Terwijl de mist over een deel van het meer hangt en de spinnenwebben vol dauw in de ochtendzon goed zichtbaar zijn, neem ik een frisse duik in het water. Eigenlijk is het water warmer dan de omgeving, het doet goed. Als ik met Timber over de weg loopt , passeert Peter (de timmerman bij onze vrienden). Daarna zitten we lekker rustig aan het ontbijt even op de banken van de shelter. We worden even gestoord door een vrachtwagen met kraan.
De kraan wordt afgezet en tijdens de tweede toer met Timber zie ik dat de kraan de kleine takken en te dunne stammen van het gerooide bos aan het opruimen is.
Onze eerste stop is de kerk van Gräsmark. Van buiten lijkt het een eenvoudige kerk. Binnenin veranderen we van mening. Plafond is helemaal beschilderd, om de ramen is ook versiering aangebracht maar de preekstoel en de ruimte om het altaar springen echt wel in het oog. De zware koperen voordeur en de geschilderde binnendeur zijn ook de moeite. Naast het altaar staan 2 prachtig versierde stoelen en het houtsnijwerk achter de doopvont is vakmansschap. Blij dat we toch zijn binnengestapt.
En dan is het tijd om naar Sunne te rijden. We waren hier al in de winter, maar het leek ons leuk dat nog eens te doen in de zomer. We lopen een beetje rond. Ik stap enkele 2de handszaken binnen om wat rond te neuzen. Ik vind nog een leesboekje. Veel is er niet anders dan in de winter en hier is ook niet zo veel te zien. We gaan dan maar een hapje eten bij Saffran en Vitlök. Net als in april bevalt ons het dagens lunchmeny. We kunnen eten (à volonté) van het warme gerecht en van het saladebuffet. Drank, water al dan niet met smaakje, koffie en thee nadien zijn inbegrepen. Ontspannende, betaalbare en lekkere manier van eten.
We wandelen dan terug naar de auto.
Vanaf Sunne is het nog 14km naar Mårbacka. Dit is de geboorte- en sterfplaats van Selma Lagerlöf, de schrijfster van onder andere Nils Holgerssons Underbara resa genom Sverige. We betalen de inkom voor het domein en boeken een Engelse toer in het huis. Het domein bevat vele hectaren akkers, gras en fruitbomen, maar ook aan de overzijde van de weg een groot deel van het bos. Selma groeide hier op als kind. Haar vader werkte er op de boerderij. Hij was best inventief maar maakte zo ook veel schulden. Dit maakte het erg moeilijk voor zijn zoon om bij het plotse overlijden van vader de boerderij te redden. Ze waren dus genoodzaakt alles te verkopen. Selma trok uiteindelijk naar Stockholm waar ze lerares werd. Voorts was ze zeer actief in de politiek en streed voor de vrouwenrechten. In haar vrije uren begon ze te schrijven. Ze baseerde haar verhalen op wat ze hoorde vertellen door haar Oma of op de mensen en de omgeving van Mårbacka. Uiteindelijk werd ze voltijds schrijfster. En met het geld dat ze verdiende, en later met het geld dat verbonden was aan de Nobelprijs Literatuur, kocht ze het huis en domein terug en liet het 2x verbouwen tot het huis dat het nu is. Wij vonden het erg interessant om over het domein te lopen en in de verschillende gebouwen te kijken. Zo was er een voorbeeld van de Folkskola, de arbeiderswoning met 2 verdiepingen waar verschillende gezinnen in woonden. In de keuken van 1 van de verdiepingen lag een boek waarin bijgehouden werd hoeveel melk een koe gaf en hoeveel boter er van kon worden gemaakt.
De rondleiding in het huis zelf was erg interessant en boeiend, met verschillende anekdotes. Nog snel een bezoekje aan de bijhorende boekenwinkel en dan naar de auto. Zo reden we nog naar de kerk van Östrä Ämstervik waar Selma en haar familie begraven liggen op de begraafplaats aldaar. De kerk zelf was gesloten.
Een retourtje naar Mårbacka om aan de overkant een wandeling te maken in het gebied dat Selma erg dierbaar was. Via de Back Kajsas väg ging het eerst langs een arboretum. Jammer genoeg stonden nog wel de bordjes er maar waren alle bomen gerooid. Het was een korte wandeling (3km) maar toch wel pittig.
Na ons appeltje te hebben gegeten aan de auto was het de bedoeling om te gaan slapen aan het begin van de wandeling voor dinsdag. We reden naar daar maar er was geen parkeerplaats en zeker geen overnachtingsplaats en geen internet, dus geen blog. We reden dan maar terug naar het begin van de weg en aten daar alvast ons avondmaal. Uiteindelijk besloten we om in Munkfors te gaan overnachten. Daar was nog een waterval aan een krachtcentrale en was er een officiële camperplek. Bij aankomst stonden er al 5 campers. Wij de onze neergezet en Timber genomen om een wandeling te maken naar de waterval. Het werd een tocht over verschillende bruggen, verschillende soorten water (stilstaand, zachtjes overstromend over een dam en een stevige waterval). Voorts zagen we nog oude gebouwen van de vroegere ijzerfabriek en de oude brandweerkazerne.
Bij een ondergaande zon was het met momenten meer dan in orde wat we zagen. Het werd dus uiteindelijk een rijk gevulde dag.
