Nadat de Spanjaarden naar hun campers gingen werd het stil en konden we gaan slapen. Bij het ontwaken zagen we de oranje zon ook wakker worden. Hopelijk mooi weer op komst. Na het ontbijt is het ook nog even wc en vuil water lozen en drinkwater aanvullen. En dan kunnen we op pad richting kust. We willen vandaag langs de kustlijn richting Frankrijk rijden om dan toch nog net in Spanje te overnachten. We vertrekken richting Bermeo. Het weggetje stijgt en daalt en kronkelt via haarspelbochten. De bomen op de hellingen staan er mooi fris groen bij. Het uitzicht verandert niet heel veel tot we dan plots de zee zien. Vanaf daar gaat het naar het strand van Laida. We komen aan de parking en aan 2 van de 3 ingangen staat een hoogteboom die 2 meter aangeeft. Daar kunnen we dus niet parkeren. Gelukkig is er ook nog een 3^de ingang waar de hoogteboom is afgebroken. We parkeren en wandelen naar het strand. En enorm strand zowel volledig droog als deels met plassen ligt voor ons.

Timber vindt het heerlijk om op het strand te rennen en wij wandelen richting water. We redden dat niet want de zee ligt behoorlijk ver. Maar het is wel fijn wandelen. Aan de auto is het weer koffie-/theetijd. De weg naar Cabo Ogoño, een uitzichtpunt, is afgezet met paaltjes, daar geraken we dus niet.

De weg van Bermeo naar Laida gaat door een natuurgebied Urbaidai Biosfeer. Na het strand passeren wij het bezoekerscentrum. We willen de informatieborden bekijken maar alles is in het Spaans of Baskisch. Niet echt duidelijk dus. We rijden dan maar verder. De bedoeling was om langs de kust te rijden, jammer genoeg liggen er heuvels tussen en kunnen we van de kust maar sporadisch stukken zien, maar deze die we te zien krijgen zijn wel mooi. Nog steeds rijden we over kronkelende bergweggetjes. We lunchen ter hoogte van Lekeitio. Het vinden van een parkeerplek is niet zo eenvoudig. We zien parking 2 en 3 liggen maar deze hebben ook een hoogteboom. We lunchen dan maar op de parking voor autobussen. Bij het wegrijden zien we dat parking 1 bedoeld is voor campers.

Het is ondertussen weer tijd geworden om te tanken. Naast het tankstation is een winkel, die we dan ook maar een bezoekje brengen en er de nodige inkopen doen. We kunnen weer verder. We hebben het al begrepen in de kuststadjes zijn campers niet gewenst. We willen nog een paar keer naar een uitzichtpunt gaan maar mogen zelfs de dorpjes niet meer in. We begrijpen wel dat de stadjes niet willen dat campers er overnachten maar vinden het jammer dat we er overdag ook niet terecht kunnen. Net als alles begint te vlotten, botsen we in Deba op een wegversperring. De weg is afgesloten. Dan maar de omleiding volgen. Dit kost ons bijna drie kwartier en hierdoor moeten we afwijken van de kust. Iets voor Zarautz komen we terug op de kustweg. Zo kunnen we verder richting, of liever voorbij, San Sebastian. We rijden dan misschien niet veel langst de kust maar komen wel langs dorpjes of stadjes met gekke namen: EA, AIA, LOIOLA, ORIO, AIZARNAZABAL. Net als de laatste dagen zijn de namen ook in 2 talen weergegeven op de verkeersborden. Onderweg merken we dat deze streek ook erg populair is bij fietsers. Er zijn mooie fietsroutes aangeduid. We komen vele moedige mensen tegen die op hun tweewieler de hellingen trotseren.

En dan komen we in de buurt van San Sebastian. We willen de avondfile vermijden en rijden niet door de stad. We kronkelen omhoog om zo de stad te ontwijken. Uiteindelijk moeten we toch een klein stukje dichter bij de stad komen. Daar is het file ten gevolge een ongeval. Een omleiding volgt. Gelukkig dit keer maar een paar minuten. Via een prachtig weggetje komen we op de camperplek aan. Een erg mooie plek met aan de ene kant zicht op de Golf van Biskaje een aan de ander kant zicht op de bergen en dus Frankrijk. Het is blijkbaar een erg geliefd plekje. Niet alleen voor vele camperaars maar ook door de Franse jeugd om hier met veel lawaai en muziek zich bezig te houden en zo de rust te verstoren. Het is hier ook een komen en gaan van motards. Ook Spanjaarden komen hier even enkele minuten om dan weer te vertrekken. Om tot rust te komen niet de meest geschikte plek en voor mij toch iets te veel prikkels. Het weer is gelukkig prima en we krijgen voor het eerst sinds lang nog eens een mooie zonsondergang om te bewonderen. Hopelijk komt er snel wat rust en wordt het toch een rustige nacht.