Terwijl de nevel langzaam optrekt, wandel ik met Timber in het bos om het hotel. Daarna gaan we
naar het ontbijtbuffet. Het werd groots aangekondigd bij onze incheck gisteravond maar wij vinden het wat karig. Een erg positief iets is wel het glutenvrij brood. Alle brood dient echter eerst getoast te worden. Het smaakt in elk geval en nadat de spullen weer hun plek in de auto krijgen en Timber in de bench zit, kunnen we weer op weg met dit keer als doel: Duitsland, net voor Hamburg overnachten.


We kiezen nu wel voor de autosnelweg richting de boot in Helsingborg. Het gaat vlot en om half 10 staan we aan de kassa. We nemen een ticket en sluiten aan in de rij bij de andere auto’s. Al snel kunnen we inschepen voor de korte vaart (20 minuten). We wandelen even naar dek en zien de boot de haven uitvaren. Aan de overkant ligt Denemarken in de zon. Het waait stevig tijdens de overtocht. Vele zeilboten
maken van die wind gebruik maar komen daardoor wel letterlijk in ons vaarwater. Een stevig hoorngeluid vanaf onze boot maakt het hen duidelijk dat ze moeten wegkomen.

We mogen bij de eerste ontschepen en rijden Denemarken binnen. Vanaf hier volgen we de weg naar
Kopenhagen. Op een parking houden we halt voor een koffie/theepauze. Vermits we ontbijt in het hotel hadden, moeten we nog eerst water koken vooraleer we iets kunnen drinken. Dat lukt aardig en niet veel later vervolgen we onze weg tot de splitsing richting Odense. Dit is te bereiken tolbrug de Storebæltbrug. Deze is minder lang dan de Öresundbrug tussen Denemarken en Zweden. Net na de brug houden we halt om te lunchen. Stoeltjes uit de auto, een bak als tafel en we kunnen eten. We zien de pilaren van de brug, waar we net overreden, in het water staan. Na het eten met Timber aan de wandel en we kunnen richting Flensburg. Met nog een brug over te steken naderen we de Deens/Duitse grens. Voor onze kant gaat de grensovergang vlot. Aan de overkant is er nog steeds controle. Dat merkten we al in 2016, het is er zeker niet op verminderd.

Iets na half 5 beginnen we aan onze zoektocht voor een overnachting. Normaal zetten we onze camper
in Neumunster, maar niets is normaal de laatste week van onze reis. We rijden naar Rendsburg, daar zag Leon een camping met huisjes. Alles volzet. We worden de weg gewezen naar een hotel. Dus daarnaartoe. De kok staat achter de balie en weet dat er geen plek meer is, hij weet ons tevens te vertellen dat er nergens in Rendsburg plek te vinden is omwille van een festival. Itzehoe, daar zou nog
wel iets te vinden zijn. Dan maar die kant op. Het eerste hotel daar laat geen honden toe, het andere dat wel honden toelaat is volgeboekt. De dame achter de balie belt nog enkele hotels af maar nergens is er plek. Wat missen we de camper. Ondertussen had ik al een aantal maal een hotel proberen te bellen waar
bijstond dat ze huisdiervriendelijk waren, maar tevergeefs, tot bij het buitenkomen van het laatste hotel. Gelukt. Ik krijg iemand aan de lijn en reserveer een kamer voor 2 en hond. We rijden nog een half uur richting Elmshorn. Ondertussen horen we bij de auto een suizend, ruisend geluid bij het gas geven,
maar verder gaat alles vlot. Airco aan, airco af, verluchting aan en weer af, maar het veranderd niet. Daar in Elmshorn parkeren we uiteindelijk de auto iets na half 8 bij hotel Drei Kronen. We worden vriendelijk ontvangen, brengen alles administratief in orde en gaan naar de kamer. We laten Timber achter om even
iets te gaan eten. Ons wordt aangeraden om iets verder dan het hotel bij Sandhu te gaan eten. We bestellen beide een schnitsel, iets wat al op ons lijstje stond van in Zwitserland. Het smaakt. Terug aan het hotel kijkt Leon eerst onder de moterkap. Hij ziet dat de 2 delen van de luchtfilter los zitten en zet ze met de klipjes terug bij elkaar, op hoop van zegen. Daarna is het tijd voor een rondje met Timber en dan naar bed.