Het bleek een vredig slaapplekje te zijn want we werden pas tegen 8 uur wakker. Vannacht nog wat regen gehoord maar bij het ontwaken was het droog. Ons toch maar op het normale ritme klaargemaakt en buiten kunnen ontbijten. Daarna was het nog een dikke 30 kilometer naar Oulu zelf.

Oulu is de grootste stad in het noorden van Finland maar ook deze van Noord-Scandinavië. Uleåborg in het Zweeds. Deze stad werd 1605 gesticht door de Zweedse koning Karl IX. De Zweedse naam verwijst naar een borg of kasteel dat aan de monding van de rivier (Å = rivier in het Zweeds) de Ule lag. De Finse naam is afgeleid uit het Sami en betekent vloedwater. Ook hier zit een logica in vermits de stad aan de monding van de rivier ligt, de Oulujoki en aan de zee. Het kasteel was gebouwd ter bescherming tegen de Russen die deze stad wel een interessante waterweg vonden tussen oost en west. Door zijn strategische ligging aan zowel zee als rivier en het krijgen van handelsrechten ontwikkelde de stad zich als teerexportcentrum. In 1822 legde een zware brand de gehele stad plat. Daardoor zijn er ook veel jongere gebouwen dan op andere plaatsten in Finland. Vandaag de dag is Oulu een soort Fins Silicon Valley en één van de sterkst groeiende steden in Finland. Het heeft een erg jonge bevolking door de aanwezigheid van veel jonge mensen en erg hoog geboortecijfer.
Met deze wetenschap trokken we dus naar de stad. Bij het binnenrijden zien we al erg veel hoogbouw.

Toch zien we ook snel de Dom of Tuomiokirkko verschijnen. Zijn gouden bol boven op de toren is zeker met onze ochtendzon van ver te zien. Snel de auto geparkeerd en naar binnen. Deze kathedraal is net als vele huizen na de brand van de hand van architect Engel.

Van de oorspronkelijk verwoeste kerk bleven eigenlijk enkel de stenen muren over, die dan ook bij de heropbouw werden gebruikt. Wat ons direct opvalt bij het binnenkomen, is het marmer van de zuilen i.p.v. het hout dat we gewend zijn geworden. Samen met het goud op de preekstoel en elders in de kerk wordt hierdoor een meer feestelijke en statisch omgeving gecreëerd. Het valt ons op dat in deze kerk 2 orgels, een vleugel en een clavesimbel aanwezig zijn.

We merkten dit al eerder bij andere kerken die we op onze trip bezochten. Mijn aandacht werd vooral getrokken door enkele erg kleurrijke glasramen. Waarschijnlijk hadden we het geluk dat net op dat moment de zon er mooi opviel.

Ook in deze kerk konden de zitbanken (die tot 1000 mensen plaats kunnen geven) met een deurtje worden afgesloten. Het was een goed begin van onze trip in de stad.
Terug naar de auto en naar een parkeerplek waar we iets langer konden staan. Aan de betaalautomaat (lippuautomaatti in het Fins) hoorde we een bekende taal: Vlaams. De Belgen stonden ook nog eens naast ons geparkeerd. We kwamen nog niet veel landgenoten tegen. 1 familie Belgen aan de boot in Helsinki en nu deze. 1 camper Nederlanders op het eiland ter hoogte van Vaasa. 1 camperfamilie aan het natuurcentrum van Kuhmo. Voorts nog niemand. Niet alleen zagen we geen andere nummerplaten, we hoorden ook geen Nederlands spreken. Prima voor ons.
Rugzak, hond en fototoestel genomen en op pad. Vanaf de parking zicht op de bibliotheek en het theater.

Dan naar de Kauppatori. Het was ook nu weer markt. De vele fruit- en groentekramen staan daar opgesteld. Het grappige is dat alles in dezelfde volgorde op elk kraam ligt. Hier in de hoek van de markt ligt ook de ingang van de Kauppahalli. Ook hier een wat oudere stijl binnenin.

Veel plaatsen om iets te eten of te drinken. Weinig kraampjes. Wel 1 kraam met fruit en groenten. Het kan dan toch. Vermits het ondertussen al over 12 uur was (dat krijg je met die langslapers) besloten om op de Kauppatori maar eerst iets te eten. Het was iets vergelijkbaars met dat in Helsinki. We konden hier kiezen uit een vleesschotel of en visschotel. We namen van elks 1 en deelden. Op het vlees bord lagen enkele stukjes buikspek, wat stukjes van de worst die we gisteren aten, mooseballs, en kippeboutjes. Op het visbord van die kleine sprotjes en een stuk zalm. Beide borden vergezeld van gebakken aardappels, warme groenten en sla en tomaat, sauzen en ligonsylt (vosbessenjam) kon je er nog zelf aan toevoegen.

Buikje vol, ook Timber kreeg zijn brokjes en weer op pad. Wat kuieren tussen de straten en wandelen in de winkelwandelstraten en langs het vele groen in de stad. Dan verder via de Kirkkokatu, de kerkstraat. We waren nog steeds op zoek naar de Holy Trinity Cathedral. Uiteindelijk gevonden. De kerk staat ook bekend onder de naam Oulun Ortodoksinen Kirkko. Vermits Timber er nu bij was, om beurten in de kerk. 2 dingen vielen onmiddellijk op: de stoelen die er stonden en de Grieks Orthodoxe stijl. Het blijft indrukwekkend om die vele schilderingen op de muren te zien. Ook kan je hier achter de deuren tot bij het altaar zien. Aan de jongen die aan de balie in de kerk zat, gevraagd hoe het kwam dat er stoelen in het centrum stonden omdat we dit nog niet eerder zagen. Wel gebeurde het dat deze aan de zijkant stonden. Zijn antwoord was: voor de kleine kinderen en de oudere mensen. Hij vertelde ook dat er meer Grieks Orthodoxen waren dan Russische want dat er bij die laatste ook vaak nog een politiek boodschap achter zat. Hier waren wij van oordeel dat we deze vakantie toch vooral Russisch Orthodoxe kerken zagen.

Vanaf de kerk was het maar even stappen tot aan het jachthaventje. Hier passeerden we een erg groot en mooi onderhouden park maar dan vooral een speelpark: rampen voor skaters, klimrekken, gewone speeltuin maar ook een soort van verkeerspark waar kinderen konden rondrijden in skelters. Zo wordt er dus gecompenseerd voor de vele hoogbouw van de stad.

Via het jachthaventje kwamen we uiteindelijk terug aan de achterzijde van de Kauppahalli. Nog wat verder en over wat bruggetjes kwamen we op 1 van de eilandjes van de stad. Daar was nog een stuk met erg oude, houten huizen zoals we afgelopen weken meerdere keren zagen. Via een andere brug naar een ander eiland en zo naar het kasteel van Oulu. Dit kasteel werd in de latere jaren van 16e eeuw gebouwd om de stad te beschermen. Nadien werd het iets minder belangrijk. De belangrijkste periode voor het kasteel waren de eerste decennia van de 17e eeuw toen er een garnizoen werd in gehuisvest. Jammer genoeg werd het door de voorraad kruit in de kelders volledig opgeblazen. Het laatste wat er dan nog stond, brandde weg door de bliksem. In 1830 werd de kelder terug gerestaureerd, later zorgde de Marineschool voor de opbouw van de toren. Deze werd voor het laatst militair gebruik in 1910. Vanaf 1912 doet de toren dienst als café. Als je gelukt hebt, kan je een plaatje bemachtigen om iets te eten of te drinken op de hoogste verdieping. We hadden geluk. Er staat daar maar 1 tafeltje, maar je hebt wel mooi uitzicht over de stad. Iedereen, dus ook Timber nam de wat stijlere trap naar boven.

Ik liep nog 2x op en neer voor koffie en thee en voor het gebak. Thee en koffie mocht voor dezelfde prijs nog bijgevuld worden, dus nog eens naar beneden, want daar stond de balie. Het was best gezellig zitten zo. Ook de eerste verdieping was met meerdere tafeltjes gezellig ingericht. Maar dan moesten we naar beneden. Uit voorzorg de rugzakken en de mokken al naar het eerste verdiep gebracht om zo Timber de stijle trap af te kunnen begeleiden. Maar die sloeg helemaal in paniek en wou niet meer naar beneden. Dit maakten we nog nooit eerder mee want hij is altijd erg vlot op alle mogelijke trappen. Even laten kalmeren en na 10 minuten is het dan uiteindelijk gelukt om hem van de eerste trappen te krijgen en toen ging het vanzelf. Hem optillen had niet gelukt want dan konden we zelf moeilijk nog van de trappen. De rest van de trappen die vandaag werden genomen, vormden verder geen enkel probleem.
Eens de toren uit was het nog een extra trap af en via het pad naast het water konden we onder de grote hoofdweg door richting het Ainolapark (Ainolanpuisto).

Dit groot en erg mooi park heeft ook een museum. En langs de rand staan nog wat oudere gebouwen. Hier nog even doorgewandeld en toen weer stilaan richting auto. Het was ondertussen bijna 17 uur en we waren een beetje uitgeteld. Een wandeling door de stad is toch vermoeiender dan één in de natuur.

Of zijn we door 4 weken in de natuur te verblijven niet meer bestand tegen de drukte van een stad. Wie zal het zeggen. Net toen we in de auto zaten, begon het te regenen. We hadden dus in de loop van de dag erg veel geluk gehad met het weer. Verder hadden we nog 1 doel: Valkkyla. De wijk en het flatgebouw waar Imok op kot had gezeten. Hij had ons al verwittigd dat het er misschien niet meer zou staan.

Het stond er nog wel maar wordt momenteel volledig gerenoveerd.
Vandaaruit ging het op zoek naar een slaapplek. We vonden een camperplaats op 10 kilometer van de ferry voor morgen en aan de overzijde van Oulu. We staan nu aan het jachthaventje van Varjakka. De regen vergezelt ons af en toe maar we konden hier droog een rondje lopen en hebben zelf nog een ijsje kunnen eten. De dame van het ijsstalletje gaf ook nog even tussendoor hondentraining aan enkele Franse Buldogjes. Tijdens het schrijven is het een aan- en afrijden van auto’s. Meestal mensen die even naar hun boot komen kijken. We hebben nog gedacht dat we gezelschap zouden krijgen van een andere camper maar die is even snel weer vertrokken.