Vroeg uit de veren want we willen de spits rond Hamburg vermijden. Rond half 8 kunnen we dan op weg voor het laatste stukje van de terugreis. De wegen liggen er gelukkig goed bij. Nat met een stevige dosis zout, maar geen sneeuw. De omgeving is nog wel wit. Wonder boven wonder is de drukte rond Lübeck ongeveer nihil en zijn we 2 uur later vlot de ring om Hamburg gepasseerd. Iets voor Bremen houden we even een koffie/theepauze.

De gevreesde file bij de werken voor aldaar blijft uit, we rijden tegen 60 km/h langs de werken. Oef. Onderweg zien we meermaals een groepje reetjes. We raken de tel kwijt. Iets voor bij Osnabrück lunchen we. Hier zien we ongeveer de laatste sneeuw. In elk geval met al veel grassprieten ertussen. Tegen half 2 rijden we dan ter hoogte van Hengelo/Enschede Nederland binnen. De sneeuw is nu echt weg. De akkers zien er weer groen of ros uit, koeien en schapen staan weer buiten. Via Enschede gaat het over Apeldoorn naar Arnhem. Onze eerste intentie is over Eindhoven te rijden, maar de situatie om Antwerpen ziet er niet echt rooskleurig uit.

Dan gaat het maar over ’s Hertogenbosch naar Breda en dan volgen we Roosendaal en Bergen-op-Zoom. Ter hoogte van de Liefkenshoektunnel is het erg druk in onze richting. In de andere rijrichting is het gewoon stilstaan, later merken we dat dit al zelfs vanop de expressweg is.Op alle in- en uitvalswegen van de haven staan rijen vrachtwagens achter elkaar. We geraken nog vlot door de Beverentunnel maar krijgen dan toch ook te maken met file. Ook op de afrit Vrasene is het erg druk met vrachtwagens. Wanneer we weer met het geweldig wegdek in Verrebroek kennismaken, wordt de drang om rechtsomkeer te maken erg groot. We stoppen nog even in De Klinge voor de standaard frietjes en keren dan huiswaarts. Als we dan de wegenkaart van Antwerpen bekijken zijn alle invalswegen roodgekleurd. Wij laden de auto uit en Timber krijgt een eerste “thuiswandeling”. Het was een mooi avontuur met prachtige herinneringen.