Terwijl vanaf half zes – zes uur de regen hard op het dak tikte, draaiden we ons nog even om. Iets na zeven was de bui over en konden we opstaan. Vermits het rond de camper vol plassen stond, verzette Leon de auto terwijl ik even met Timber buiten liep, overigens niet algeheel volgens de zin van Timber. We konden ontbijten in de zon.
Bij het vertrek toch nog even gaan kijken hoe het weggetje precies liep en daarna over dezelfde weg terug naar de grote baan. Doel: terug naar de Kiiminkijoki om er even te wandelen. Maar niet zonder eerst een tussenstop aan de winkel. Even iets gehaald om te grillen en ineens ook fruit en groenten aangevuld. We waren bij een winkel die bij een ABC-benzinestation hoort. Meestal hebben ze daar water en een plaats om je chemisch toilet te legen. We waren al een paar dagen op zoek naar een loosplek. Deze had het dus niet. Pech. Eens terug op de parking aan het recreatiepark bij de rivier hebben we dan maar de dixie’s gebruik die er staan om ons toilet te legen, zelfde chemische rommel die er inzit, dus dat kon volgens ons wel. Het toilet was nog niet helemaal vol maar met de soms hobbelige weggetjes waar we over rijden, wacht je best niet tot het helemaal vol was. Daarna gewandeld over de verschillende eilandjes die in de rivier liggen. Over bruggetjes, rotsen , planken of gewoon door het bos.
Veel rustiger dan gisteren want bij de start waren we bijna alleen. Langzaamaan kwamen er ook Finnen en werden de grillplekken stilaan gevuld. Net zoals de Zweden lunchen Finnen redelijk vroeg op de dag. Aan de verschillende grillplekken werden de worsten weer veel en snel verorberd. Het was wel bijzonder om te zien wat de regenbui met de rivier had gedaan. Hij was op sommige plekken toch onstuimiger dan daags voordien. Toch leuk dat we er bij verschillende momenten van konden genieten. Vermits het helemaal niet zo druk was, was het fijn wandelen. We liepen toch een 4 kilometer in totaal. Niet veel, maar wel mooi. Toen we aan de auto waren, werd de lucht donkerder en zagen we de bui al hangen. Snel Timber brokjes geven en dan in de auto gezet. Ondertussen werden de dixie’s schoongemaakt. Onze lunch ook snel in de auto gezet toen de eerste druppels begonnen te vallen. De deuren waren net goed toe of daar kwam een grote bui aan wat even later vergezeld werd van een stevig klankspel.
Dan maar even in de auto kijken wat er nog kon voor vandaag.
Eigenlijk wilden we onze bbq eens testen dus was het belangrijk om redelijk op tijd een plek te zoeken. We mochten ook niet al te ver van Oulu afwijken omdat dat onze doel voor morgen is. Maar vermits hier aan elke weg die van de grote baan afwijkt, huizen staan, is dat erg lastig. Leon had ondertussen nog gezien dat er ergens een prehistorische ruïne lag. Leuk idee, dat hadden we nog niet gezien, dus daarheen. Eerst de verkeerde weg ingeslagen maar daarna wel de goede weg door het bos. We passeerden een bord: waterwingebied, verboden de auto te wassen. Terwijl we daar reden zagen we door de bomen water liggen en strand. Dus even daar wat rondgekeken en rondgereden. Dat laatste niet op het strandje want dat ging bijna loodrecht naar beneden. Toch waren we wel op de juiste baan maar niet op de juiste plek voor ons plan. Bleek dat we nog 4 kilometer verder moesten rijden. Daar uitgestapt en gaan stappen want het was niet echt duidelijk waar we de ruïne nu konden aantreffen. Uiteindelijk een klein weggetje ingeslagen dat omhoog liep en ja warempel: daar stond het bordje voor Rajakangas Jätinkirkko: een neolytische steenstructuur die uniek is voor deze kuststreek in West-Finland.
Gebouwd tussen 2500 en 2000 voor Christus. Deze steenstructuur bestaande uit dubbele muren en een grootte van 32×26 meter is de meest noordelijke van 23 zulke structuren die gevonden zijn. De reden waarom deze gebouwd werden, is nog steeds onduidelijk: een kerk? Een vesting? Een opslagplaats? Meest voor de hand liggend: een opslagplaats voor jacht op zeehonden op het voorjaar NPsijs. We vonden dus inderdaad een hoop stenen in een ronde maar ze waren jammer genoeg met veel mos en bessenplanten overgroeid. Een hele klus voor archeologiestudenten om alles weer mooi te krijgen. Wij konden in elk geval ook dit stukje geschiedenis afvinken.
Op de terugweg besloten om toch maar aan het meertje met strand te gaan staan. We waren eerst niet alleen maar de andere auto vertrok snel. Enige nadeel van het plekje waren een boel takken die op een hoop lagen en enkele takken die in de weg staken.
Leon heeft de takken weggezaagd en ik heb de takkenhoop verlegd naar een andere takkenhoop. Zo konden we goed bij het werkblad en zonder hinder passeren. Bij aankomst ook snel droge takjes en takken gezocht voor onze bbq. Deze in het teiltje verzameld en in de camper gezet. Timber uit de auto gehaald en nog een rondje hier rond het water gewandeld. Echt een mooie omgeving.
Je hoort de weg wel maar voor de rest is het hier nu rustig. Er kwamen nog enkele auto’s kijken maar die zijn ook even snel weer verder gereden. Na de wandeling alles klaar gezet om te grillen. Bbq brandde snel. Het is er ééntje waarin je enkel hout mag branden, geen kolen of briketten. Net toen alles netjes aan was, de rijst bijna klaar en de salsa gesneden was, begon het te druppelen. Timber snel in de bench. Salsa binnen maar voor de rijst was geen tijd meer. Het viel er ineens met bakken uit. Weg vuur, gelukkig had Leon nog net het teiltje over het droge hout kunnen leggen. Na 20 minuten was de bui voorbij en zijn we opnieuw gestart. Weliswaar met iets meer rook dan bij het begin maar het lukte aardig. Worstjes erop, af en toe gelakt met het bbq-lakmengsel. Het zag er niet alleen goed uit, het smaakte ook zo. Fijn dat we deze nu toch eens gebruikt hebben.
Daarna nog even de bbq gebruikt als vuurkorf. Na de vaat ook dat schoongemaakt en ons neergezet in het avondzonnetje om te typen en de foto’s te bewerken. Genoten van de natuur, zelfs van de dreigende luchten. De onweders en buien er gewoon bijgenomen. Nog niet zoals de Finnen die dan gewoon buiten blijven, pet of hoed op en paraplu open. Zij zijn duidelijk al gewoon dat deze buien niet al te lang duren. Behalve deze in de zonnigste stad (Vaasa) van Finland waar we een hele tijd regen hadden. Ook vandaag dus best wat geluk gehad met het weer.
