Het werd een erg rustige, laatste vakantienacht. De eerste wandeling met Timber ging een groot stuk via de aangeduide wandeling. Zo kwam ik 1 van de infoborden tegen. Leuk gemaakt, stevig materiaal. Tijdens het ontbijt kwam er een dame met een witte herder om hem uit te laten. Tijdens de 2de wandeling ben ik er ongeluk nog wat verder gelopen en kwam zo nog tot een ander punt op de wandeling. Daar kon je een experiment doen.

Al bij al had ik met over en weer te lopen misschien gewoon beter de gehele wandeling moeten doen. Ze was tenslotte maar 3 km. En dan was het tijd voor de laatste trek richting huis.

Vermits we liefst niet over dezelfde wegen willen rijden, ging het dus via een andere, plaatselijke weg, richting de 213, richting Meppen. Het blijft wel fijn om zo langs de Duitse dorpen te rijden. Sommigen waren zelfs versierd met vlaggetjes over de straat vastgemaakt aan de verlichtingspalen.

Je moet echter altijd goed je aandacht erbij houden om te zien wanneer je nu juist, richting Hoogeveen, Nederland weer binnenrijdt. Eerst passeer je de welkomstbrug om dan vlak er na het bordje te zien staan dat je Nederland bent binnengereden. Zo ging het dan weer verder via de A37 tot aan de afrit Coevorden. Hier ging het dan over de plaatselijke baan, soms een autoweg, soms een dorpsweg. Dit was vooral bedoeld om de saaie autosnelwegrit even te onderbreken. We reden op deze manier tot Zwolle. In de buurt van Ommen hebben we dan halt gehouden om koffie/thee te drinken. We stonden toen aan de kant van de weg vlak naast een plek met jonge kerstboompjes. Een goede plek om Timber uit te laten in het bos na de kerstboompjes om er zo weer allemaal een tijdje tegen te kunnen. Onderweg zagen we nog dat de heide in deze omgeving al erg mooi paars was.

Terwijl Leon de aandacht bij de weg hield, heb ik een poging gedaan wat te haken. Een mens kan natuurlijk niet eeuwig de kaart bestuderen. Ter hoogte van Soesterberg dan van de autosnelweg gereden om te lunchen. De parkings langs de snelweg waren overvol. We vonden een schaduwplekje op een P&R-parking. Relaxter dan zo’n snelwegparking. In een hoek van deze parking stonden 3 politieagenten bij hun motor. Te wachten op een oproep? Misschien. Ze reden in elk geval allemaal in 1 keer door maar niet vooraleer ze vol bewondering naar onze auto hadden gekeken.
En dan was het de bedoeling om naar huis te rijden. Veel is er daarover niet te vertellen. Af en toe een molen, een mooie boerderij, een brug.

Geen file ter hoogte van het strand van Nulde. We kozen dan de weg via Dordrecht en Bergen-op-Zoom om over Roosendaal tot in Kapellen te geraken. Zo konden we zus alvast even dag zeggen terwijl haar wederhelft aan het voetballen was. Fijn weerzien. En dan naar huis via de Liefkenshoektunnel en de haven. Om in Nieuw-Namen terug Nederland binnen te rijden. Thuis de auto leeggemaakt, het eerste wasmachine aan het werk gezet en met Timber een vertrouwd rondje door het dorp. Daarna was het tijd voor de gebruikelijke frietjes.
Een reis met erg mooie wandelingen, leuke momenten, weer wat andere, fijne plekken in Zweden leren kennen en waarderen. Prachtig weer op Göteborg na. Het smaakt naar weer/meer.