Het werd in elk geval een rustige nacht. Tijdens het klaarmaken van het ontbijt vielen er druppels. Was de natuur even verdrietig om onze laatste dag Denemarken als we zelf waren? Een voorbode voor de dag? Kort na vertrek passeerden we een mooi uitziend kerkje: Bjerning Kirke.

Het kerkje bleek jammer genoeg gesloten. De weg terug naar de auto was het begin van een stevige plensbui. We hadden in dit geval de bui al zien hangen, maar ware net te laat, om nog droog te blijven, weer aan de auto.
Dan maar verder naar ons eigenlijke startdoel: Haderslev. Een stad met een goed bewaard centrum waar nog vele traditionele huizen in mooie kleuren staan . Vooral rond het Møllepladsen staan nog verschillende intacte huizen. De stad heeft ook een Dom, deze staat op het hoogste punt van de stad. Bij het binnenkomen van de kerk vallen de gigantische glasramen op. Het altaarkruis is van rond 1300. In de loop der jaren is er wel wat verbouwd en veranderd aan de kerk. De bronzen doopvont is nu het oudste originele stuk in de Dom. In de kelder troffen we enkele mooie kazuifels aan. Bij het buitengaan merkten we op dat het eigenlijk een Lutherse kerk was.

Het voordeel van vroeg op pad te gaan is dat er weinig volk te bespeuren valt. Probeer je in te beelden om de Kathedraal van Antwerpen te bezoeken zonder ook maar 1 persoon in de kerk. Dat is wat wij, om beurten, meemaakten vanmorgen. Nadien wat geslenterd door de toch wel typische, authentieke straatjes. Toch werd er hier ook nog versiering aangetroffen die was aangebracht naar aanleiding van de Tour. Jammer genoeg begon het ook hier te druppelen en was een wandeling richting water niet meer van toepassing. Eens buiten de stad nog even een tussenstop gehouden voor de laatste inkopen. Bij het buitenkomen van de winkel viel er een stortbui naar beneden.
We volgden nog maar eens de Margrietroute, dit keer richting Sønderborg. Zo dalen we verder af. Ook onderweg komen we nog Tourversiering tegen.

In Sønderborg vallen ons 2 zaken op: er staan grijze/zwarte kliko’s maar met 6 verschillende kleuren deksel. Later komen we deze nog tegen maar dan zijn het 2 kleuren per kliko, die dan blijkbaar binnenin een extra wand heeft. De kleuren zijn roze voor plastic, grijze voor metaal, blauw voor papier en karton en beige voor glas, zwart voor rest en groen voor groenafval. Het geeft wel een kleurrijk uitzicht zo. Verder zagen we al eerder in andere steden, maar dus ook vanmorgen de kinderwagens hier. De bak van de koets is erg groot en wordt gebruik tot een jaar of 2-2,5. Bij baby’s wordt er een kleiner model in de bak gezet. Voor peuters kan een deel van de bodem worden rechtgezet. Een buggy wordt eigenlijk pas gebruikt voor kleuters en vaak tot 6 jaar. Het geeft best een raar zicht om die grote koets met peuter te zien passeren.
Maar eigenlijk waren we in Sønderborg om de stad te bezoeken. Maar eerst aten we onze lunch ditmaal gewoon aan de auto op de parking in de stad.

Sønderborg is één van de steden op het eiland Als. Deze stad is verbonden met de vroegste geschiedenis van Denemarken. In de 12de eeuw werd er op het eiland een slot gebouwd om het eiland te beschermen tegen zeerovers. Koning Valdemar de Grote liet toen een tweede slot bouwen: Sønderborg. Het slot is een barokslot en het oudste nog bewaard gebleven koninklijk kasteel van Jutland. De renaissance kapel in het slot, gebouwd rond 1560, is de oudste Lutherse vorstenkapel in Scandinavië. Binnen in het slot is een museum waar vooral aandacht wordt besteed aan de geschiedenis van Zuid-Jutland na 1800. De bakkerij en de ridderzaal waren nog zichtbaar. Jammer genoeg mocht Timber niet mee in het museum en is Leon alleen gegaan.

Ondertussen viel er opnieuw een regenbui. Toen Leon klaar was met de rondleiding, was het weer droog en scheen de zon. We zijn nog even door de stad gewandeld. Eerst voorbij het Raadhus, om daarna richting de Sct Marie Kirke te gaan. Een sobere kerk van binnen met toch wel enkele uitschieters. Vooral de glasramen achter het altaar springen in het oog. Ze bestaan beiden uit 3 maal 3 vakken en dit met verschillende kleuren (de betekenis volgt later).

Op weg naar de auto wandelden we voorbij Hønekilden. Dit was de oorspronkelijke bron van water aan de voet van Sct Marie Kirke. Nu is de bron te bewonderen via een kunstwerk maar gedurende de geschiedenis was de bron altijd aanwezig en dit met een hoge kwaliteit aan water. In 1566 werd de bron door de toenmalige koningin gebruikt om water naar het slot te laten aanleggen. Na nog even langs de kade te lopen en wat kunst te bekijken aldaar, ging het richting auto en weer verder.
Even buiten Sønderborg was het tijd voor een bezoekje aan de Dybbel Mølle. De dubbele molen staat symbool voor de standvastigheid in de strijd tegen de Pruisen (uitleg volgt).

Een laatste stukje Margrietroute leidde ons tot het Gråsten Slot. Dit wordt tegenwoordig gebruikt als zomerresidentie van de koninklijke familie. Normaal is het park toegankelijk voor publiek, maar ook dit keer hadden we pech en was iemand van de familie aanwezig. Aan de zijkant konden we even door de haag piepen en zagen een gigantisch springkasteel. Gelukkig liepen we net aan die zijkant toen er de wisseling van de wacht was. We waren dan toch niet helemaal voor niets uitgestapt.

Een laatste stop was ter hoogte van de Gejla brug. Eén van de weinige nog intact zijnde bruggen van de oorspronkelijke heirweg die liep tot in Sleeswijk. We hebben dan maar aan de rand van het bos ons laatste warme maaltijd in Denemarken klaargemaakt.

Nadien was nog een laatste maal offroad om bij het einde van de straat de autosnelweg richting Duitsland op te draaien. Waar we nu ter hoogte van Neumunster aan een meertje onze laatste vakantienacht zullen doorbrengen.