Een erg rustige nacht en bij het ontwaken rond half acht ook droog buiten. Vandaag rustdag of misschien beter inhaaldag. Al voor het ontbijt helemaal op tafel stond, is Leon al aan het sleutelen. Motorkap open, WD40, olie en gereedschapskoffer worden bovengehaald.
Tegen dat het ontbijt klaar is, is het meeste al verholpen. Oef. Terwijl het laatste wordt afgewerkt ga ik na het afwassen nog “snel” een potje bosbessen plukken voor de volgende dagen. Tegen 10 uur op pad. Tijdens het ontbijt worden we nog opgeschrikt door schoten. Veel schoten. Telkens denken we dat er een magazijn wordt leeggeschoten en een nieuw wordt genomen. Timber vindt het de eerste reeksen niet leuk en gaat niet akkoord. Eens er een dik half uur voorbij is met schoten, slaapt hij gewoon verder. Het geluid blijft gelukkig wel altijd van 1 plek komen. Bij het op de grote weg draaien, passeren we een heleboel huisjes. Leon merkt op dat achter verschillende huizen ook telkens een schietstand staat. Nu begrijpen we waarom je het weggetje daarnaartoe niet mocht opdraaien. Geluid verklaard.
We rijden richting Kalajoki. Ter hoogte van het ABC-benzinestation even water vullen.
En daar ook ineens naar de winkel. Vandaaruit gaat het nog steeds verder over de Strandvägen, maar dit keer hebben we geluk: wij rijden echt langs het strand. Auto geparkeerd en even rondgekeken. Vanaf de parking vertrekt een plankenpad richting zee. Wij op weg.
Genietend van de zon die weer volop schijnt. Eens aan het water lopen we verder naar waar mensen door de zee lijken te lopen. Dit willen we ook. Daar aangekomen blijkt er een grote zandbank meestal net onder het water te liggen en wandelen we dus precies door het water. Leuk zicht. Timber vindt het in het begin best raar maar wanneer we hem op een gegeven moment even los laten lopen omdat er niemand in de buurt is, is hij door het dolle heen. Op de terugweg weer vast en dan naar de auto. We zijn nog op zoek naar een plek waar je zou kunnen vissen op zalm. De plek gevonden maar het blijkt nu een bar/restaurant te zijn en het zelf vissen is er niet meer bij. We moesten nog lunchen maar op de parking van een restaurant is er misschien wat over. Dan maar naar een compleet lege, afgezonderde parking. Het was lunchen met wat lekkers als dessert: een donut met appel erin en een cruffin met bosbes en custard in. Lekker.
Nadien reden we door naar of beter voorbij het centrum van Kalajoki: naar Plassi: het oude stadsplein met nog intacte schuren. We stonden daar vlak bij de rivier (geen meer deze keer). Ik even in het zonnetje zitten terwijl Leon nog een poging waagde ons avondeten bijeen te vissen. Mislukt.
Dan maar verder naar ons eindpunt van de dag. Terwijl we onderweg nog een boel akkers tegenkwamen en in tegenstelling tot de afgelopen weken, rivieren, nog even een snelle stop voor appel en wat te drinken zodat Leon de start van Formule 1 kon zien. Van daaraf ook de grote baan verlaten en weer langs kleinere wegen gereden.
Onderweg werd hij dan door mij verder op de hoogte gehouden van de race. Om de laatste rondes nog te kunnen zien even een zijweggetje ingeslagen. Dit weggetje dan ook meteen gebruikt om een slaapplek te zoeken. Het werd op het einde wat moeilijker berijdbaar (lage takken over de weg, takken op de weg, putten,…) maar auto deed het prima en we kwamen uit op een mooie, vlakke, open plek. Alles opengezet om goed te luchten in het zonnetje.
Dan werd het tijd om te gaan koken, of vandaag te gaan bakken in mijn Omnia-oven. Dit is een Zweeds concept voor op een openvuur en werkt als een oven. Op het menu staat een soort quiche. Eerst spekjes gebakken, dan daarna de groenten. Alles bij elkaar gemengd en overgoten met eieren gemengd met room. Wat extra kruiden erover heen, wat gemalen kaas en een paar tomaatjes. En vooral veel geduld. Het resultaat: gelukt en heerlijk. Smaakt naar meer.
