Goed geslapen maar toch vroeg gewekt door de zon. Met Timber uit te laten even geschrokken: een adder op het stuk voor de auto. Hij leek wel bevroren. Het was natuurlijk ook fris.
Toen ik terugkwam was hij weg. Leon had hem met een stok verplaatst. Maar achteraf gezien wel een slim beestje want exact daar waar hij lag, kwamen de eerste zonnestralen door de bomen. Na dit geen verdere speciale omstandigheden. Het wegrijden was nog even leuk voor Leon: plassen, takken over de weg en op de weg.
Daarna weer rustig over het zandpad richting grote weg op weg naar Liminka: een vogelspotplek. Een natuurplek in Finlands mooiste natuurlijke wetlands. Beetje vergelijkbaar van uiterlijk met de schorre op Saeftinge maar dan nu met zout water. Een mooie vogeluitkijktoren zorgde ook voor een mooi uitzicht over de wetlands. Vogels waren minder van de partij. Dan maar het andere pad genomen om even daar te gaan kijken. De beide paden waren maar een goede 600 meter lang. Jammer want we hadden gehoopt op langere wandelingen.
In het onthaalcentrum is een permanente tentoonstelling over de seizoenen van een vogelleven. Het was de moeite, jammer genoeg alleen in het Fins. Maar toch erg mooie foto’s.
Planning van de dag iets aangepast met de informatie vanuit het centrum.
Eerst nog naar Muhos. Tanken en daarna naar een rivier om daar te wandelen. In Muhos staat de op één na oudste houten kerk (°1634) van Finland. De oudste (°1628) zagen we eerder deze reis en was UNESCO’s werelderfgoed. Maar de kerk die we vandaag bezochten is wel de oudste kerk die nog steeds het hele jaar door wordt gebruikt voor erediensten. Vermits de kerk maar om 12 uur zo opengaan, hebben we eerste de buitenkant bezocht. Daar ontdekte we achteraan een boel honingbijen die ter hoogte van een spleet naast 1 van de pilaren af en aan vlogen. We hadden nog even dus dan maar eerst een vroege lunch op de parking daar. Iets na 12 dan de kerk binnen. Even het (gids-)meisje aangesproken i.v.m. de bijen. Ze mee naar buiten genomen en getoond. Meisje lichtjes in paniek want dat was niet goed voor de kerk. Wij terug naar binnen en daar kregen we van haar een korte uitleg over de kerk. Er waren nog muurschilderingen in het kleine lokaaltje naast de kerk maar deze van de kerk zelf zijn overschilderd bij het plaatsen van betere, grotere ramen. Zonde want ze waren denk ik best mooi, afgaande van deze die we nog wel zagen.
Na het meisje te hebben bedankt en het zoveelste gastenboek te hebben ondertekend weer naar de auto.
Richting Lemmenpolku reden we nog langs verschillende rivieren. Lemmenpolku is 2 kilometer lang pad (enkel) doorheen de natuurlijke en ruwe canyon waardoor de Oulujoki stroomt en maakt deel uit van het Rokua Geopark (UNESCO- werelderfgoedlijst). Het begin van onze wandeling startte aan 1 krachtcentrales die langs deze rivier liggen namelijk ter hoogte van Pyhäkoski krachtcentrale (één van de grootste in Finland). Het pad liep door bos, over planken, trappen maar ook door bijna toegegroeide paadjes. Erg mooi met regelmatig prachtige beelden op de rivier. Het is langs het pad dat we voor het eerst geiten in Finland zagen. Op de trappen was het altijd even uitkijken met Timber want die wil altijd iets te fanatiek naar boven of beneden. Een aangename wandeling vol afwisseling en gelukkig veel door het bos want het zonnetje was erg aanwezig met momenten.
Nog even naar de andere kant van de weg gereden en daar deed Leon nog eens een poging om te vissen. Ook nu weer zonder resultaat. Aan het einde van het weggetje daar was een erg rustige plek een het water van de rivier eerder stilstaand omdat de sluis die daar stond al geruime tijd gesloten was. Daar nog even snel een frisse duik genomen en ons opgefrist (letterlijk in beide betekenissen).
Even verder nog halt gehouden bij een visvijver voor zalm. Jammer genoeg stond de hele uitleg enkel in het Fins op het bord. Wat we wel konden afleiden is dat het 20 euro was om 8 uur te vissen en dat je 2 zalmen mocht meenemen. Tegen half vijf was het niet zo zinvol meer om daar aan te beginnen. Als je de zalm had gevangen, kon je hem daar wel direct roken.
Als laatste stop van de dag, eigenlijk de eerste voor morgen, was een recreatieplaats aan de Kiiminkijoki. Een tip van Imok. Op de parking was het erg druk, het leek wel of de plaatselijke Volkswagenclub met zijn busjes op pad was. Dat maakte het in het park ook erg druk vooral ter hoogte van de grillplekken. We hebben alvast genoten van het moois dat de rivier ons gaf en gaan morgen terug om wat meer rond te wandelen.
We hebben nog even toegekeken (en een beetje gelachen) hoe een Duitser met een dikke camper met daarachter een aanhanger met Smart en fiets een poging deed om zijn camper even aan de zijkant van de parking te parkeren. Daarna zijn we weggereden op zoek naar een overnachtingsplek. Even het dorp uit en dan een zijweg in. We staan op een doodlopend weggetje. Het andere been van de weg draait nog iets verder om dan een lus te maken en ook eigenlijk dood te lopen. We zagen hier 1 mountainbiker passeren die vastreed in de doodlopende delen en onverricht ter zake weer terug moest. Bij aankomst liep er nog een hond en even later zijn vrouwtje voorbij. Dus kortom weer erg rustig. Ondertussen is het 21u35 en zitten we nog in ons topje buiten zonder verlichting. Een meer dan geslaagde dag.
