Terwijl de regen met bakken naar beneden valt tijdens het ontwaken en ontbijt, hebben we toch een droog infomomentje. Vandaag gaan we nog een green laning doen, met volgens de voorzitter: meer cultuur en meer rode huizen. Niet iedereen gaat mee, sommigen zijn reeds naar huis, anderen blijven liever op de kampplek. We vertrekken droog en al snel rijden we op een grindweg, inderdaad tussen vele rode huizen, maar ook door het bos. Een mooie weg die door de regenval en het passeren van vele LR er stilaan minder “weg” begint uit te zien. Halverwege en vergezeld met een stevige regenbui worden we op een open plek in het bos getrakteerd op fika. De moeder van de voorzitter heeft zeker meer dan 100 kanelbullar gebakken, voorts staan er kannen thee en percolators met koffie. Ondanks de regen is het toch een gezellig onderonsje. Na de fika vertrekken we terug richting Leksand. Eerst nog in kolonne en dan het laatste stukje op onszelf.

Net voor de parking van de ICA supermarkt in Leksand en voor enkele (gesloten) garages stopt de auto ermee, gelukkig veilig aan de kant. Vermits er enkele collega’s LR ook bij de supermarkt zijn, kunnen we hulp regelen. We krijgen in elk geval morele steun van de antieke brandweerwagen en de ambulance. Ideaal gezelschap als er iets stuk is. Olie automaat en auto worden gepeild en goedgekeurd. Kleur van de olie uit de versnellingsbak wordt als bedenkelijk beschouwd. Iemand legt zich onder de auto om te speuren naar lekken, maar ziet niet direct iets. Toch wordt besloten om olie bij te vullen bij de bak. Na 1l extra wordt de auto opnieuw gestart: hij doet poging om vooruit of achteruit te komen maar verder dan poging is er niet, er is wel al meer beweging dan voordien. Dus wordt er eerst om extra olie gereden om nog bij te vullen. Nog 1 liter geeft geen extra effect, een tweede (derde) zien we er onderaan uitlopen, wat uiteraard niet de bedoeling is en als niet in orde wordt beschouwd. We ruimen de olie van de baan, eten een hapje, doen onze boodschappen.

De ambulance wordt voor onze auto gespannen en zo worden we naar de kampplaats gesleept. Daar staan we dan midden in het veld. Iedereen net op tijd terug voor de jaarvergadering van de club. Als deze gedaan is, gaan er enkelen huiswaarts. We kunnen gelukkig nog een eigenaar van een Defender met winch onderscheppen. Na wat sukkelen (batterij van de afstandsbediening was leeg) werd de auto met behulp van de lier naar de zijkant van het plein getrokken. Wij blij want we stonden nu uit de weg en de andere blij omdat hij zijn lier nog eens kon gebruiken. Eens de auto aan de kant, stromen andere owners toe. Enkele, met kennis van zaken, leggen zich om beurt onder de auto, kijken, praten, bespreken en besluiten dat de automaat kapot is, en dat er zonder brug niks kan gemaakt worden. Het is even slikken maar wij zijn veilig en wel en binnenkort hebben we weer een ongelofelijk vakantieverhaal.
Dan wordt het bellen naar de ANWB. We hoopten eerder nog op herstel zodat we nog niet belde. Wachtrij, muziekje, doorschakelen, uitleg, teruggebeld worden, regelen. De rest van de namiddag vliegt voorbij.  We gaan nog even langs bij de afscheidsvergadering, drinken iets bij het hotel en gaan dan terug naar de auto. We koken en zetten ons nog even bij de eigenaar van de ambulance en brandweerwagen. Ik bedank ze met elks een doosje Nederlandse autosnoepjes, lördagsgodis. We kletsen wat bij de vuurschaal, ik neem nog wat foto’s van de ondergaande zon en dan is het bedtijd na een bewogen dag.