Ver van de drukte om de Franse nationale feestdag worden we wakker onder een bewolkte hemel. Net wanneer we doorrijden vallen de eerste druppels. We rijden behoorlijk vochtig richting Konstanz, de eerste Duitse stad maar flirten toch nog even met de Oostenrijkse grens. We kiezen ervoor om geen autosnelweg te nemen maar een kleinere weg om zo te kunnen genieten van de Bodensee, een meer dat door 3 landen wordt begrensd.

Jammer genoeg zien we erg weinig van het water: ofwel staan er bomen, ofwel een camping  ofwel is de kustlijn helemaal volgebouwd. Jammer, al liet het weer ook niet toe om veel te genieten van de omgeving. We rijden langs enkele typische vakwerkhuizen. Bijzonder. Net voor Konstanz is er een grote omleiding, we moeten dus even geduld hebben vooraleer we de Duitse grens bereiken.

Gelukkig zijn er ook af en toe opklaringen en kunnen we droog koffie/thee drinken en op de middag droog lunchen. Ik kan zelfs een boswandeling maken met Timber. Eens weer op de baan komt de regen vanzelf terug. Het rijdt niet zo vlot. We nemen een stukje snelweg richting Karlsruhe. Plots breekt de zon door en daarna geraken we via de kleinere wegen tot bij Lambrecht. Een stadje in de buurt van Landau en Neustadt. Het is een hele toer om tot de camperplaats te geraken maar het lukt.

We parkeren de auto en maken een kleine verkenningstocht doorheen de stad. We zien het Rathaus, enkele kerken en de toren van een oude burcht. De hoofdstraat ligt open, wat ook de reden was van de moeilijkheid om de camperplek te bereiken, het loopt allemaal niet zo vlot. De meeste restaurantjes zijn gesloten of lijken ons niet erg hygiënisch. De schnitzel zal nog even moeten wachten. We koken zelf, eten buiten maar moeten daarna toch even schuilen, na een dik kwartier is alles weer droog.