Terwijl iedereen zelf zorgt voor het ontbijt, maak ik nog even een wandeling met Timber. Daarna wordt de groepsopstelling doorgenomen, ook al verandert ze gaandeweg de tijd verloopt. Bij onze auto worden de bakken eraf gehaald omdat er wordt gevreesd dat we op sommige plekken te hoog zullen zijn.
Uiteindelijk gaan we iets voor half 11 als tweede groep van start. De groepen mogen niet te groot zijn omwille van de veiligheid en een hele boel regels. Daarom ook dat niet iedereen zelf zal rijden. Voor ons zal Steve de weg wijzen, achter ons volgen de 2 Grenadiers en de Disco van Marcel.

























Het wordt een knotsgek, prachtig en zo veel meer adjectieven parcours. We rijden over grove gravel, door water (zelfs een riviertje), over erg smalle wegen (onze spiegels klappen 2x in omdat ze struiken of een muurtje raken), heuvel op en ook weer af, dal in en top over. Ondertussen genieten we van het prachtige landschap. Zalig dat alle wegen gewoon toegankelijk zijn, uiteraard op sommige plekken uitsluitend voor 4×4. Halverwege stoppen we aan de pub the Fox en the Hound voor onze lunch.







De meeste gaan voor een baguette met fishsticks, Leon voor 1 met beef en ik voor ham en ei zonder brood. De rustpauze doet goed, ook voor de autoās die toch best hard moeten werken.En dan gaat de tocht weer verder. Aan het einde klinkt: dit is de laatste lane bergop. Zet best de auto in difflock. Het wordt een pittige klim over wat ooit een heirbaan leek te zijn. Best ook spannend om over een smal pad te hobbelen met links van je de afgrond. Boven op de top stond de eerste groep samen met degene die dit weekend georganiseerd had. Wat een ontvangst. Even bijkletsen en terwijl de eerste groep vertrok, bleven wij wachten op de laatste. Na nog een laatste normalere 3 mijl, komen we iets voor zes weer aan bij de kampplaats. Tijd voor een wandeling met Timber, de bakken weer op de auto zetten, ons even op te frissen en klaar te maken voor het avondmaal.
























Dit laatste werd klaargemaakt en geserveerd door Mary, de dame van de camping. Aan simpel maar mooi gedekte tafels konden we in de voortuin lekker buiten eten. We werden getrakteerd door een Yorkshire Pudding gevuld met een puree van wortel en zoete aardappel, roasted beef, bloemkool met kaas erover en gebakken aardappels ruim overgoten met saus. Heerlijk. Als dessert was er keuze uit appeltaart, appel/framboos of choladefudgecake met ofwel slagroom of ijs. Wat een verwennerij of hoe heerlijk gewoon simpele keuken kan zijn. Genieten.





Nadien nog een gezellig samenzijn al dan niet voorzien van de nodige dosis drank. Toen vielen er gedurende 10 minuten dikke druppels en kregen we nog een mooie regenboog om de dag af te sluiten alvorens ons bed in te duiken.
