Een rustige nacht werd het wel wat betreft personen. Maar wat betreft het weer was het eerder storm en regen. We werden nog net niet zeeziek in ons bed. Droog ontbijten buiten was er dit keer ook niet bij, dan maar binnen water koken en eten. Pas daarna was er een mogelijkheid om Timber uit te laten. Bij het buitenstappen zagen we dat er al enkele campers vertrokken waren en dat er vannacht nog waren bijgekomen.




Terwijl ik enkele moedige wandelaars (gepakt, met stokken en poncho’s tegen de regen) achterna ga met Timber laat Leon het dak naar beneden. En dat was dan onze laatste nacht en laatste ontbijt in Spanje. De geplande wandeling daar ging omwille van het weer niet door. Dan maar op weg.
Ook nu kronkelden we naar beneden langs Hondarriba en nemen met Irun als laatste stad definitief afscheid van Spanje en rijden rond half 11 Frantzia/France binnen. Het weer is erg wisselvallig. En op het moment dat we denken dat het beter wordt, begint het harder te regenen en er bovenop komen we ter hoogte van St. Jean de Luz van de ene file in de andere, allen door werken. We blijven de D810 en later D817 volgen. Uiteindelijk leggen we 70 km af op bijna 3 uur. Niet echt de bedoeling, wel de realiteit.








Iets na half één rijden we even van de weg af om te eten. Ter hoogte van Ste Marie de Gosse vinden we een rustig plekje. Tijd om op adem te komen. We kunnen droog eten en in de aangrenzende bosweg laat ik Timber uit.





Daarna nemen we even iets kleinere wegen om niet veel later op een autoweg terecht te komen. Het is weer beginnen regenen, dit keer eerder gieten. Het is vermoeiend rijden zo. We proberen richting Mont de Marsan te rijden. Het lukt, we vinden een slaapplekje in Labastide d’Armagnac. De eigenlijke camperplaats is een grote wei, maar we zien verschillende campers boven op een parking staan. We begrijpen waarom, de wei is nogal vochtig om niet te zeggen zompig. We vinden toch een droge plek en staan rustig zo. We laten Timber uit de auto en gaan op stap door het dorpje. We lopen eerst langs Fontaine et Le Lavoir des ‘las caneres’. Een fontein en wasplaats die vroeger werd gebruik door de vrouwen om de was te doen, lang voor de wasmachines hun intrede deden. We wandelen verder en komen zo via enkele bogen op de Place Royale. Het plein is omgeven door wandelgang onder bogen. Terwijl Leon een bezoekje brengt aan L’Église de Notre Dame luister ik in het toeristenbureau naar de uitleg over de streek en het dorpje. Het dorpje werd in 2021 als eerste in de Landes uitgeropen “Petite Cité de Caractère” en in 2011 de tweede plaats in Frankrijk dat het label Cittaslow kreeg omwille van een bepaalde manier van leven. De fiets staat hier centraal en het dorp maakt deel uit van de Europese Scandibérque fietsroute. We bekijken enkele winkeltjes met Armagnac (de oudste brandewijnsoort en typsich hier in de streek).






















We kijken nog wat rond en wandelen zo stilaan weer terug naar de auto. Het is nog droog dus wordt er snel gekookt. Net op het moment dat de borden worden opgeschept, begint het terug te regenen. We eten binnen in de camper. Door de regenbui is alles goed voorgeweekt en gaat het afwassen snel. En dan is het tijd om foto’s te sorteren en wat tekst in te halen. Hopelijk werkt het internet wat mee.

