Blijkbaar zijn de militaire oefeningen nog een groot deel van de nacht doorgegaan met schieten er bovenop. Bij het ontwaken scheen ook nu weer de zon. Terwijl ik Timber uitliet op het wandelpad tussen de bomen aan de overkant van de weg, kwam er vanuit het bos op het militair domein een Landrover. Toch maar even in het bos gebleven. Daarna over het pad van het militair domein (toelating om er op te wandelen) terug naar de auto. Ons laatste ontbijt deze reis verliep als anders.
Iets over half negen dan richting Stonehenge over lokale wegen. Nog steeds het militaire domein als omgeving afgewisseld met graanvelden. Stonehenge zagen we liggen in de verte.

Ik kon er zelfs een foto van nemen. Gelukkig want het toegangsticket is tegenwoordig al 30 pond. Nog even tanken en al snel ging het over naar een grotere baan. Saai is dat wel en de overgang van het lokale baantje naar de autoweg erg groot.
Alles ging vlot tot net na onze koffiepauze. We hadden al gemerkt dat de gps een andere route aangaf dan je normaal zou denken. Blijkbaar was de M25 onder Londen in beide richtingen afgesloten dit weekend. Maar op de omleidingsroute waren er ook werken en dus versmalde en minder rijstroken. In de file dan ook nog een auto met panne. Gelukkig zondag en geen werkdag.

Met dik een half uur vertraging konden we onze route verder zetten. Over de M25-26-20 geraakten we uiteindelijk Londen voorbij. Maar niet enkel in Duitsland zijn er dus veel werken. In de tegenovergestelde richting was het een gigantische file bij de werken over vele mijlen. Daarna ging het snel richting Dover vooral omdat een deel van het verkeer afsloeg naar andere ferryhavens of de tunnel.
En dan komen de krijtrotsen in zicht, word je door een gekronkel tussen paaltjes naar de douane geleidt.

Douane was geen probleem, naar Timber werd niet gevraagd. Dit keer moesten we wel naar de autocontrole. Elk handvat werd geswabt met controle op drugs. En dan mochten we verder naar de incheckbalie van Irish Ferries. Onze reservering van 16u werd omgezet naar één van 14u25. Rij 150 was voor ons en dat is best nog een eindje rijden vanaf de incheckbalie. Maar gelukt. Leon naar toilet, ik daarna. Telkens wat stappen zetten omdat het in het station lag. Daarna de tafel neergeklapt en gegeten aan de auto onder veel belangstelling. Timber eten gegeven en rondje rond de auto’s en vrachtwagens gestapt met hem. Ver kon ik niet gaan want ze waren het schip dat net was aangekomen, al aan het ontschepen. Timber zat nog niet goed en wel in de bench terug of we mochten inschepen.

Dit keer zat de boot niet echt vol. We verkenden het schip en namen een kijkje op het buitendek. Daarna hebben we ons aan een tafeltje gezet en ons in stilte beziggehouden. Weg van de drukte van 2 bussen pubers.
Na 90 minuten waren we aan de overzijde. Iets later konden we al ontschepen. Klok niet vergeten uurtje verderzetten.

En dan naar de snelweg. Weer rechts rijden. En in Frankrijk. Dat is toch ietsjes anders dan in Ierland. Heelhuids over de Belgische grens. De gps had wat moeite om verbinding te maken met het internet en zo kwamen we in de eerste file op het vasteland terecht. Gelukkig werd er dan toch een alternatieve route voorgesteld over Jabbeke. Daar was het druk maar reed het wel vlot. Toen zag ik pijltje E34. Die weg zijn we ingeslagen maar dat was niet zo’n slim plan. File aan Maldegem wegens werken en een auto in panne in de file. Wat verder file ter hoogte van Eeklo en Kaprijke. En nog iets verder weer een auto met panne. Ondertussen werd er druk gecommuniceerd met het thuisfront over het aankomstuur. We hadden afgesproken om samen frietjes te gaan eten maar het was ook finale EK. Uiteindelijk is het goed gekomen. En kort na de Belgische hap waren we thuis. Snel de auto leeghalen en daarna een toertje met Timber. Hij viel direct weer in zijn oude gewoonten.
Na een rustige nacht in eigen bed, mag de wasmachine nu overuren doen om het stof en vuil weg te wassen.