Het werd toch best wel een rustige nacht. Na een krentebol voor Leon, een beker melk voor Elke en een toertje voor Timber met nadien zijn brokjes vertrokken we iets voor 8u in Aarhus.

Toch weer even rijden via de autosnelweg om de watertank te vullen. Uiteindelijk ter hoogte van de 409 (Skanderborg) op een parking ons ontbijt genuttigd.

Het was toen al bijna 9u. We waren op weg naar Yding Skovhøj. De hoogste “berg” in Denemarken. Gelukkig konden we nog een stukje over de Margrietroute. We volgden de wegwijzers richting de berg maar kwamen uiteindelijk uit bij Ejer Bavnehøj. Het op twee na hoogste punt van Denemarken. Hier prijkt een toren. Dit is een herdenkingsmonument ter ere van de hereniging van Zuid-Jutland met de rest van Denemarken na de eerste Wereldoorlog.

Het officieel hoogste punt is de Møllenhøj (net geen 171m). Even verderop. Een punt ergens in de wei van Møllengaard. Een boerderij met 190 Jerseykoeien en topkwaliteit aan melk. Hier mocht Timber niet mee door de wei, dus zijn Leon en Elke even om beurten in de wei tot het punt geweest.

Er is eigenlijk discussie over wat nu het hoogste punt is want de Yding Skovhøj is volgens de toeristische gidsen en de stafkaart 173m hoog. We hebben ons dan ook maar op de parking gezet om dit laatste punt te bereiken, te voet weliswaar. Een mooie wandeling door het bos. Het vertrek mooi aangeduid met een gele bol. Ook hier hebben we al duidelijkheid in de wegmarkering: een bol wanneer het pad rechtdoor loopt, een driehoek die een pijl vormt om een verandering van richting aan te duiden. Een gele bol dus, en wij op pad, even verder een gele driehoek en dan…. niets meer behalve vele weggetjes. Uiteindelijk toch een driehoek gevonden. Wat verder volgde, leek wel uit de boeken en de sprookjes te komen. De grote gele weg in het donkere bos (Wizard of OZ) die later meer een Harry Potter weg is weg werd. Gelukkig hadden we beiden stevige schoenen aan, zijn we niet vies om even van een weg (in dit geval één die er niet meer was) af te dwalen en kan in deze tijd een gps op een smartphone ook soelaas brengen. Na wat avontuur, al dan niet opgesmukt met een diepe plas, bereikten we een grindweg.

Deze leidde naar de baan waar onze auto geparkeerd stond. Een dik uur wandelen na de start waren we weer bij ons vertrekpunt. We konden weer verder met OLLI. Ondertussen waren we, dankzij onze wandeling, er ook achtergekomen wat de vele velden waren die we tegenkwamen met groen met een soort peultjes aan: het is koolzaad. Wij kennen het in onze buurt alleen van de gele bloemen, goed voor onze bijtjes, maar niet in uitgebloeide vorm.
Rond half één ging het richting Almindsø. Het mooiste meer van Denemarken, gelegen in de buurt van Silkeborg. Om onze hongerige magen te stillen, werd er halt gehouden aan een ander meer: Mossø. Een picknicktafel in de schaduw. Na de lunch dan toch even het padje gevolgd naar het meer. Timber even laten zwemmen. Die vond die verkoeling best fijn.

Toen we op de parking terugkwamen stond deze ineens nagenoeg vol. Twee Zweedse campers waren aangekomen. De ene ongeveer 7m, de ander toch ruim een meter langer en vast met een stevig prijskaartje. Maar toch stonden de heren met bewonderen blikken naar OLLI te kijken. Jammer genoeg is mijn Zweeds (nog) niet goed genoeg om hen te verstaan, maar toen één van de dames ‘ WHOW” zei heb ik ze wel netjes bedankt.
De weg verder naar het geplande meer leidde weer tot afwisseling. Ditmaal velden met erg jonge kerstboompjes, of in Boes waar je maar 30 mocht in plaats van de gebruikelijke 40km/u. Vele huisjes met rieten daken stonden aan de kant van een kronkelende baan. Dat Denemarken plat is, werd vandaag met het tegendeel bewezen: glooiend landschap en tevens erg bosrijk nu. Uiteindelijk bereikte we het meer, en waren duidelijk niet alleen.

Net als zovele anderen geparkeerd aan de kant van de weg. We konden vlakbij het bos in dat langs het meer lag. Vreugde voor Timber want het was een losloopgebied, en dit vlak aan het water. De pret kon niet op. Denemarken is erg hondvriendelijk en normaal gezien mogen honden bijna overal aangelijnd mee, maar er zijn ook losloopgebieden, we hadden ze tot vandaag nog niet gezien.
Na het Timbermomentje dan verder op pad. Tot in Hjøllund over een grotere weg, daarna toch weer over de Margrietroute verder.

Na de vele kustlijnen van de afgelopen dagen, zijn de bosgebieden ook best mooi. Zo verder bereikten we Jelling. De eerste hoofdstad van Denemarken. Hier in Jelling getuigen de koninklijke grafheuvel, de kerk en en de Runestenen van de Vikingtijd van Scandinavië. De grote Runesteen, die je terugvindt voor de kerk, wordt beschouwd als het geboortebewijs van Denemarken omdat hier de eerst maal de naam Denemarken in vermeld werd. Hij werd gemaakt door Harald Blåtand of Bluetooth (toen al) ter ere van zijn vader Gorm en moeder Thyra. Harald onderwierp Denemarken en Noorwegen. Hij maakt ook de Denen Christenen. Naast de grote steen staat een kleinere, gemaakt door Gorm. De beide stenen staan voor het kerkje.

Een fraai kerkje met een mooi patroon op de vloer. Het zou het graf van Gorm aanduiden. De kussen zorgen ervoor dat je aangenaam op de bankjes kan zitten tijdens de dienst. Naast de kerk bevinden zich 2 grafheuvels.
Rondom het domein (de grootte van ruim 20 voetalvelden) staan witte, gepolijste betonnen zuilen. Steeds een korte en een lange bij elkaar. Ze worden afgewisseld met op de vloer donkere cirkels. Deze cirkels en zuilen duiden de plek aan waar de eiken houten palen stonden van de omheining in de Vikingtijd.
Platte stenen op de grond duiden de plek aan waar het stenen Vikingschip werd gevonden. Het is gigantisch.

Ruim 150 jaar geleden kwam koning Frederik deze kant op en beklom de heuvels via trappen. Deze oorspronkelijke trappen, samen met de bomen die toen werden geplant maken nog deel uit van de grafheuvel of de plek ervoor.

We zijn best blij dat we iets na half zes nog aan deze ervaring konden beginnen. Het werd een interessante en erg rustige wandeling doorheen de Vikingtijd en het hedendaagse Jelling. We kunnen door dit bezoek weer een vinkje zetten op de Unesco Werelderfgoedlijst. En voor vannacht staan we op een rustige plek op een parking aan de ingang van het stadje.