Het wordt vroeg dag want om 5u krijgen we een melding van de ANWB dat de Zweedse pechdienst is verwittigd. Iets over 6 krijgen we dan telefoon dat de pechdienst er kort na 7 zal zijn. Het wordt dus snel ontbijten. Want zoals de Zweden zijn: die komen op tijd, liefst iets te vroeg, maar zeker niet te laat. We rijden achter de man aan richting een garage, eerst nog even een helm ophalen op een andere plek en dan hopen op reparatie. We moeten even wachten en parkeren de auto naast een andere Land Rover Defender. En om in de stijl van gisteren te blijven, krijgt Timber een rondje over de plaats daar. Dan wordt de auto binnengereden en krijgen wij een plekje in de koffiekamer. Onze koffie en thee zijn nog niet op of de garagist komt melden dat op het plekje dat Leon op foto had getoond, er inderdaad een slechte connectie was, mogelijks vuil door het vele zout onderweg. Het werd gereinigd en vervangen. Betalen moesten we niet want hij kon niet beloven dat we nu verder zouden kunnen. Ook dat is Zweeds.

Zo konden we dan eindelijk aan onze trip naar Umeå aanvatten. De sneeuw lag hier duidelijk veel hoger dan gisteren in het zuidelijkere deel van Zweden. Jammer genoeg is het een erg grijze dag met veel regen. Mooie foto’s maken is niet makkelijk door beregende ramen. We doen ons best. We staan versteld van de bevroren uitlopers van de Bottenhavet (Botnisch Golf). De witte natuur brengt rust. In tegenstelling tot de zomer waar alles groen is met mooie meren, is het nu echt allemaal wit. Ook het water door de vele sneeuw op het ijs. Sommige bomen begeven het onder die hoeveelheid sneeuw.

Vandaag lunchen we ter hoogte van Murberget. Hier vinden we een plekje voor de dagenslunch. We schuiven aan bij de rest en krijgen een bord met puree wat erwtjes een burger (versgemaakt daar), saus en uiteraard wat lingonsylt (ofwel de rode besjes die je bij de balletjes in IKEA krijgt). De Zweden eten dit bij ongeveer elk stuk vlees. Ook nu weer is er een saladbar en als dessert is er appelpaj met vaniljesås (appeltaart met vanillesaus) koffie en thee.

Hierna maak ik een wandeling met Timber langs het bevroren water. Het is zo eens wat anders dan een parking. Opvallend is wel dat ook het wandelpad sneeuwarm is gemaakt en bestrooid ligt met zand/grind. Het wandelt prima. We rijden het stadje weer uit richting snelweg en ook nu weer valt zeer snel de duisternis. Het rijdt moeizaam door de regen en de vrijdagmiddagdrukte. We rijden ook een stukje achter een sneeuwploeg. Dat maakt het iets makkelijker rijden want er rijdt een flinke verzameling auto’s voor ons aan een traag tempo. Zonder hindernissen deze keer, komen we aan de camperplek. Dit is aan een winkel die caravans en campers verkoopt. Waarschijnlijk niet het type waar wij mee rijden. We staan hier alleen. Sluiten ook nu weer de auto aan op de stroom. In de winter met dagen van weinig zonlicht, werken onze zonnepanelen niet zo super en hebben we wat stroom extra nodig. We verkennen het gebouwtje met wc, douche en kleine keuken. Terwijl Leon het dak openzet , wandel ik met Timber door de straat. We warmen een portie soep op in het keukentje en eten het daar op. Even is er tijd om het blog bij te werken. Daarna vroeg naar bed.