Goed uitgeslapen gingen om 6 uur mijn ogen open. Leon hield het nog vol tot 7 uur. Er viel nog een beetje vocht uit de lucht maar je zag dat het netjes aan het opklaren was. Aan onze slaapplek stond nog een informatiebord. Dit wees de weg naar iets verder in het bos. Daar was een plaats uit de tijd 800 – 400 voor Christus die werd gebruikt om voedsel te bewaren: te drogen, roken of gewoon te bereiden. Er waren 26 putten van ongeveer 1,5 meter diep gevonden. Ik zag er 2 weliswaar overgroeid met mos en bessen. Weer wat bijgeleerd voor het ontbijt. Gewoon buiten gegeten en dan op weg naar het zuiden.

Eerst anderhalf uur over de heel grote baan tot voorbij Luleå. Saai maar nodig. Toch had je af en toe mooie uitzichten: meren, rivieren.

Eens Luleå voorbij ging het over iets minder grote banen tot grindwegen. Zo reden we nog voorbij een leuk kerkje. Toen was het tijd voor een koffiepauze.

Terwijl we daar stonden zag ik iets wits bewegen op de grond. Bij grondiger kijken bleek het een mier die een dode mot met al haar krachten naar de overkant van de weg aan het zeulen was. Bewonderenswaardig.

Na vertrek snel even getankt. We zagen op de parking van het benzinestation nog een Unimog staan die op een heel snelle manier er een camper van had gemaakt: op zijn pick-up bak had hij een oude caravan neergezet. Daarna was het de weg vervolgen. Dit keer langs akkers, zelfs met heel veel rollen hooi en natuurlijk rivieren en meren. En dit alles onder een stralende zon. Iets voor half één halt willen houden bij een parking langs de weg. Wegens 5 campers en nog enkele auto’s te druk bevonden. We reden dan nog even verder en vonden op nog geen 5 kilometer daarvandaan een lege parking met grillplek en huisje. Hier lag het gras tot tegen de rivier en vermoedelijk werd de plek ook gebruikt door elanden. We vonden er verschillende hoopjes mest. Onze lunch bestond vandaag uit de gister aangekochte vis (Leons poging om aan de lunchplek te vissen had geen effect).

Een zachte rooksmaak en een erg vaste witte vis. Lekker. Timber even uitlaten en daarna weer verder. We zeiden net nog tegen elkaar dat we dit keer waarschijnlijk geen rendieren zouden tegenkomen of er stonden er 3 midden op de baan. Snel wat foto’s. Ze vonden het allemaal prima zolang we in de auto bleven. Ik helemaal gelukkig.

Net daarna sloegen we een kleinere weg in. In de verte zagen we een camper aankomen. Wij zo ver mogelijk aan de kant zodat camper kon passeren. Jammer genoeg een gele plaat. Ik zei net tegen Leon “hopelijk draait hij zijn raampje niet open voor een babbel” toen de andere na ons te passeren toch weer even achteruit reed zodat zijn (reeds open) raam ter hoogte van dat van Leon kwam. Op zijn “Nederlanders kom je ook overal tegen” zei Leon: “ jammer genoeg wel”. De andere had daar een andere mening over en toen hebben we maar dag gezegd en zijn verder gereden. Van toen af was het met de regelmaat van de klok dat we een rendier zagen. In alle kleuren van heel donker bruin tot bijna wit. We zagen zelfs een dalmatiër. 1 keer zag Timber er ook één lopen, daar was hij niet mee akkoord.
Vandaag waren het niet alleen meren en rivieren maar dus ook rendieren en bergen. We zaten in het hoger gelegen gedeelte van Zweden.

Het was dus op en neer over en rond de toppen met soms een boel stevige bochten. Gelukkig veel moois gezien door niet over de grote wegen te blijven rijden. Rond vier uur even gestopt voor een appel. Daarna nog wat langs een paar mooie plekken gereden. Eigenlijk waren alle plekken mooi maar ja je kan natuurlijk niet aan elk meer of rivier stoppen voor een foto. En na de appel toch maar het laatste stukje van de dag over de grote baan wat kilometers maken.

We staan nu iets voor Vilhelmina op een doodlopende weg. Aan onze slaapplek weer mooseshit en moosesalad (harig wilgenroosje). Wie weet worden we morgen wakker met een eland aan de achterdeur. Als ik zo begin te dromen is het misschien hoog tijd om te gaan slapen. Ondanks het vele rijden toch veel moois gezien onder een stralende zon.