foto’s volgen nog verder. Internet te traag hier
Geen eland aan de achterdeur maar wel goed en erg rustig geslapen. Wakker geworden onder een stralende zon en blauwe lucht. Na het ontbijt weer op pad voor een lange autodag. Zweden is toch echt groot wil je “snel” van noord naar zuid wil.
Eerst van ons plekje af en dan naar de E45 terug, ook wel Inlandvägen genaamd. Zo verder tot Vilhelmina. Erg druk met campers en caravans en dus ook campings. Wij alleen even getankt. En verder de saaie grote baan gevolgd. Een E-weg gaat hier even goed door steden en door dorpen en de snelheden variëren tussen 40 en 100. Een paar dorpjes verder nog een pak melk gekocht zodat ik morgenvroeg verder kan. Omwille van de vele wolken die langzaam de hemel overnamen, zijn er toch enkele mooie foto’s kunnen genomen worden.
Men zegt dat Finland het land van de duizend meren is, maar het aantal in Zweden is eveneens erg hoog.
We reden ook vandaag langs vele erg grote meren.
In de omgeving van Grenåskilen een zijweg in geslagen om te kunnen eten.
Vandaar nog even een bocht ingepland zodat er weer wat kleinere wegen konden genomen worden want eerder op de dag was dit nog niet mogelijk. Op de E-weg kwamen we vandaag opvallend veel campers en caravans tegen en in elk dorp of stad grenzende aan een meer uiteraard ook een gigantische camping. Onder de reizenden ook veel gele platen. Langs 1 van de kleinere wegen kwamen we nog een koppel kraanvogels tegen en op de E45 ter hoogte van Åsama een verdwaald rendier.
Ter hoogte van Östersund namen we de brug naar het eiland Frösö in Storsjön om zo langs Orvikken te passeren en langs de Moosepharm (elandenboerderij) die we ooit in 2014 bezochten. De eland en de reclameborden aan het begin van de weg naar de boerderij waren nog precies dezelfde. Nostalgie.
Blijkbaar hebben we vandaag ver omgereden want we kwamen een pijl tegen dat Amerika nog 1 kilometer was.
Voorts zijn de waarschuwingsbordjes langs de weg voor de elanden nu vervangen door deze voor sneeuwscooters.
Maar waarschijnlijk zullen we die even vaak zien als de skiërs in het merendistrict.
Ondertussen staan we op een berg aan het einde van een doodlopende weg (ja weeral). Aan onze kant staan nog wel bomen aan het begin van de weg niet, daar zijn ze allemaal gerooid. We staan hier zoals steeds erg rustig en toch niet ver van de grote baan.
Kortom het was vandaag niet zo’n spectaculaire dag met vele uren auto zodat er weinig tijd was om iets anders in te plannen. Jammer. Hopelijk snel weer beter.