Rustig geslapen maar bij het ontwaken hangt er een stevige mist over de heuvels rond de stad. Ik laat Timber uit en wandel naar het kruisbeeld dat vlakbij staat. Dat is wel gepast op palmzondag vind ik. We doen het gebruikelijk bij en na het ontbijt en vertrekken richting Bilbao. Via smalle straatjes, kleine dorpen, gele kool-/maanzaadvelden rijden we in de regen, eerst lichte daarna gietende. We verlaten Navarra ter hoogte van Ataun en komen in Gipuzkoa terecht. Een bosrijk gebied met net als de vorige dagen slingerende weggetjes.
We rijden onder hoge bruggen door, trotseren bergen via tunnels om dan in de mist en regen Bilbao binnen te rijden. Onderweg komen we nog vele fietsers tegen die ondanks de regen aan een georganiseerde tocht bezig zijn. Ze worden begeleid door politie, motards en wegkapiteins. Gelukkig moeten we er niet door omrijden. We komen dan aan boven in de stad. We willen ons parkeren op de parking aan de Basilica Begoña maar vinden geen plek. Dan maar op achter aansluiten bij de auto’s op de busstrook voor touringcars. We lunchen in de auto omwille van de regen en als we bijna klaar zijn, zien we verschillende auto’s wegrijden van de parking. De kerkdienst is afgelopen. We keren de auto en vinden toch een plekje op de parking. Het is zondag en we hoeven niet te betalen. Jassen en regenbroeken worden aangedaan en we gaan op pad richting de kathedraal. Dat betekent de helling af via vele trappen. We komen aan op een plein vol restaurants. Het is er druk. We lopen door de straten richting de oude stad. De huizen zijn hier weer totaal verschillend met deze van Pamplona.
Kleurrijk ook, vele versierd met bloemen, maar een totaal andere stijl. Ze ogen chiquer. Uiteindelijk komen we aan bij de kathedraal. Leon gaat als eerste naar binnen en betaald het ticket voor deze kerk en de inkom voor de San Antxon wat verder in de stad. Terwijl ik sta te wachten gaat mijn regenbroek al uit. Het is opgehouden met regenen en best warm geworden. Leon komt buiten en zegt dat het 9 euro inkom is. Ik ga naar binnen en dien 10 euro te betalen. Blijkbaar kreeg Leon het reductietarief jonger dan 65 jaar. Oeps. De Santiagokathedraal is indrukwekkend. In de vele nissen vind je telkens een ander beeld of verhaal die in de loop der jaren werden aangebracht door pelgrims. Deze kathedraal ligt op de route naar Santiago de Compostella. Dit kan je zien aan het blauw/ geel icoontje dat je tussen de straatstenen terugvindt. Kleurrijke glasramen versieren de kerk. Het altaar is van beton en heeft 12 poten die refereren naar de 12 apostelen. De lezenaar heeft 7 poten verwijzend naar de 7 zaligheden. Vermits het palmzondag is, vinden we in verschillende kerken een versierd kruisbeeld terug, vaak met echte palmbladeren. Achter het altaar bevindt zich de stoel voor de bisschop. We kunnen ook een kijkje nemen in de sacristie. Hier vallen vooral de donker houtsoort en het blauwe plafond op. De tentoongestelde kazuifels en zilverwerk zijn de moeite om te bekijken. Vanuit de sacristie wandel je in een kleine kloostertuin met citroenbomen en een kleine fontein. Een bezoek zeker waard.
Door de smalle straatjes wandelen we richting de andere kerk. We passeren de Mercado de la Ribera of de grootste overdekte versmarkt van Spanje en Europa. Jammer genoeg is het zondag en is het drie verdiepingen tellende gebouw niet open. Enkel de pinxtosbarretjes op het gelijkvloers zijn open. We slagen er toch in om wat foto’s binnen in het gebouw te maken.
Langs de achterkant van de overdekte markt komen we aan bij de Iglesia San Anton/Antxon. Terwijl Leon naar binnengaat, gaat bij mij mijn jas uit. Het is echt aangenaam geworden van temperatuur. En dan ga ik naar binnen. Ik vind het een bizarre , wat donkere kerk. Met voornamelijk schilderijen. Ook achter het altaar. Deze zijn ten gevolge van de belichting moeilijk te fotograferen. Glasramen en de inkomdeur zijn dan weer erg kleurrijk. Toch de moeite om te bezoeken.
Terwijl we van de markt wegwandelen nemen we wat foto’s van de brug.
Achteraf bedenken we dat dat misschien niet de brug was die bedoeld werd in de toeristisch informatie. Via vele straten en gesloten gebouwen lopen we stilaan richting het Guggenheimmuseum.
We passeren het station maar nemen ook in de inkomhall even een kijkje. Verder geraken we niet want dan heb je een ticket nodig.
Dan steken we een brug over naar het Theater en het plein ervoor. Ook dit is op zondag gesloten.
En dan vinden we het tijd voor een vieruurtje en trakteren we onszelf op een ijsje bij Tostadero Nossibe. Dit ijssalon is door Lonely planet geklasseerd bij de 10 beste van de wereld. Leon gaat voor limon en mango in een potje. Ik kies voor dulce de leches en chocolate blanco op een superlang hoorntje. Het ijs is hemels lekker. Het geeft ons weer wat energie voor het verderzetten van onze wandeling.
Na ruim anderhalve kilometer wandelen komen we aan bij het Guggenheimmuseum. Voor het museum staat een metershoge kat opgemaakt met bloemen. Ook al zijn er al wat bloemen verwelkt het is erg mooi gemaakt. Het museum zelf is één van de meest bekende musea in Europa, misschien wel in de wereld. De buitenkant is opgemaakt uit titaniumplaten in golven en abstracte vormen. Het is een museum voor moderne kunst. We kunnen de binnenkant niet bekijken omdat honden niet zijn toegelaten maar de buitenzijde is best spectaculair. We bekijken het langs alle kanten en genieten ook nog van de bijzondere brug naast het museum. We eindigen onze rondwandeling met de achterkant langs het water. Daar zien we vele straatverkopers. Het is de eerste stad waar we er zoveel zien. In de andere steden waren het er maar enkele die langs de restaurants liepen.
Dan is het tijd om terug richting auto te wandelen. Dit keer passeren we ook een witte brug. De Zubizuribrug. Een witte boogbrug over de rivier de Nervión.
Op onze terugweg zien we ook nog verschillende monumenten en beeldhouwwerken in de stad. En dan zijn we terug bij de auto. Zetten Timber er even in en wandelen naar de Basilica Begoña. Deze kerk ligt, zoals gezegd, boven op de heuvel van de oude wijk en is gewijd aan de Maagd van Begoña. Aan de ingang liggen 2 hopen groene bladeren. Het is toch anders dan de palm bij ons. Mensen nemen daar enkele van of enkele bossen van en nemen deze mee in de kerk. Bij het binnenkomen komt er toch even een whow uit onze mond omwille van het goud achter het altaar. We dienen snel een rondje door de kerk te maken want de kerkdienst gaat beginnen.
Na het bezoekje aan de kerk wandelen we richting een restaurant. Dit is gelegen in een hotel. We zien op straat 4 gepantserde politieauto’s staan, enkele politiemotards en nog wat politie-auto’s. Terwijl we het hotel inwandelen bedenken we ons dat het misschien voetballers kunnen zijn want we zagen in het centrum heel veel supporters van Atletico Bilbao over straat lopen. Terwijl we in de foyer staan, passeren er inderdaad en hele boel voetballers. Ik maak wat foto’s. Met de hulplijn thuis weten we dat het de spelers van Rayo Vallecano uit de regio van Madrid zijn. Ze spelen die avond tegen Bilbao. (Bilbao won met 3-1). Het restaurant gaat pas laat open, dus we wandelen terug naar de auto.
We verlaten de toch wel boeiende stad en rijden naar Mungia waar we een camperplekje vinden. We staan makkelijk maar achter ons tetteren enkele Spanjaarden tot laat in de avond. Vermoeiend na een drukke dag in de stad. Na een stevige kom tomatensoep met balletjes is het bedtijd.