9 augustus Gräsmark

De regen was de gehele nacht van de partij. Op het terrein zijn veel plassen erbij gekomen. We eten weer in het huisje. Das toch echt een luxe bij regenweer, hoeft onze luifel niet worden uitgezet. Maar langzaam komen er gaten in de wolken. Tegen half tien zijn we terug bij Petra en Aart. De heren gaan om de aanhanger.

Ik zet even thee en koffie want we waren de vorige dag onze thermossen vergeten. Daarna gaat we met 3 dames op de bovenverdieping aan de slag. Een kamer wordt schoongemaakt, de berging/ valse kamer erachter ook. Tussen de buitenmuur en de muur van de kamers is er telkens een ruimte van ongeveer een meter breed ter hoogte van de vloer. Het zullen mooie dressings of bergruimtes worden. Dochterlief probeert met wat handig klimwerk achter de deur van de kleine slaapkamer in de geheime berging te geraken. Terwijl zij het slot open krijgt en duwt, trekken wij. Gelukt. Die deur is nu ook open. De aangetroffen creepy kinderschoenen worden opgeruimd evenals het zagemeel en de muizenkeutels.

Het zagemeel is eigenlijk het isolatiemateriaal dat in Zweden wordt gebruikt bij die oudere huisjes. Op deze manier gaan we verder tot de heren verschijnen met de aanhanger. Dan worden koelkast, kookvuur, 2 TV’s, een dampkap en microgolfoven in de aanhanger geladen. Zo rijden ze verder naar de grote stuga waar nog een TV, microgolfoven en stereo-installatie worden in ingeladen. Ik red de glazen schaal uit de microgolf en neem nog wat drinkglazen mee die er worden aangetroffen. Aart vond nog een singeltje in de stereo. Heren naar het containerpark, Petra en ik terug naar huis. Petra aan de afwas en ik voort boven opkuisen. Tegen de tijd dat de heren terug zijn (aanhanger weer afgeleverd) is de bovenverdieping ook schoongeveegd. Lunchtijd. Nadien nog even een tocht met Timber. Nadien was het tijd voor Leon om zijn gereedschap op te ruimen en ik onze spullen die in huis lag. Ondertussen beantwoord ik de appjes van ongeruste vrienden en familie in verband met storm Hans die over Zweden en Noorwegen huishoudt. We hebben geluk in deze regio: op wat regen na is er eigenlijk niets te merken. Bij het openen van de nieuwssites merken we wat er aan de hand is en begrijpen we de ongerustheid.
Nog snel een fika en dan bessen plukken met behulp van de bessenkam. Dat werkt niet zo top, waarschijnlijk om dat alles erg nat was. Daarna afscheid nemen na 2 ongelofelijk toffe dagen. Wij reden nog snel naar de winkel om te zorgen dat we voldoende eten hadden voor de terugreis. Daarna trokken wij weer naar de camperplek maar dit keer aan de shelter. Het benedenpleintje moest leeg blijven.

Snel koken en eten want tegen half zeven kwamen de Zweedse buurtbewoners. Zij komen daar elke woensdag om 18u30 samen om hoefijzers te werpen. Een heuse wedstrijd. Wordt erg serieus genomen. Met het meetlint worden de startplekken aangeduid, met een onderscheid tussen volwassenen en kinderen. We houden ze even in het oog en gaan erbij staan als Petra en Aart met dochter en honden arriveren. Petra en Aart doen mee. Leon let op de honden en bij mij is iets wegwerpen gevaarlijk voor de omstaanders. Je weet nooit waar het terechtkomt. Ondertussen proberen we een gesprek in het Zweeds, het wordt een combinatie van Zweeds en vooral Engels. Enkele mensen zijn Noren die er vaak in hun huisje zijn. Op zeker moment slaagt Aart erin om zijn hoefijzer rond de paal te gooien. En krans. Top. Ik ga nog rond met een pak koekjes dat door iedereen gesmaakt wordt. Het is een erg mooie afsluiter van onze vakantie en voor Petra en Aart een mooi begin voor hun inburgering aldaar. Nadien is het gewone en kruipen snel in ons bed.