Terwijl Frankrijk zich opmaakt voor zijn nationale feestdag, worden wij rond 7 uur wakker na een rustige nacht. Gewoon de normale ochtendstart: Timber uitlaten, ontbijt klaarmaken en opeten, extra thee en koffie voor onderweg. Hoe heerlijk is het als je de besjes voor bij het ontbijt maar gewoon naast je kan plukken.
Vandaag stond er een dag van eiland- en ferryhoppen over de Archipel op het programma. Het doel was om de Skärgårdenroute te rijden en ondertussen verschillende plaatsen te bezoeken. Rond 8u45 dan op pad richting de parkeerplaats waar we gisteren niet mochten kamperen. Vandaaruit ging er een wandeling naar een ruïne: Kuusiston raunit. De ruïne van een Middeleeuws kasteel, in dit geval van de bisschop. Aan de hand van een plattegrond hoe het zou moeten zijn geweest, konden we toch enkele plekken lokaliseren zoals de torens en de bakkerij. Vanaf de parking liep er ook een natural trail met als tussenstop de ruïne. Een mooie ochtendwandeling door de velden met af en toe zicht op zee. Het weggetje liep ook nog een stuk door het bos. Een leuke afwisseling van natuur en cultuur en Timber ineens ook een stevigere ochtendwandeling. We waren duidelijk aan de vroege kant , want kwamen eigenlijk niemand tegen onderweg en aan de ruïne, pas weer ter hoogte van de parking.
Dan weer in de auto om enkele kilometers verder naar de Kuusistino Kerk te gaan kijken. Deze was nog niet open, dus even over het kerkhof gestruind en dan nog even gewacht tot de dame om 11u de deur opende. Een mooie kerk met blauwe houten banken en een interieur dat voor ons gevoel meer past bij de Scandinavische kerken. Rond het kerkhof stonden verschillende lindebomen. Deze zoemden goed door ons gevleugelde vriendinnentjes, de bijen.
Opnieuw op weg nu richting Pargas. Deze stad kreeg de stempel van hoofdstad van de Archipel. Dit eiland was te bereiken via 1 van de vele bruggen die de eilanden verbindt. Daar bevond zich Pargas Hembygdmuseum. Een beetje Bokrijk, een beetje volkskundemuseum. De tentoonstelling over de dingen van weleer (servies, boeken, servetten,…) was gratis. Het was wel grappig om te zien dat vele boeken, buiten de taal, erg bekend voorkwamen. Om de huisjes te bezoeken moesten we inkom betalen. Af en toe waanden we ons, o.w.v. te spullen die we tegenkwamen, een beetje in Zandberg van weleer en de spullen in onze schuur. Maar ook zoals gezegd in Bokrijk. En Timber heeft zich netjes gedragen bij het bezoeken van de huisjes. Het was een leuke onderbreking van onze rit. Op onze weg uit de stad nog enkele foto’s gemaakt van Pargas nu. We merkten ook dat Nordkalk een grote verstrekker voor werkgelegenheid was/is. Dit was de eigenaar/uitbater van de kalkgroeve net buiten de stad. Even buiten de stad dan maar een hapje gegeten.
En zo konden we weer verder naar het volgende eiland. Ditmaal namen we richting Nagu de eerste ferry. Er zouden er nog verschillende volgen vandaag. We moesten even wachten maar het inschepen verliep vlot. Deze ferry was 1 van de vele gele ferry’s die we vandaag namen. Deze zijn gratis en varen erg regelmatig.
Om bij Nagu te komen moet je ook nog over een grote brug Norrströmmen. Het zicht vanaf deze brug is best erg mooi. Ik ben dan ook even teruggelopen om wat foto’s te maken, want deze vanuit de auto waren niet zo super gelukt. Eens in Nagu bezochten we er de kerk en later de houten klokkentoren. De kerk was net als deze van vanmorgen sober en Scandinavisch. Wel is het opmerkelijk dat de luchters aan het plafond allemaal verschillend zijn. Vaak wel met echte kaarsen, die volgens ons nog regelmatig worden aangestoken. De klokkentoren was jammer genoeg gesloten. Maar we ontdekte dat daarin twee klokken hangen, een grote en een kleinere.
Toen was er even een discussie. Leon had de korte route van de site van de Archipel gehaald maar ik had een andere route voorbereid. Tot dan liepen beide routes hetzelfde. Even alles vergeleken en dan met mijn route verdergegaan om zo de verder planning niet in gevaar te brengen want we zouden anders op een andere plek uitkomen. Van hieruit ging het met een tweede ferry naar Korpoo. Hier ging het inschepen erg vlot want we konden ineens oprijden zonder in een wachtrij te hoeven staan. De eerste twee ferry zorgden voor korte (max 10 min) overvaarten. De derde ferry richting Houtskär duurde 40 min. Tijd voor een appel en een sanitaire stop. Hiervoor moesten we heel even wachten voor we erop konden rijden maar verder verliep alles vlot.
Ondertussen reden we verder over de eilanden door het mooie, afwisselende Finse landschap. Af en toe zagen we een ree of hert en zelfs een koppel kraanvogels. Toen namen we ferry 4 en 5. Vlot en beiden waren korte overvaarten. Ondertussen hebben we ook nog de tijd genomen om even wat boodschappen te doen. Fruit, yoghurt en karnemelk blijven niet eeuwig van thuis uit te kunnen worden gegeten. Fruit, brood en wat vleeswaren dat lukte nog zonder veel moeite. Ook de yoghurt was geen probleem. Gelukkig zijn de prijzen hier ook in euro’s zodat we niet eindeloos moeten omrekenen. Het aanschaffen van de karnemelk, dat was wat moeilijker. Etiketten lezen, gelukkig sommigen ook in Zweeds zodat we uiteindelijk toch met karnemelk buiten zijn gegaan.
Na veel kronkelen over de eilanden stonden we aan de ferry van Houtskär/Mossala richting Iniö. Deze was bij uitzondering een witte ferry, dus een betalende. Gelukkig een goedgezinde schipper en mochten we aan boord na het betalen van het autotarief en hoefde we niet het dure campertarief te betalen. Met deze ferry zouden we een uur onderweg zijn. We hadden grootse plannen: foto’s bijwerken, tekst typen. Het werd genieten van de zon op het dek en vooral van de omgeving terwijl we tussen de vele kleine eilandjes doorvoeren. Daarvoor deden we eigenlijk deze route. Sommige van deze eilandjes zijn slechts een rotsblok groot vol vogels, andere hebben enkele wat groen, of een paar bomen. Nog anderen hebben een huis met natuurlijk een aanlegsteiger want zonder boot kom je er niet. Mooi.
Op een ferry ook nog een babbel met een dame (onze leeftijd) en haar (vermoedelijk geadopteerde) zoon van ongeveer 14 jaar. Het was een dame van Fins-Zweedse origine. Ze sprak met ons Engels, even enkele woordjes Zweeds met mij. Zweeds was haar moedertaal maar ze sprak geen Fins. Haar moeder wel want die was van oorsprong Fins en had daar op 1 van de eilanden een huis. Ze moedigde haar zoon aan om Engels te leren en te spreken. Ze vond onze auto geweldig. Tijdens het gesprek nog enkele foto’s getoond van onderweg en de binnenkant van de auto. Erg leuk zo.
Na deze lange overtocht volgde nog een korte gele ferry en ongeveer een kleine 10 km over het eiland naar de volgende, laatste, en tevens weer lange gele ferry. We hadden het gered. Genoten van de ferry’s en de natuur, landschappen op de eilanden die we bezochten en deze die we vanop het water zagen.
Ondertussen was het wel al ruim 21 uur. Snel iets gegeten (soep uit een pakje aangevuld met verse courgette, paprika, ui en frikadellenkoek die als balletjes fungeerde) aan een kleine jachthaven. Snel betekent om 21u05 de auto geparkeerd, om 21u45 weer op pad na “koken”, afwassen en hond uitlaten.
Daarna op zoek naar een rustig slaapplekje. Dit vonden we in een zijstraatje van de baan die we op dat moment aan het volgen waren. Een uitsparing daar aan de kant van het weggetje werd het. Bij aankomst nog wat tekst getypt en dan uiteindelijk tegen 23 uur gaan slapen. Het blijft wennen aan het feit dat het zo laat licht blijft.
