Na een rustige nacht ga ik met Timber langs het langlaufspoor het bos in. Het blijft een grappig iets: in Zweden is er, buiten in de grote steden, geen straatverlichting maar de langlaufpistes die hebben wel verlichting. Terwijl ik in het bos wandel kom ik 2 hangmat/slaapzakken tegen die nog in diepe slaap zijn.








Na een korte rit komen we aan in Ćrebro, de hoofstad van de gelijknamige provincie. Toch zien we onderweg nog een oud treinstel staan, waarschijnlijk onderdeel van een oude groeve in de buurt. De stad Ćrebro zelf is al jaar en dag een commercieel kruispunt. Dit komt door de strategische ligging. We merken direct dat dit toch wel ƩƩn van de grotere steden is met best wat hoogbouw.






We vinden een plekje op de parking voor het Universitair Ziekenhuis van de stad. Van hieruit wandelen we de stad in. We passeren eerst een wijk met grote, prachtige woningen. Met de brug over de SvartĆ„n (dezelfde rivier als in het Hamra national park) komen we in een park. Hier vinden we informatie over kunst in de stad. Doorheen de gehele stad staan er, tot half september, kunstwerken opgesteld. Er volgt, aan de hand van fotoās, een klein overzichtje.






Eens aan de āgoedeā kant van de rivier lopen we op het Slott. De bouw van het kasteel startte in de 13de eeuw en eindigde pas in de 17de eeuw. Hier verbleef Maarschalk Bernadotte, de latere koning Carl XIV, voor hij naar Stockholm vertrok. Zijn standbeeld staat naast het slot. Bezoeken heeft niet veel zin want de meeste kamers zijn omgebouwd tot vergaderzalen.










Vanaf het slot wandelen we het centrum in en zien de Riksbank, het RƄdhus, een groot plein. Het plein wordt een beetje ontsierd door de kraampjes van de politieke partijen. Op 13 september wordt er gestemd voor de Riksdagen (het Zweedse Parlement). Via een park komen we terug langs de rivier.








We wandelen verder tot aan Wadkƶping. Een opnieuw in oude stijl opgebouwd deel van de stad. Hier bevinden zich houten huizen, maar ook werden in die huizen zaken tentoongesteld evenals enkele oude beroepen weer tot leven gebracht, zoals bijvoorbeeld de houtbewerker.






















Via het oude stuk stad komen we in het stadspark terecht. Wat een mooi onderhouden plek. Bloemperken, pergola, rozentuin en enkele grote speeltuinen lokken vele bezoekers. Wij houden halt bij de StadtrƤdgƄrden om te lunchen. In 1 van de serres kunnen we de dagenslunch bestellen en opscheppen. Wij eten buiten (hond) onder een grote parasol. Een heerlijk buffet met koffie en thee als afsluiter en we kunnen er weer even tegen.















Na het park brengen we nog een bezoek aan de Ćrebro kerk of de kerk van de Sint Nicholas. Deze wilden we in de voormiddag bezoeken maar toen zou er juist een begrafenis beginnen. We bekijken nu om beurten de kerk. Wat als eerste opvalt is de regenboogmat in het middengangpad. Het altaarstuk is ook boeiend om te bekijken. Samen met de 4 evangelisten staan ook de andere apostelen afgebeeld. Voorts hangen er nog enkele koninklijke schilden aan de muur. Na de kerk zijn we dan terug naar de auto gegaan. Even nog langs het ziekenhuis voor een sanitaire stop.














Bij het buitenrijden van de stad viel het verkeer nog wel mee, maar we moesten ook nog naar de winkel. Vanaf dan merken we wel dat het in Zweden einde werkdag is en worden we voor het eerst sinds lang nog eens geconfronteerd met file. Na de winkel gaat het dan richting Hammar aan het VƤttern-meer. Hier gaan we op bezoek bij een klasgenoot van de Zweedse les die sinds 1 augustus samen met zijn vrouw en dochtertje hier is komen wonen. Wat een ruim huis en hoe leuk dat ze vanuit hun tuin recht op het meer zien en er zo in kunnen. We hebben een gezellige middag. Terwijl zij onze camper bekijken, wandel ik even met Timber in de buurt rond.






Na een geslaagde middag gaan we op zoek naar een plekje. Eerst vinden we er 1 aan hetzelfde meer als waar we daarnet waren, maar er staan 3 Duitse campers met jonge gasten en die maken nogal wat lawaai. We rijden enkele kilometers verder en vinden een erg rustig plekje aan een redelijk verlaten weg. Iets voor negen uur wordt het al donker. Gelukkig hadden we vanmiddag uitgebreid geluncht.



