Vroeg uit de veren want we verwachten de garagist Björn van garage Ground Zero Phoenix Land Rover. En inderdaad, iets na half 8 komt hij ons begroeten. Leuk wel, hij is Belg afkomstig van Boom maar woont al 22 jaar in Zweden. Hij legt zich onder de auto en kijkt, stelt vragen aan Leon, kijkt weer en besluit dan de auto te slepen tot bij de garage om met materiaal wat zaken los te kunnen schroeven en beter te kijken. Zijn oordeel is niet zo fijn: de torqueconvertor is overleden en waarschijnlijk ook de frictieplaten in de automaat. Dit kan niet direct worden gemaakt en ook niet binnen de 48u. We bellen de verzekering dat met dit nieuws. Een afsleepmelding richting Nederland wordt aangemaakt. Björn komt ook aan de telefoon, lekker makkelijk dat hij ook Nederlands spreekt, al moeten we even bijsturen van camion naar vrachtwagen want anders begrijpen ze het aan de andere kant van de lijn niet. We praten met de dame in de garage, het is de Engelse vriendin van Björn en vragen of er wat leuke dingen te beleven zijn in de omgeving van Kolbäck. We krijgen enkele plekken aangeduid op de kaart.





We vertrekken langs de baan richting Burial ground of Årby of in het Zweeds: Årby skeppssättning. Een mini Stonehenge volgens de Engelse dame. We kunnen gelukkig ook een klein stukje door het bos, nog even langs de baan en dan een grindweg richting een boerderij. Op het erf of misschien juist ervoor is een weg naar de grafplaats. Volgens Wikipedea zouden er verschillende grafheuvels, enkele steenringen en 2 schipformaties zijn. Wij zien 1 ring van stenen en 1 schipformatie of beter gezegd stenen die in de vorm van een schip geplaatst zijn. Het gras staat nogal hoog en we waren toen niet op de hoogte dat er 2 zouden moeten zijn. We wandelen een stukje terug en steken de grote baan over.
Wanneer we aan die kant van de weg wat verder stappen zouden we een grote stenen ring moeten zien. We stappen over een omheining en wandelen in het bos naar omhoog. Daar zien we inderdaad de stenen wal liggen. Het is een Fornborg of heuvelfort. Het is een versterkte plaats die meestal gelegen is op een heuvel en werd gebruikt als toevluchtsoort, verdediging of bewakingspost. Ze dateren van 500 voor tot 1050 na Christus. Er liggen ongeveer een 1000-tal van deze fornborg in Zweden, vooral in Oost-Midden Zweden, Bohuslän en noord Halland, de hoogste is te vinden in Jämtland. Ik klim even op de muur en zie in het midden echt een put, al is het niet helemaal goed te zien omwille van het feit dat er nu heel veel bomen in staan. We wandelen wat verder op de heuvel, zoeken een weg door het bos om minder langs de baan te moeten wandelen, passeren toch nog een huis en wandelen terug naar de garage.








We lunchen bij de auto en gaan weer bellen. We hebben nu al de zekerheid dat de auto naar huis geraakt maar wij zouden dat ook graag doen. Volgens de reisverzekering hebben we recht op vervangend vervoer. We begrijpen dat een camper niet voorradig is, maar hopen toch op een redelijke auto. We krijgen het ontnuchterende bericht dat we wel een huurauto mogen maar dat deze niet uit Zweden mag. Dan zouden we daarna met de trein (minstens 5x overstappen) of met het vliegtuig moeten gaan.
Niet echt haalbaar met Timber en waar blijven we met al onze spullen want een koffer of zo hebben we niet bij. We besluiten zelf even te bellen naar autoverhuurfirma’s. De eerste geeft dezelfde uitleg. Hertz ziet wel een mogelijkheid. Ze onderzoeken mee verder en zouden een auto kunnen hebben tegen donderdag of vrijdag, in Stockholm. We dienen hem dan wel in Amsterdam bij het vliegveld in te leveren. Elders in Nederland geeft 4000SEK extra op de teller, en dat is allen voor het afleveren, dan zit de huur en de kilometers nog niet mee in het bedrag. Terwijl we zitten te bellen, wordt er op de venster getikt. Een man met een witte 90 Defender, die eerder in de ochtend ons verhaal aanhoorde, kwam met een voorstel. Ofwel reed hij ons voor 1000euro naar Nederland en reed hij met de auto terug, ofwel mochten we de auto van hem overkopen met nota bene een daktent erop voor een bedrag lager dan de huurauto.
De keuze was snel gemaakt. Leon rijdt de man naar huis, verzorgt het papierwerk en het financiële luik en komt weer terug. Ik sta helemaal te trillen en de Engelse dame neemt me mee naar een plekje in de zon. We beginnen te praten, zij vooral over haar leven en hoe ze daar terecht is gekomen, over Landrover mensen en nog veel meer. We zochten naar een oplossing maar deze van de auto, een Subaru Outlander, die hadden we echt niet zien aankomen. Wonderen bestaan maar vooral merk ik nog maar eens hoe hecht de Landrovergemeenschap is. Vermits Leon pas na 17u terug is, besluiten we om nog een nacht er te blijven slapen. De camper wordt naar een stelplaats achter de garages gesleept, en wij zetten de nieuwe auto erbij. Even bekomen in de nieuwe auto en alles nakijken. We vinden nog een vol handschoenkastje en boven in de daktent ligt ook nog al het materiaal. We pakken alles in en verwittigen de man. Nadien hebben we even tijd om eindelijk eens te grillen. Wat smaakt dat goed. Opgelucht en ondertussen weer wat plannen maken, gaan we slapen.




