Afgelopen nacht was er wel wat verkeer op de snelweg maar dat bleef eerder beperkt tot een eentonig gezoem. Vermits te temperatuur in de camper toch met minstens 10 graden tegenover gisteren was gedaald, werd het een behoorlijke nacht om te slapen. Tegen half zeven stond ons ontbijt klaar.

Gelukkig waren wij al op, de anderen op de parking zouden snel volgen vermits de groendienst met de bosmaaier de randjes van het gras en de overhangende takken van de struiken kwam snoeien. Er stonden uiteindelijk 6 campers op de parkeerplaats. 3 koppeltjes: 1 paar Duitsers, 1 paar Zwitsers en wij met een andere camper met Nederlandse nummerplaat. Grappig genoeg hadden ieder die later toekwam zich bij zijn/haar landgenoot gezet. Voor vertrek nog even gebruik gemaakt van de aanwezige toiletten (altijd handig) en tegen half acht op pad richting Helsingør voor onze boot naar Zweden. We kozen dit keer bewust voor deze route omdat we dit deel van Denemarken nog niet doorkruiste. Eigenlijk viel er voor ons weinig verschil te merken met het deel waar je doorrijdt richting bruggen. Ook hier veel uitgebloeid koolzaad en uitgestrekte tarwevelden. Omdat kilometers vreten ook diesel verbruikt onderweg “even” getankt.
Iets voor tienen waren we aan de boot en mochten bijna onmiddellijk inschepen en dit voor een korte overvaart richting Helsingborg/ Zweden. Even aan boord wat fotootjes maken en een sanitaire stop.

Terwijl Leon nog niet terug was, heb ik in mijn beste Zweeds 2 pecankoffiekoeken besteld en netjes de vragen beantwoord, in het Zweeds. Trots .

Eens aan de overzijde moesten we de “varor att deklarera” volgen omwille van Timber. Na een grondige controle van Timbers paspoort kregen we een “allt är bra, tack så mycket” en mochten we doorrijden. Het antwoord op de vraag waar de hond zat, vond de douanedame niet de moeite om op te wachten. Dan maar snel doorgereden en ongeveer 500 meter verder langs de kade van de haven onze eerste fika genoten. Koffie/thee met de heerlijke pecankoeken. Terwijl Leon nog wat naar de te volgen route keek even met Timber een rondje kade gelopen.
Leons keuze viel op vele kleinere weggetjes, maar dat bleek toch iets te veel tijd te vragen en de klok tikt richting boot Finland, dus toch maar even via de E4 naar boven gereden. Ter hoogte van Traryd even af de snelweg om onze lunch op te eten. Een leuk plekje langs een motorcrossbaan (gelukkig geen crossers). Het is afrit 76 langs deze E4, dezelfde afrit voor Älmhult. Op deze laatste plek bevindt zich het IKEA-hotel en -museum. (dit gewoon even terzijde). Na het eten nog snel een rondje met Timber over de crossbaan en daarna weer op weg.

Rond 15 uur kwamen we aan bij het Storre Mosse National Park. Een niet al te groot park waar we een leuke wandeling maakten door het bos afgewisseld met een stuk over een plankenpad over een moerasig gebied. Net geen 5km gewandeld. Niet extreem lang maar toch een fijne afwisseling tijdens de lange autoritten.

Op de parking onze appel verorberd en dan nog een laatste stukje route afwerken. Voor de zekerheid toch maar weer de bak volgetankt, dan kunnen we morgen ineens tot de boot. De eerste zoektocht naar een slaapplek werd geen succes dan maar ter hoogte van Hjo een plek gezocht. Het gelande plekje was er nog maar daar mocht je eigenlijk niet meer overnachten. Dan maar naar een “mooie en rustige plek” enkele straten verder. Voor ons valt een grasveld binnen een draad met ongeveer 25 -30 campers nu niet echt onder de noemer mooi en rustig. Dus maar verder de straat afgereden. Zo kwamen we in het bos terecht. Even offroad door het bos tot een schitterende plek, beetje in een kom, weg van de bosweg. Heerlijk. Vanavond dan maar de spaghetti gegeten die eigenlijk voor gister op de planning stond maar door de file er niet van was gekomen. Timber genoot erg van het loslopen hier in het bos. Vermoedelijk wordt dit wel een rustige nacht.