Na wederom een rustige nacht werden we rond 7 uur wakker. Volle zon op de achterdeur van de camper. Het leek rond die tijd wel volop zomer. Rond de camper lagen er verschillende rotsblokken met mos. Het blijft toch erg mooi die verschillende soorten mos op die rotsen te zien groeien. Rond 9 uur dan op pad. Ter hoogte van Vehmaan zagen we een kerk. Even gestopt om de buitenkant te bekijken want het was nog te vroeg voor de binnenkant. Tevens snel een sanitaire stop op de WC in het gebouwtje bij het kerkhof. Dat blijft toch iets wat we erg waarderen: de toiletten aan of in de kerken.
Nadien kronkelde de weg over kleinere paden, vaak ook gravelpaden. Stof verzekerd. Langs de kant van de weg veel akkerbouw: erwten, aardappels, uien, rogge en tarwe. De boerenbedrijven die we passeerden waren best erg groot.
Rond 11 uur even koffie-/theepauze met koekjes, en ja je kan het al raden: aan een kerk. Deze vonden we er anders uitzien dan de rest die we al gezien hadden maar jammer genoeg was deze ook nog niet geopend.
We zijn ondertussen al weer enkele dagen in Finland dus even langs een tankstation om te tanken maar dit was ook een loospunt voor vuil water en aanvulpunt voor drinkwater. Het was even zoeken, het Fins is nog niet optimaal, maar we hebben onze plan getrokken en water kunnen aanvullen. Vandaaruit ging het naar Rauma.
De oude stad van Rauma staat op de UNESCO-erfgoedlijst. Het is een leuke, elegante oude stad, de meest complete en best bewaarde van Scandinavië. De pastelkleurige huisjes staan aan de kant van geplaveide straten. Door de straten lopend kom je tot op het Kauppatori. Het grote plein met daarop het oude stadhuis. Aan het einde van 1 van de straten staat de Kerk van het Heilig Kruis. Scandinavisch ingedeeld, mooie gekleurde koepel. Op 1 van de banken zat een beeld van een dame die een zangboek vasthad. Best grappig want ik dacht eerst dat er ook echt iemand zat. Lang konden we de kerk niet bezichtigen want er volgde een trouw waar voor alles in gereedheid werd gebracht. We liepen nog wat rond in de stad en kwamen ook het nieuwe stadhuis tegen.
Na het bezichtigen van de ruïnes van de oude Kerk hebben we in een tuin achterin 1 van de huizen een thee/koffie met taart genoten. Dit keer een aardbeientaart. Rustig gelegen en lekker.
Vanaf Rauma ging het over de grote baan richting Yyteri. Dit staat bekent als het mooiste strand van Finland samen met een ondiepe baai en natuurlijke duinen. We moesten dit toch ook even bekijken. Toen we aankwamen was het eerder een zuiden van Frankrijk strandsfeer. Druk. We vonden snel een parkeerplaats. Dat was het positieve. Naast de lange aankomstlaan lag een camping waar campers en caravans hokje na hokje naast elkaar waren gepropt. Niet aan ons besteed. Dan maar richting strand. Een bord: verboden voor honden. Iets wat bij ons al gevreesd werd naarmate we Yyteri naderden. Dan maar om beurten even snel het houten pad gevolgd en de duinen bekeken en een blik op het drukke strand geworpen. Zo hebben we ook eens een toeristische kant van het rustige Finland leren kennen.
Na het opeten van onze dagelijkse appel dan maar alvast richting Tampere voor morgen. Op een parkeerplek aan de oever van een meer vonden we een plekje. Jammer genoeg stond er onder de P die de parking aangaf “verboden te kamperen”. Dan maar alvast onze maaltijd klaargemaakt en opgegeten. Om zeker te zijn even aan de overkant van de straat/weg in het strandbarretje gaan vragen of we mochten blijven staan. Dat mocht eigenlijk niet maar we zouden er geen last mee krijgen moesten we het toch doen. We zouden blijven staan. Jammer genoeg was dat buiten de DJ van het barretje gerekend. Terwijl we aten stroomden de mensen langzaamaan toe. En het is geweten dat Finnen op zaterdagavond liefst zo snel mogelijk dronken zijn. Deze kennis samen met de ondertussen luide muziek dwongen ons om ons te verplaatsen.
We vonden eerst een weggetje maar daar kon alleen op de weg gestaan worden en dat mag niet. Ook op het grondgebied van een vervallen huis hebben we het geprobeerd maar toen stonden we toch een beetje te zichtbaar vanaf de weg. Dan maar weer verder. Onderweg zagen we verschillende reetjes die aan hun avondmaal begonnen. Ze bleven gewoon staan voor de foto. Uiteindelijk hebben we een doodlopend bosweggetje gevonden. We hebben alleen het gezelschap van anderhalf pak (of wat het ooit is geweest) hooi. En heel veel bosbessen. Dat wordt morgenvroeg toch even plukken als je weet dat ze daarstraks op de markt in Rauma 8 euro vroegen voor een liter bosbessen. Ja, een liter, ze werken hier niet met kilo’s maar met liters. Rare jongens die Finnen (en Zweden ook wel).
