Wederom een heerlijk rustige nacht. In de verte wel iets van dieren gehoord vannacht, maar dat kan evengoed een hond zijn geweest. Eens uit de camper aan de pluk. Na een dik kwartier had ik mijn potje vol. Een portie goed afspoelen en mee in de yoghurt bij mij en op het bord bij Leon. Lekker, ook Timber is fan. Hij kreeg er nog enkele bij het uitlaten.
Vanaf onze slaapplek ging het naar Tampere. En dit liefst over de kleinere weggetjes. Putten, stof maar ook veel afwisseling en moois verzekerd. Ondertussen zijn we er achter dat vele huizen hier in Finland toch erg op die van Zweden lijken, dit in tegenstelling tot deze die we vorig jaar in Denemarken zagen. Ze hebben echter wel meer kleuren dan in Zweden waar ze hoofdzakelijk Falun-rood geschilderd zijn. Over wat kronkelende, regelmatig op- en neergaande weggetjes passeerden we Nokia. Inderdaad de stad van de telefoons. Vroeger is de fabriek gestart als papiermolen en – producent aan de stroomversnellingen van de rivier Tammerkoski (deze die ook door Tampere stroomt). Nadien produceerden ze rubberlaarzen, fietsbanden, televisies en stroomkabels. Pas in de jaren 70 ging het bedrijf (dat de naam van de stad kreeg) zich gaan specialiseren in mobiele telefoons. Zo kwamen we uiteindelijk in Tampere.
Tampere is de grootste stad in het binnenland van heel Scandinavië, omgeven door 2 grote meren. Jammer genoeg waren er wegenwerken (ook die zijn er dus in Finland) zodat we niet konden stoppen voor enkele foto’s te maken. De stad bevat verschillende grote, mooie parken en lanen. De Tammerkoski, de rivier, verdeelt de stad in twee delen. Rond de rivier staan vele fabrieken die gebruik maken van de stroomversnellingen. Bij het binnenkomen van de stad staat veel hoogbouw. Maar eigenlijk kwamen we voor de kathedraal, de Tuomiokirkko, om die te bezichtigen.
Dit is op zondag altijd spannend: zou er een dienst zijn of niet? We hadden pech, er was er 1 bezig. Dan maar eerst de buitenkant dachten we. Maar om 11 uur was de dienst die startte om 10 uur nog steeds bezig. Dan toch maar snel en discreet wat foto’s gemaakt. Het was best indrukwekkend mooi binnen in de kathedraal. Het brede schilderij boven het altaar samen met een enorm rond glasraam erboven trokken meteen de aandacht bij het binnenkomen. Ook boven naast het orgel was een mooi glasraam. De fresco’s aan de zijkanten waren erg opvallend. Een aanrader om te bezoeken en anders dan we gewend waren.
Nadien wat door de stad gewandeld richting een andere kerk.
De Aleksanterin kirkko genoemd naar tsaar Alexander II was een heel andere stijl. Langs buiten rode baksteen met veel groene torens. Langs binnen zag je enorme houtcontructies die de de kerk vormden. Het is zo eens wat anders. Ook de boog achter het altaar was in een ander, voor ons onbekend, materiaal. Ook hier weer gigantische kroonluchters, dit keer met lampjes in plaats van kaarsen zoals we elders al tegenkwamen.
Na deze kerk besloten we wat door de stad te kuieren. We passeerden zo nog de Vanha kirkko. Een mooie houten, Lutherse kerk. Jammer genoeg gesloten. Tot slot wandelden we nog door de hoofdstraat: Hämeenkatu en zo over de Hämeensiltabrug waarop 4 zware bronzen beelden staan die personen uit de lokale volksoverlevering uitbeelden.
Op de terugweg nog door een park richting auto gewandeld. Hier stonden ook veel lindenbomen maar deze zoemden niet zo sterk als eerder deze week deze op de kerkhoven. Toen zat ons bezoek erop en was het met de auto richting Hämeenlinna.
Dit keer eerst nog even langs de wat minder grote wegen om zo te kunnen lunchen en daarna een stukje via de autosnelweg. Zo waren we nog precies op tijd om het kasteel Hameen Linna binnen te kunnen. Vanaf de parking kon je al het machtige gebouw al zien. Dit werd in 1260 vorm gegeven door de Zweden als defensie tegen de Russen, alleen hebben er nooit militaire acties plaatsgevonden omdat de Zweed-Russische oorlog eerder in Karelië (streek die we later nog bezoeken, meer ten oosten van Finland) werd uitgevochten. Later werd het een gevangenis tot in de jaren 80. Toen kreeg het een grondige renovatie tot zijn huidige vorm. We bezochten de binnenplaats en liepen een rondje langs de buitenkant. Het museum en de tijdelijke tentoonstelling bezoeken is moeilijk met Timber. Hij mocht zelfs niet op de binnenplaats komen.
Na ons bezoek het ijsje uit ons vriesvakje opgegeten. Toch niet meer zo hard als gehoopt maar smaakte nog steeds. Nadien nog een rondje door de stad gereden om te zien of het klopt dat deze stad tot de vriendelijkste van Finland behoort. We hebben over dat laatste geen duidelijke mening, wel hadden we veel bekijks van de plaatselijke bevolking.
Vanuit Hämeenlinna zijn we richting Torro gereden. Dit is het vertrekpunt van onze wandeling van morgen en ligt in het nationaal park Torronsuo. Onderweg kregen we wat regen. We kwamen aan op de officiële parking van het park maar daar stonden al verschillende campers. Door de regen, die tegen 18u30 zou ophouden, alvast beginnen typen aan het verhaaltje van vandaag. Na enige tijd toch maar beslist om verder te rijden en effectief: het stopte met regenen ondertussen. We staan nu op een kleinere parking echt aan de rand van het bos. In dit bos bevindt zich ook een trekkershut, een stookplaats (deels overdekt zitten) en een droogtoilet. Aan de andere rand staat tevens een vogeluitkijktoren. Benieuwd wat Leon morgen allemaal gaat zien vandaar. We staan hier goed en hebben op een rustige manier kunnen koken en eten. Een jong koppel is nog wel richting trekkershut gereden. Hopelijk komt er nu niet al te veel verkeer meer voorbij.
