg zal er niet op verbeteren moesten we er doorrijden. Het wordt een stevige wandeling van 1,5 km en dit vooral door de bagage en de helling die we op moeten. Het is een leuk weerzien (we zagen mekaar nog op dinsdag in de les, oeps). Wat is het huis veranderd. Pff. Helemaal gestript beneden, geen vloeren meer, de deuren gelift, de trap verzet. Petje af voor Peter.

Zelf zijn ze druk bezig met klieven, zagen, stapelen. Er brandt op de stookplek al een vuurtje. Na de harde werkers daar te voorzien van koekjes, koffie en thee worden de plannen voor de komende dagen tijdens een pauze aan het vuur besproken. Leon krijgt te horen waar de vloer moet komen en hoe die eigenlijk moet worden aangelegd. Ik begin mee het gekliefde hout te stapelen. 

Tegen 19u zetten we de pas aangekochte emaille/gietijzeren potten van Petra op het vuur om water (en later spaghetti) en saus te koken. Voordien hebben Petra en ik in het huis boven wat borden en bestek gezocht en gevonden. Het is weer even wennen om op een houtvuur buiten te koken maar het is zalig. En de spaghetti smaakt. Al had wat kaas de smaak een pak beter gemaakt, maar die lag nog in hun mobilhome. Voor vertrek (en het donker) laat Aart Gilbert en Juliette (2 Bassets) nog even de borden schoonlikken zodat deze mee in de rugzak richting mobilhome kunnen om aldaar echt te worden afgewassen. We vertrekken met 4 en 3 honden ieders naar hun camper. Met de laatste schemer worden nog snel wat foto’s gemaakt. En dan moe ons bed in.

31 maart 2024

Ook nu weer vroeg uit de veren, alleen niet zo vroeg als de dag voordien. Rond 6u zijn we toch al uit de camper en bezig met het ontbijt. Timber wordt uitgelaten, de camper opgeruimd en iets over zeven zijn we weer onderweg. Dit keer richting Zweden. Bij het afrijden van de parking zien we 3 hazen. Zou dit hetzelfde zijn als bij de Sint en de Kerstman? Zouden dit hulphazen van de Paashaas zijn? Wie weet het?  Wat verder ontwaken ook vele reetjes. Leuk om te zien hoe ze bij het ochtendgloren staan te grazen op de akkers.

Kwart over 8 passeren we voorbij Kopenhagen de laatste afrit in Denemarken en is het in rechte lijn naar Öresundbron. We kochten een combinatieticket voor de boot en de brug. Hopelijk kunnen we vlot door nummerplaatherkenning langs de tol. En inderdaad, het werkt prima. Over een bijna lege brug rijden we Zweden rond half negen binnen. Terwijl Leon rijdt, is het tijd om iedereen een zalige Pasen te wensen en het bordje Zweden door te sturen. Zo weten ze weer waar we uithangen.

Eens Zweden goed en wel binnen is het natuurlijk tijd voor de eerste fika. Een koek en wat koffie en thee en een wandeling voor Timber. Onderweg zien we dat Skåne toch ook last heeft gehad van het vele water. Akkers staan ook hier onder water en er is nog niet veel gezaaid, net zoals in de polders thuis. Een nieuwe tankbeurt is ook weer nodig.

Iets over 12 houden we halt voor de lunch en dit op de rastplats Vandalorum. Net zoals we gewoon zijn in Zweden: netjes en voorzien van sanitair. Er is rondom een mooie wandelweg dus ook voor Timber is het even leuk.

We vervolgen onze weg richting Hornborgasjön. Het paargebied van de kraanvogels. Al enkele dagen volgen we online het aantal kraanvogels dat is aangekomen in het gebied. Half maart waren het er 6500. Bij onze aankomst rond 15u blijken het ondertussen al 20.300 te zijn. Deze worden elke avond geteld door vele vrijwilligers en dit op het moment dat de kraanvogels vanuit de wetlands naar het water in het meer trekken om er te overnachten. Het water is een veilige plek om te overnachten want tot daar komen de roofdieren niet. De vogels komen naar deze plek om er te paren. Ze blijven heel hun leven bij dezelfde partner maar kunnen deze zoek zijn geraakt bij de trek naar het zuiden of omgekeerd. Eens ze mekaar weer hebben teruggevonden, trekken ze naar een andere plek als broedplaats om er jongen te krijgen en groot te brengen. Het moet snel gaan want deze jongen moeten voor de trek naar het zuiden sterk genoeg zijn om mee te gaan.

We besluiten om er te wandelen. Eerst een bezoekje aan het bezoekerscentrum om er de 150 SEK te betalen voor de overnachting. De plekken voor campers zijn op dat moment erg vol. Er werd ons voor vertrek gezegd dat er plaats was voor 15 campers. We tellen er op dat moment 75. Het is er erg druk en met het kapitaal aan fototoestellen of verrekijkers met telelens dat de mensen daar bijhebben kunnen ze volgens mij veel kraanvogels eten geven. Voor Leon hét moment om zijn telelens uit te proberen. Uiteindelijk toch maar het statief bovengehaald om wat meer stabiliteit aan het geheel te geven. Het is een fantastisch schouwspel. Kraanvogels die baltsen, kwetteren, dansen. Maar ook vele andere vogels zoals zwanen zijn er in de buurt.

Iets verderop bevindt zich ook een kerkje: Bjurums kyrka. Snel een bezoekje brengen. Een mooi, kleurrijke kerk. De moeite om even binnen te gaan.

Op de terugweg naar de auto zien we dat er toch vele campers vertrokken zijn. We halen de auto op en zetten hem op een plek op de “eerste rij”. We hebben zicht op de kraanvogels. Terwijl het overgrote deel van de mensen weggaat of in hun camper plaatsneemt, beginnen wij buiten te koken. Het is frisjes maar toch goed te doen. Terwijl ik kook, maakt Leon van de gelegenheid gebruik om nog wat fotootjes te maken.

We blijken dan toch niet de enigen te zijn die buiten bezig zijn. De buren van 2 campers verder hebben hun grill buiten aangestoken. Wij eten in elk geval met een spectaculair zicht. Hun lawaai wordt stilaan een constante op de achtergrond.

Na een rondje Timber voor het slapen gaat ook de zon langzaam onder. Het levert prachtige beelden op. Ondertussen trekken de vogels naar het water om er te slapen. Terwijl we onze tanden poetsen komt de tractor de wetlands opgereden en strooit graan voor de vogels. Dit wordt gedaan om te voorkomen dat de vele kraanvogels de pas gezaaide akkers van de boeren gaan plunderen. Ook nu gaan we redelijk vroeg naar bed.