Het is droog gebleven afgelopen nacht. Voor het ontbijt nog wat frambozen geplukt. Jammer genoeg vielen er daarna wel wat druppels dus werd het ontbijten aan de picknicktafel met dakje. Na het eten nog de bessenkam bovengehaald en vossenbessen geplukt. Daarna op weg richting nationaal park. Onderweg kwamen wat wegenwerken tegen, kerkjes maar ook de grootste houten beer ter wereld (te Sveg). Via een lange grindweg kwamen we dan aan bij het Hamra national park?

Dit nationaal park in het midden van Zweden bevat een oerbos, het Svartåmyranmoeras en de Svartån (rivier). 90 procent van de bomen zijn dennen waarbij vele meer dan 300 jaar oud zijn. We parkeren onze auto aan de hoofdingang. Daar vertrekken enkele korte rondwandelingen. We kiezen voor onze eerste de Myrslingan, een toertje door het moeras en de wetlands. Deze wandeling is eenvoudig met een maximum hoogteverschil van 20m over de gehele toer. Het pad gaat voor 75 procent over planken. In het bosgedeelte staan ook hier volop allerhande paddenstoelen. Hier halen we herinneringen op aan een gelijkaardige wandeling enkele jaren geleden.

Voor de tweede rondgang kiezen we voor de Urskogslingan door het oerbos. We vertrekken over een breed, rolstoeltoegankelijk plankenpad tot het uitzichtpunt bij Svansjön. Vanaf dan gaat het licht glooiend door het bos. Uiteraard ook een deel over planken, want het blijft een moerasgebied. Soms wordt het wat slijkerig, maar het is vooral erg mooi. Zeker als je de vormen van het dode hout meeneemt in het beeld. Bij een omgevallen, doorgezaagde boom kunnen we de jaarringen goed zien. Deze 3km lange slinger brengen we ook nu weer grotendeels alleen in het bos door, op 2 koppels die de wandeling in tegenovergestelde richting doen. Om te lunchen zetten we ons even aan de tafels die bij de ingang staan.

Dan rijden we naar de verste ingang van het park om ook daar nog een rondwandeling te doen. Hierbij passeren we de middelste ingang en beseffen dan pas ten volle dat de wandeling waar we vanmorgen over spraken, we aan deze ingang maakten. Het was toen echt in de wetlands, want we waren kletsnat toen we het park uitkwamen. Onderweg kwam er een stortbui toen, een onderdeel van de in 2023 passerende storm Hans. We parkeren de auto en vertrekken het bos in. Volgens de Komoot is het een makkelijke wandeling. We hebben daar toch onze twijfels over. Het was eerder een avontuurlijke en uitdagende tocht. Timber moesten we af en toe los maken van de riem om veilig op of af rotspartijen te geraken. 1 hoge rots was zelfs voor Timber erg stressie. Ik kon er af via een andere rots, maar dat zag hij niet zitten, na veel gepiep is hij dan toch gesprongen naar een veilig vlak plekje. Dat was even spannend. Maar de toch is zo veranderlijk en prachtig. De donkere rivier die afstak tegen de ruwe rotsen, de verschillende kleuren mos op andere rotsen, paddenstoelen, bessen, kleine beekjes die we over moesten. Als laatste nog even over de brug om zo aan de andere kant van de rivier het bos in te duiken en dan waren we weer aan de auto.

Over de gravelweg ging het dan richting E45, maar eerst nog een stop ter hoogte van een molen, diep in het bos wel aan een riviertje. Deze watermolen werd samen met een andere watermolen gebruikt bij de graanoogst. De eerste was een soort wanmolen met een verticaal schoepenrad en diende om het kaf van het koren te scheiden. De tweede molen diende om het graan te malen. De waterstroom zetten een horizontaal schoepenrad in beweging waardoor de molenstenen over het graan walsten. Ondanks een overstroming in 1985, staan de 2 molens nog redelijk intact (hersteld) in het bos.

Het was de korte stop en wandeling meer dan waard.Toen was het echt meer dan tijd om een slaapplek te gaan zoeken. Eerst passeerden we een nieuwe provincie grens. Een kleine waterval ter hoogte van het benzinestation was zinvol genoeg om even terug te lopen terwijl Leon tankte. Op die plek konden we ook drinkwater aanvullen. Met het indraaien van een grindweg vonden we dan toch nog een plekje. Na een snelle hap en nog even genietend van de kleurrijke zonsondergang was het dan bedtijd.