De regenbui van gisteravond was gelukkig maar van  korte duur. We worden wakker met de zon. Vandaag staat green laning op de planning. En we dachten dat er gisteren veel auto’s stonden op het terrein, iets voor half 10 komen er nog 10 LR aangereden. Na een kort infomoment wordt de kolonne gevormd. Met 65 auto’s in 1 rij rijden we richting Leksand. Het enige trikkie stukje want het is niet evident om zo een stadje door te rijden. Iets voor 11 uur zien we de voorste auto’s in een straat omkeren en parkeren. Als al de 65 auto’s gediciplineerd geparkeerd staan is het fikatijd bij Rältagården. Ook hier gaat iedereen netjes in de rij staan voor koffie/thee en gebak (keuze uit kärleksmums of morotkaka). We zetten ons ergens aan een tafel en beginnen en geanimeerd gesprek, weliswaar in het Engels.

Na het lekkers is het tijd om verder te rijden. Dit keer gaat de route wel over gravelwegen. Blijkbaar was het eerste deel dat ze wilden rijden te nat en reden we daarom best wat over asfalt. Het gaat op en neer, langs het meer, een riviertje, maar vooral ook langs rode huisjes. Onderweg stoppen we even aan de kant van de weg en worden er foto’s gemaakt en een filmpje met een drone. De rit gaat naar SIljansnäs voor de lunch. Wat gebeurt er aan een parking bij een naturum als er ineens 65 LandRovers willen parkeren. Dan kan je spreken van een invasie. Zie je de mensen zien, oh leuk een LR, oh nog 1 maar houden ze het niet vol tot nummer 65. Voorts parkeren de LR zich dan 2-3 rijen dik, nemen stoeltjes, klappen achterkleppen neer, nemen gasbrandertje en beginnen zich te settelen voor de lunch alsof er niks gaande is. Parkeerplaats vol? Hoezo? Wij eten onze lunch aan de auto en wandelen daarna met Timber het bos in. De weg van het Naturum volgend. We zien verschillende beeldjes in het bos waarbij dan een bordje met uitleg staat zoals bij een das, vos, eekhoorn en een haas. Korte maar leuke wandeling en… de bosbessen zijn meer dan klaar.

We rijden deels weer in groep, deels alleen weer naar de kampplaats. Zetten ons met onze stoeltjes in de zon en komen even tot rust. Vooral “even” want duidelijk heeft de auto de aandacht van verschillende mensen getrokken en krijgt hij meermaals een bezoekje en wij een boel vragen. We koken en eten nog snel want we worden bij het volgende infomoment verwacht. Dat laatste gebeurt zonder veel hinder, wel met veel gelach. Ook vanavond komt er even een verfrissend buitje van 10 minuten over en dan kunnen we weer genieten van het uitzicht over het Siljanmeer.