Tijdens de nacht wakker geworden van gekraak. We konden het niet thuisbrengen en hebben dan maar verder geslapen. We worden wakker in winterwonderland onder een sneeuwtapijt van bijna 20 cm. Het kraken bleek de uitschuifbare tentpaal die het dak ondersteunt die deels ingeklapt is door het gewicht van de sneeuw. Gelukkig staat de paal er want anders had het dak misschien tijdens het inzakken op ons terechtgekomen. We maken alles sneeuwvrij om te kunnen ontbijten. Zetten koffie en thee in de shelter en besluiten toch maar even binnen te eten.

Alles wordt op zijn plek gezet en weer vastgemaakt want we gaan naar Sunne. Leons droom komt uit: rijden met de camper in de sneeuw. Vermits we sneeuwkettingen bijhebben, moeten we die toch eens uittesten. De eerste erop leggen lukt niet al te vlot. Leon neemt het krikje om de banden van de grond te krijgen en dan gaat het vlotter. De 3 anderen worden ook zo erop gelegd. Na dik een uur hebben de 4 wielen kettingen. Even 100m rijden en weer aanspannen. We kunnen op weg. En rijden door de sneeuw. Eigenlijk zijn de kettingen met onze auto niet echt nodig maar het is toch goed om ze even te kunnen uittesten. Na dik 2-3 km komen we aan de grote baan en die ligt redelijk dus even aan de kant om de kettingen er weer af te halen.

We rijden richting Gräsmark voor water aan te vullen, vuil water af te leveren. En te tanken. Ditmaal zowel diesel om te rijden als benzine om te koken. Bij de stop om water vallen er dikke blokken sneeuw van de treeplankjes. Oeps. En dan naar Sunne.

Het is mooi rijden met de sneeuw en de zon. We genieten van de omgeving. We vinden in Sunne vlot een parkeerplek. De wegen en zeker de fiets- en voetpaden zijn volledig sneeuwvrij. Ondertussen is het middag en krijgen we honger. Op aanraden van Petra en Aart wandelen we naar Saffran en Vitlök. Een eetgelegenheid waar je lekker kan eten en dit aan de hand van een buffetvorm. Bij binnenkomst betaal je voor het aantal personen en dan kan je aan het buffet je eten halen. Water is inbegrepen, koffie en thee nadien ook. We zien bij het binnenkomen dat Petra, Aart en Anna daar ook zijn. Zij zijn er om boodschappen te doen en om te gaan kijken naar een nieuwe vedspis (kookvuur op hout). Deze in het huis van Petra en Aart was stuk en ook Anna wil een nieuwe. We zeggen even dag en gaan elders zitten. We genieten van het lekkers van het buffet en sluiten af met koffie en thee en een koekje. Meer dan geslaagd zowel de prijs, de formule als het eten zelf.

Dan halen we Timber op en wandelen we door Sunne. Eerst wandelen we langs het water naar de kerk en brengen om beurten een bezoekje aan de kerk en aan de wc aldaar.

Ik breng op de terugweg een bezoekje aan de boekenwinkel op zoek naar boeken på lätt svenska (makkelijk Zweeds). De dame van de winkel is erg behulpzaam en ik red me in het Zweeds om duidelijk te maken wat ik wil. Ik vind een paar boekjes niveau einde lagere school en ben tevreden. En daarna naar de järnhandel (ijzerwinkel) voor hetgeen we echt kwamen halen: rulrånjärn. Dit is een apparaat om een soort van Zweedse pannenkoeken te bakken. Ik krijg het van Leon voor mijn verjaardag. Grappig is wel in de winkel praat de dame tegen mij Zweeds en tegen Leon Engels. Meestal gaan ze bij toeristen, ook al praten ze Zweeds, snel over in het Engels. Misschien is mijn Zweeds dan toch niet al te slecht. We zetten Timber even in de auto en lopen nog snel even de COOP in voor wat eten. En dan terug naar de kampplek. Vermits we een stevige warme maaltijd hadden in Sunne, hoeven we nu niet te koken en een snelle hap zorgt voor het avondmaal. We lezen een beetje en bereiden de volgende dag voor. En kruipen daarna in bed voor onze laatste nacht daar.