Slapen was niet al te groot succes. Zelfs met oordopjes was het (vracht-)verkeer duidelijk hoorbaar. En toen de eerste bus iets na 6 de parking opdraaide kwam er van slapen niet veel meer terecht. Op tijd ons bed uit voor de laatste ruime 300 kilometers richting huis. Vrij snel zitten we op de snelweg en gaat het wat vlotter dan de vorige dagen. We passeren het departement Le Haute de France. Maar ineens wordt het toch weer een kleinere weg. Dan is het hoogtijd om te tanken. Op de parking van de Aldi naast het tankstation nuttigen we koffie/thee en koek.

Vanaf Rouen gaat het richting Abberville en zo naar Rijsel/Lille. We rijden weer over de autosnelweg richting de grens. Via de regio Lille/Kortrijk/Tournai rijden we België en Vlaanderen binnen.  Omdat het toch net iets te lang rijden gaat zijn richting huis, besluiten we om ter hoogte van de Pinte nog even een lunchpauze in te lassen. Vlakbij staat een vuilnisbak vol met lege bierblikjes. We tellen zeker 3×18 blikjes die er boven uitsteken of er naast gezet zijn. Alcohol en rijden gaat toch niet samen????

Om half drie rijden we de stad binnen en tanken we de auto opnieuw vol. Enkele minuten later zijn we weer thuis. Het wordt dan auto leegmaken, was sorteren, de eerste was inzetten en weer in de (andere) auto richting Kapellen. Samen met de kinderen eten we de gebruikelijke frietjes. Kletsen nog wat bij en gaan weer huiswaarts.

Onze bevindingen over Spanje, de Bardenas

Bardenas is een mooi natuurgebied. De gekende beelden in vele reisverhalen zijn ook in het echt indrukwekkend en begrijpelijk filmsetwaardig. De ritten zijn jammer genoeg vastgelegd en nu nog niet echt druk maar als je de parkeerplaats van het bezoekerscentrum bekijkt, verwachten ze toch best wat bezoekers. Iedereen rijdt het verplichte rondje en dat zorgt voor drukte, stof, lawaai. Wij zelf vonden de zelf gevonden  weggetjes leuk om rijden. Onze indruk van het zwarte gedeelte was zeer positief, mooi door het groen maar vooral aangenaam om te bezoeken want we zagen bijna geen andere toeristen. Het werd er ook een meer een waarnemen met al de zintuigen. Maar ook daar was de enige officiële wandeling slecht aangeduid.

Als we naar de steden kijken, is zeker Zaragoza zeer aangenaam, levendig, groen en veel voorzien voor kinderen in de vorm van speeltuinen. Al was het even wennen aan het Spaanse levensritme. Wat ons wel opviel was dat in de kleinere stadjes of dorpen het uitsluitend hoogbouw is en een huis amper te zien is.

Ook was het tijdstip van de paasvakantie een goed moment. We ervaarden weinig drukte. Spanje en Nederland hadden geen vakantie, Frankrijk en België wel. En de meeste camperaars die we tegenkwamen waren mensen zonder kinderen.

Onze mening over Frankrijk moeten we ook iets bijschaven. Door in dit seizoen te reizen en veel kleine wegen en dorpen te nemen zagen we een ander Frankrijk. Kleuriger, groener/frisser en levendiger.