31 mei 2026

Vanmorgen zouden we nog een ontbijt krijgen. Afspraak is rond 9u-9u30. Dat vinden we wat laat dus we eten alvast iets. Uiteindelijk worden er “baconsandwiches” rondgedeeld. Terwijl Paul de sandwiches vanuit zijn koelbox of eerder warmbox ronddeelt, volgt Pete met de ketchup en de bruine saus. Er wordt gretig gebruik van gemaakt door de Engelsen, rare jongens.

Na het ontbijt is er tijd om afscheid te nemen. 4 auto’s met Engelsen rijden nog een weekje naar Schotland. De groep Belgen alsook de tweeling Zweden dienen nog tot Hull te rijden voor de nachtboot richting Rotterdam. Anderen keren net als wij huiswaarts, sommigen blijven nog een nachtje. Voor we echt vertrekken gaan we nog kijken naar zij die aan de overkant van de weg in een weiland een genummerd parcours willen rijden. Wij besluiten dit niet te doen omwille van de wendbaarheid van onze auto.

Verschillende anderen wagen zich er wel aan. Ook de boer en de boerin (ex-ralleyrijdster) komen supporteren. De chauffeurs worden op hun stuurvaardigheid en voertuigbeheersing getest. Iedereen slaagt zonder brokken te maken. Na nog een laatste “see you next year” rijden ook wij weer richting zuiden.

We houden anderhalf uur later halt bij Clumber Park. Een tip van Leons Engelse baas. Clumber Park maakt deel uit van de National Trust. Het park was ooit het buitenverblijf van de hertogen van Newcastle. Op het domein werd vroeger een spanielras gekweekt: de Clumber Spaniel : een voornamelijk witte hond met enkele rode vlekken, meestal in het gelaat.

Via een grote poort belanden we in een lange laan. Deze is met 1296 bomen (we hebben ze niet nageteld) over een afstand van 3 mijl de langste dubbele laan van Europa. Het is best indrukwekkend om het domein zo in te rijden. Na het betalen van de inkom en het parkeren van de auto wandelen we het park in. Alhoewel Clumber House zelf in 1938 werd afgebroken vinden we nog restanten terug. In de Lincoln Stabels wordt de geschiedenis van de estate verteld. Wij zijn hier eigenlijk om te wandelen tussen het groen en langs het meer. We passeren nog enkele gebouwen zoals the Stables, the Turning Yard, waar zich een gewoon café bevindt en het hondvriendelijk café Central Bark. Ter hoogte van het meer waggelen enkele jonge ganzen achter mama aan. Wat verder van de drukte zien we een paar schuchtere, grijze eekhoorns, sommige in het gras, een enkele in de boom. De grote rhododendronstruiken langs het water en langs de wandelpaden staan er al enkele jaren en bloeien deze tijd van het jaar erg mooi. Via het wandelpad komen we terecht bij the Walled Kitchen Garden. We hebben geluk en kunnen nog enkele foto’s nemen vooraleer dit stuk van de tuinen sluit. Een gigantische serre staat in het midden van de tuin omgeven door vele muurtjes waartegen kruiden en bloemen prachtig bloeien. Om wat af te koelen en te rusten nemen we een ijsje (ook hier net voor sluitingstijd).

Tussendoor passeren en bezoeken we nog de kerk op het domein. Eigenlijk is het eerder een kapel: the Chapel of Saint Mary the Virgin. Ook hier wordt het om beurten de kerk bezoeken.

Vanuit het park wandelen we terug naar de auto. Het domein verlaten gaat niet zo vlot want we moeten enkele slagbomen/automatische hekken passeren. En deze laatsten gaan maar heel langzaam open. Je mag dus nog wel af maar niet meer op het terrein. We rijden een beetje verder richting Belton waar we een kleine, rustige parking vinden.

Na het warme avondeten is er even tijd om tot rust te komen. Timber kan uitgelaten worden op een public foothpath. Het lijkt net of ik op het strand loop, zo mul is het zand door de aanhoudende droogte, zelfs hier in Engeland schreeuwen ze om regen. Uiteindelijk gaan ze tevreden naar bed.

30 mei 2026

Terwijl iedereen zelf zorgt voor het ontbijt, maak ik nog even een wandeling met Timber. Daarna wordt de groepsopstelling doorgenomen, ook al verandert ze gaandeweg de tijd verloopt. Bij onze auto worden de bakken eraf gehaald omdat er wordt gevreesd dat we op sommige plekken te hoog zullen zijn.

Uiteindelijk gaan we iets voor half 11 als tweede groep van start. De groepen mogen niet te groot zijn omwille van de veiligheid en een hele boel regels. Daarom ook dat niet iedereen zelf zal rijden. Voor ons zal Steve de weg wijzen, achter ons volgen de 2 Grenadiers en de Disco van Marcel.

Het wordt een knotsgek, prachtig en zo veel meer adjectieven parcours. We rijden over grove gravel, door water (zelfs een riviertje), over erg smalle wegen (onze spiegels klappen 2x in omdat ze struiken of een muurtje raken), heuvel op en ook weer af, dal in en top over. Ondertussen genieten we van het prachtige landschap. Zalig dat alle wegen gewoon toegankelijk zijn, uiteraard op sommige plekken uitsluitend voor 4×4. Halverwege stoppen we aan de pub the Fox en the Hound voor onze lunch.

De meeste gaan voor een baguette met fishsticks, Leon voor 1 met beef en ik voor ham en ei zonder brood. De rustpauze doet goed, ook voor de auto’s die toch best hard moeten werken.En dan gaat de tocht weer verder. Aan het einde klinkt: dit is de laatste lane bergop. Zet best de auto in difflock. Het wordt een pittige klim over wat ooit een heirbaan leek te zijn. Best ook spannend om over een smal pad te hobbelen met links van je de afgrond. Boven op de top stond de eerste groep samen met degene die dit weekend georganiseerd had. Wat een ontvangst. Even bijkletsen en terwijl de eerste groep vertrok, bleven wij wachten op de laatste. Na nog een laatste normalere 3 mijl, komen we iets voor zes weer aan bij de kampplaats. Tijd voor een wandeling met Timber, de bakken weer op de auto zetten, ons even op te frissen en klaar te maken voor het avondmaal.

Dit laatste werd klaargemaakt en geserveerd door Mary, de dame van de camping. Aan simpel maar mooi gedekte tafels konden we in de voortuin lekker buiten eten. We werden getrakteerd door een Yorkshire Pudding gevuld met een puree van wortel en zoete aardappel, roasted beef, bloemkool met kaas erover en gebakken aardappels ruim overgoten met saus. Heerlijk. Als dessert was er keuze uit appeltaart, appel/framboos of choladefudgecake met ofwel slagroom of ijs. Wat een verwennerij of hoe heerlijk gewoon simpele keuken kan zijn. Genieten.

Nadien nog een gezellig samenzijn al dan niet voorzien van de nodige dosis drank. Toen vielen er gedurende 10 minuten dikke druppels en kregen we nog een mooie regenboog om de dag af te sluiten alvorens ons bed in te duiken.

29 mei 2026

We worden wakker en ontdekken een heel lege parking voor de pub. Ik wandel met Timber richting de velden rond het dorp. In de verte zie ik een boel varkens “grazen”. Na ons ontbijt is het tijd voor onze trip naar en in Sherwood forest. We parkeren ons op de grote parking en betalen aan de paal. Even stappen en de straat oversteken maakt dat we bij het bezoekescentrum aankomen. Dit gaat echter pas om 10 uur open. We kijken alvast wat rond om te zien welke wandeling we kunnen doen.

Na onze sanitaire stop gaan we op pad. We laten, in tegenstelling tot vele anderen, de Magic Oak voor het laatste en starten het rood aangeduide pad: Wildwoodtrail. Net voor we echt compleet het bos induiken, passeren we Robin Hood, wat eigenlijk een gids blijkt te zijn voor een buslading pubers. De trail slingert door het bos, door de weiden met koeien. We krijgen ze echter pas later te zien in een aparte wei. Waarschijnlijk omdat er nog kleine kalfjes bijstaan. Na het horen van wat geritsel zien we een grote hert tussen de bomen. Op wat vogels na komen we geen wild meer tegen. Wel heel veel oude eiken, de ene al gezonder dan de andere. Om dan zo tot de oude Magic Oak aan te komen. Hoe oud hij momenteel is, is niet echt (meer) geweten. Geschatte ouderdom is meer dan 1000 jaar. Volledig ondersteund ziet hij er niet meer zo gezond uit en ontbreken zijn bladeren. Maar dat het een spectaculaire boom is, dat staat buiten kijf. En zo komen we snel tot het einde van de trail en dus ook weer aan het centrum. Omdat we nog brood en bananen nodig hebben, wandelen we richting dorp.

Hierbij merken we een bord op: in deze kerk trouwde Robin met Maid Marian. Een bezoek aan de kerk zeker waard, dachten we. Leon gaat binnen terwijl ik met Timber in het protaal blijf staan. Ook ik word snel met de hond binnengeroepen. ‘a dogfriendly church as well). We krijgen een hele uitleg over de kerk, maar zeker ook van de glasramen en dan vooral het middenpaneel want daar heeft de maker een half gezicht in verstopt (oog, neus en mond). De man gunt ons niet de tijd om het te zoeken en duidt het snel aan. Goed verstopt, knap gedaan.

Na de kerk is het tijd voor de boodschappen, een snelle lunch aan de auto op de parking en dan richting de camping voor het Land Rover treffen. Op de M1 North is het erg druk, vrijdagnamiddag en ook veel vakantieverkeer. Maar eens van de snelweg wordt het mooi. Het landschap wordt zo alsof we ons in Vera bevinden (dit werd echter nog iets Noordelijker opgenomen). Heuvelachtig, groene akkers afgebakend met stenen muurtjes, schapen of koeien, smalle(re) wegen. Onze kampplek is een grasveld op een boerderij Nun Cote Nook Farm. Rond half 5 vinden we een plekje op de wei. Het is er best fris en erg winderig, een trui en lange broek zijn meer dan welkom. Blij weerzien van oude vrienden en nieuwe contacten worden gelegd. De Belgen waren eerder aangekomen maar hadden net na de boot van Hull al een garage moeten opzoeken. De Zweden staan er met een volledig nieuwe Defender, enkele Engelsen met een Grenadier. We eten aan de camper en later kletsen we nog met de Engelsen.

Ik laat Timber uit op de heuvel (een tip van de boer). Over deze en andere heuvels loopt het Coast to Coasttrail. Dit is een 192 mijl (= ruim 300km) pad dat loopt van de Ierse zee tot de Noordzee. Op de heuvel wordt ik stil van de uitgestrektheid, de vele tinten groen en de schoonheid die me overvalt.

Soms heeft een mens niet veel nodig. In de muurtjes zitten kleine houten deurtjes. Hier kan je als mens door maar de dieren niet. Er zit een veer op het scharnier zodat de deurtjes zeker zelf toevallen. Handig. Tegen valavond wordt het programma van de dag nadien uitgelegd. We zullen in kleine groepjes Green Lane rijden. Wij kruipen die dag vroeg in ons bed.

28 mei 2026

We hebben een erg rustige nacht en na het ontbijt gaan we op zoek naar een parkeerplek. Maar ook nu botsen we op hoogtebomen en kunnen de 2 P&R die we tegenkomen, niet oprijden. Maar bij het aankomen rijden van de laatste, passeren we een Land Roverdealer. Even teruggereden, stoute schoenen aangedaan en daar gevraagd of ze een parkeerplaats wisten waar we onze auto kwijt konden. Ze vonden het helemaal OK dat we daar bleven staan.

Dan te voet naar de dichtsbijzijnde bushalte. Dit keer was het dan wel met een retourticket op de bus aan te schaffen. Ook nu een veilig plekje voor Timber op de benedenverdieping van de dubbeldek bus en zo in 15 minuten naar het centrum van de stad.

Cambridge is mee één van de grootste universiteitssteden van Engeland en de rivaal van Oxford. Door het studentenleven is het een erg levendige stad. Maar ze is ook gekend om haar mooie tuinen en parken. We beginnen onze wandeling in 1 van die parken en ook hier geuren de rozen heerlijk. Net na het park zien we straten met typische Engelse huizen, vaak gekenmerkt door meerdere schoorstenen op het dak. Via Westcourt House, enkele felgekleurde muurschilderingen en de Holy Trinity Church komen we aan bij Cambridge Market en de achterkant van de kerk Great St Mary’s. Eens de hoek om worden we betoverd door het uitzicht van King’s College. Het lijkt of we in een andere wereld zijn aanbeland. Toch bezoeken we eerst om beurten de kerk.

Na ons bezoek wandelen we verder tot bij het King’s College. Dit mogen we jammer genoeg niet bezoeken met een hond maar kunnen ook niet een vluchtige blik binnen werpen omdat de ticketstand enkele meters voor de hoofdingang staat.

Jammer.Niet veel verder botsen we op de St Bene’t’s kerk. Ook hier brengen we om beurten een bezoek aan deze kleine, sobere kerk. We genieten van een koek en wat verkoeling in het portaal van de kerk. Even weg uit de toeristische drukte. Achter de hoek passeren we Christi College. Ook deze kunnen we niet bezoeken omwille van graduate week (eindexamens) maar hier hebben we wel de kans om het binnenplein te fotograferen samen met het gekende perfect onderhouden grasveld. Vooraleer we bij de rivier Cam uitkomen, bekijken we nog even snel de St Botolph kerk.

Eens bij de rivier zien we aan de stenen brug, vele punterboten liggen. Deze kan je huren om zelf mee rond te varen (punten) of je er mee laten rondvaren. In de omgeving van de boten is het best druk, iets verderop kan je genieten van rust en veel groen. Aan de andere zijde van de stenen brug, bevindt zich de oude, nog steeds in gebruik zijnde, houten brug over de rivier Cam. Deze brug ligt mee aan de oorsprong van de naam Cambridge.

Op de terugweg naar de bus lopen we nog over het domein van de Cambridge Universiteit. Langs en tussen de gebouwen loopt een straat. Iedere faculteit heeft een ander gebouw: dierenartsen, aardrijkskunde, parasitologie,….

Na het bezoek aan de stad nemen we de bus terug naar de dealer, bedanken hen voor de gastvrijheid en rijden terug naar onze overnachtingsplaats voor een late lunch en om even te bekomen van de drukte. Vandaaruit gaat het verder noordwaarts richting Sherwood Forest.

We vinden een slaapplek op een grasveld achter een pub: the Fox at Kirton. We mogen er gratis staan op voorwaarde dat we er iets eten. Dat doen we uiteraard en kiezen voor de special FOX pie, in ons geval gevuld met butterchicken. Erg lekker en smaakvol.

Na het eten wandelen we nog even tot bij het kerkje van het dorp dat de naam The Most Holy Trinity Church draagt. De kerk is op dat uur niet meer open maar ik kan door enkele raampjes van het glas in lood wat foto’s van de binnenkant maken. Na deze wandeling is het tijd voor ons om te gaan slapen. In de pub heerst er nog een grote drukte. Er is namelijk een kwis bezig….

27 mei 2026

We vertrekken nog net de 26ste bijna middernacht richting de haven van Calais. Na onze ervaring bij onze reis naar Ierland willen we graag tijdig daar zijn. Officieel is onze boeking voor de boot van 6u30 waarbij we ten laatste 5u30 aanwezig dienen te zijn. We rijden liever op tijd door om eventueel daar nog wat te rusten.

Na een vlotte rit, met zeer weinig verkeer, komen we iets voor 2u de 27ste aan in Calais. Controle van onze paspoorten, het paspoort van Timber met alle nodige papieren verloopt vlot. We mogen mee met de eerstvolgende boot die om 3u50 zal vertrekken. De volgende stappen: controle paspoorten ter hoogte van de Britse kant alsook de scan en controle van de auto worden als geslaagd afgevinkt. We rijden een heel parcours naar de juiste lane en wachten.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om Timber uit te laten. Dan is het tijd. Het inschepen gaat vlot. We trekken snel naar boven en claimen er een bank. Even tijd voor een dutje. We worden ruw gewekt door het signaal dat vertelt dat de taks free shop gaat sluiten. Niet veel later kan het ontschepen beginnen en bij een opkomende zon maken we weer kennis met de witte krijtrotsen van Dover.

We rijden richting Canterbury maar nemen een foute afslag en komen uit op de parkeerplaats van Dover Castle. Officieel mag je er pas op om 8uur maar we zetten ons er toch, klappen het dak open en doen een stevige powernap van dik 3 uur. Laten Timber uit in de omgeving, nemen ons ontbijt en gaan dan echt richting Canterbury.

Daar aangekomen wordt het verkeer naar een parking geleid. Er zijn ook enkele camperdelen. We parkeren en lezen op ons ticket dat we daarmee voor 4pond per dag gratis gebruik kunnen maken van het busvervoer en dit voor 6 personen per ticket. De eerste bus laten we rijden omdat daar al een hond op zit en de chauffeur dat wel genoeg vindt, dus even in de rij en dan op de bus richting centrum. We vinden een plekje op de bus zodat ook Timber veilig zit. We moeten enkele Engelsen wel uitleggen dat het geen “petdog” is, maar verder verloopt de rit vlot. Eens van de bus is het even zoeken naar de kathedraal.

Hierdoor lopen we over enkele leuke pleintjes en kleurrijke straten. Eens bij de kathedraal kopen we een ticket. Het is een “dogfriendly church”, dus Timber mag gewoon mee. Wat een indrukwekkend bouwwerk. Deze kathedraal is Engelands beroemdste kathedraal met de zetel van de aartsbisschop. De kerk kreeg tevens een plaatsje op de UNESCO werelderfgoedlijst en staat ook bekend als Engelands eerste kerk. Zoals in de meeste Engelse kerken heb je eerst de publieke zitplaatsen, daarachter het koor en daarachter pas het altaar. Voorts vallen de verschillende kapelletjes aan de zijkanten en de grote glas-in-loodramen op en kan je een bezoek brengen aan de crypte.

Het bezoek stopt niet bij de kerk alleen, we hebben ook toegang tot de verschillende tuinen erin en errond. Zoals zo vaak zijn de tuinen prachtig onderhouden, geuren de oude rozenstruiken heerlijk en zijn ze een plek om even tot rust te komen of in de schaduw te zitten. Na nog wat rond te wandelen in de stad, nemen we de bus terug, lunchen aan de auto en gaan weer op weg.

Onze volgende stop is Rochester Castle. We rijden met de camper tot vlak aan het kasteel en vinden er een plekje. Daar zijn we overdonderd door de kathedraal. Deze kerk bezoeken we om beurten. Hier geldt een gelijkaardige indeling zoals we in Canterbury zagen met een indrukwekkend orgel. Evenals een bezoekje aan de tuin.

We lopen na ons kerkbezoek verder door de kleurrijke, geplaveide straten richting de rivier Medway. Een impossante brug maakt verkeer tussen de beide oevers mogelijk.

Vandaar zijn we in een oogwenk bij het kasteel. Dit strategisch opgesteld fort heeft een complexe geschiedenis. De grote vierkante donjon valt op. Rondom kan men op het grote binnenplein of aan de buitenzijde langs de grote verdedigingsmuur wandelen. Met een ijsje sluiten we ons bezoek aan deze stad af en rijden richting onze volgende stop: Cambridge.Rond Cambridge zijn er verschillende Park&Ride parkings. We hopen om hier net als in Canterbury een slaapplek te vinden.

Dat lukt jammer genoeg niet omwille van de vele hoogtebomen. Uiteindelijk vinden we een kleine parking naast enkele akkers waar we kunnen eten en de nacht doorbrengen. Het wandelpad voor Timber loopt dwars door 1 van de erwtenakkers

De voorbereiding (inladen en update remmen van de Landrover) voor de komende trip is gestart. 27 mei richting Marrick Engeland.