Na een ontbijt am See (het is dus een meer, rare jongens die Duitsers) gingen we voor onze laatste route op pad.

Nog voor we de autosnelweg opdraaiden even tanken. Eens de autosnelweg op zette Leon via de app MNM op. Wat gek weer muziek en dan ook nog onze lievelingsradio. Maar lang heeft hij niet gespeeld. Jammer genoeg maakt OLLI best wat lawaai en hoor je de radio eigenlijk niet spelen, voorts was het even weer wat teveel prikkels net nu we richting Hamburg reden. Dat blijft hoe dan ook altijd een stresspuntje in de reis van of naar het Noorden. Voor Hamburg zagen we nog een speciale akkerbouw: vele velden zonnepanelen. Het leek een saaie rit te gaan worden over de autosnelweg.

Gelukkig was het bij Hamburg zelf redelijk rustig en konden we aan de aangepaste snelheid, voor de al jaren aan de gang zijnde werken, toch betrekkelijk vlot de grote stad passeren. We kregen begeleiding van toch enkele druppels. Veel meer werd het niet.
Ook Bremen konden we, na een sanitaire stop, zonder fileleed vlot voorbij.

Maar dan keek Leon op de kaart en bleken er werken ter hoogte van Vasta richting Osnabruck. De weg kleurde over vele kilometers rood, stilstaand verkeer. Dan maar een alternatieve route over Cloppenburg (Peek hebben we niet gezien). Op die 231 tussen Lingen en Nordhorn een hapje gegeten.

We zijn de afgelopen weken verwend geweest met de verzorgde picknickplekjes in Denemarken. Het viel ons op dat op onze laatste lunchplek het gras al even niet was gemaaid.
Om 14u50 kwamen we Nederland weer binnen via Oldenzaal. Daar voor we weer de snelweg op zouden rijden, volgetankt en goed gegokt want goedkoper dan in Duitsland. Eens weer in Nederland bleven we nog even in de sfeer en volgden de “Scandinavië-route”.

Over de A1 /E30 verder maar ter hoogte van Lochem/Bathmen gaf de gps file aan, dus ook hier een alternatieve route. Via talloze binnenwegen op zoek naar een nieuwe mogelijkheid om de autosnelweg op te rijden.

De file was ontstaan door het boerenprotest. Deze boze boeren op het tractors kwamen we dan op die kleine weggetjes tegen toen zij van de snelweg gingen en wij er op wilden.
Net onder Apeldoorn richting Arnhem weer knipperende lichten en snelheid minderen. Tijd dus voor een parking op te draaien en een sanitaire stop in te lassen. Ook even ons appeltje van de dag verorberd. Van dan af ging het redelijk vlot. Over de A50 richting Nijmegen via de A15 richting Rotterdam om uiteindelijk via de A17 naar Bergen op Zoom te rijden. Eens de grens over via de normale weg: A12 en 3 tunnels huiswaarts. Met in Kieldrecht nog een traditionele stop om een pak friet te kopen. Dit is een traditie die al gold bij Elke thuis: na een reis eens in België een pak friet te halen.

Het was een warm welkom met de achtergebleven dieren en natuurlijk ook met de kinderen (of andere volgorde).