Rond half 4 gewekt door een bende krijsende meeuwen. Gelukkig snel weer in slaap gevallen. De drukte van de baan viel erg goed mee. Jammer genoeg nog steeds regen. Terwijl ik Timber uitliet, heeft Leon het dak toegeklapt. Auto even verzet tot voor het huisje en daar dan het ontbijt aan 1 van de tafels klaar gemaakt. Makkelijk en droog. Onder het afwassen stopt er een auto. Oude man stapt uit met gelijkaardige plannen. Haalt iets te eten tevoorschijn en een zakje met een vork en een lepel. Hij probeert in zijn beste Duits een uitleg. Moeilijk te verstaan, maar we komen er wel ergens uit. Timber was eerst niet akkoord met zijn binnenkomen maar blijkbaar heeft Fins wel een rustgevend iets want tegen het einde was hij zelfs aan het kwispelen naar hem (Timber naar de man, niet omgekeerd).
Snel nog even naar het toilet, het huisje staat er voor iets, en daar ook even de vondst van gisteren grondig schoongemaakt.
En we konden richting Vaasa. Jammer genoeg nog steeds veel regen. Lastig om foto’s te maken door natte ruiten en met een ruitenwisser die steeds op en neer gaat. Eens in Vasaa eerst even rondgereden door de 5 boulevards die de stad rijk is. Deze verdelen de stad in kwadranten met eigenlijk elk een eigen bouwstijl. Ondertussen was de regen overgegaan tot miezer dus jas aan en te voet door de stad. Overal van waar je kijkt zie je de watertoren staan. Deze is uit 1915 en werd tijdens de wereldoorlog gebruik als luchtverdediging. Normaal heb je van daar af een mooi uitzicht over de stad maar met dit weer niet echt zinvol om te beklimmen. Dan maar naar de Vasaa kirkko. Een erg groot bakstenen gebouw met een impossante vierkante toren. Rijkelijke kerk met mooie glasramen en het blauw plafond laat de kleuren van de rest van de kerk goed tot zijn recht komen. Het wordt een snel bezoek want eigenlijk zou er 5 minuten later een doopplechtigheid beginnen. Dus snel wat foto’s en weer naar buiten.
Jammer genoeg volgt er dan een hoosbui. Redelijk nat weer aan de auto. Timber erin gezet en wij richting Orthodoxe Kerk vlak aan de auto. Jammer genoeg konden we ze alleen aan de buitenkant bekijken. Dan maar weer naar de auto. Natte jassen open hangen en weer en route.
Dit keer richting Jakobstad (Pietarsaari op zijn Fins). Maar eigenlijk is dit de meest Zweedse stad van Finland. De banden met Zweden zijn sterk door de jarenlange ferrylijn Jakob lines. Jakobstad is genoemd naar Jacob de la Gardie een bevelhebber van het Zweeds Rijk. Na de dood van haar man verzocht zijn vrouw aan Koningin Kristina om de stad ter ere van haar man te mogen oprichten. Jakobstad was geboren en het stadhuis het eerste dat werd gezet. Na Rauma bezit deze stad nog een heel groot deel mooie houten huizen geschilderd in pasteltinten. De beste bewaarde (zo’n 300 tal) bevinden zich in Skata. Deze oude stad bevat smalle straatjes met de houten huizen. De kinderkopjes zijn ondertussen verdwenen wat het door de straten wandelen iets vergemakkelijkt. Ook nu nog steeds veel gemiezer dus eigenlijk een blits bezoek. Kerken konden niet worden bezocht wegens vroeger sluiten op zaterdag. Na de wandeling nog even naar de oude haven gereden op zoek naar Jakobstad Wapen een replica van een galioen. Gevonden maar zonder masten. Vroeger werden er nog boottochten mee georganiseerd maar de veiligheid begon in het gedrang te komen.
In de regen dan maar weer verder richting Kokkala en meer bepaald naar Neristan. De oude stad aldaar. En je raadt het: met oude houten huizen. Met nog steeds regen en de derde stad met houten huizen even snel doorgereden en weer verder richting Kalajoki. Maar onderweg ging het lampje van de batterij branden, dus staan we nu ergens in een bos te wachten tot de motor koud is (lees morgenvroeg) want ondertussen konden we hier al koken, droog zelfs en gaan we hier ook overnachten. Ongeveer honderd meter van onze camper staat een oude verroeste container (bomen groeien er al in) en iets dat op een boot lijkt of een zeppelin. Raar zo midden in het bos. Net voor de avondwandeling van Timber is het weer beginnen regenen. Jammer. Hopend op morgen een drogere dag gaan we zo weer slapen.
