Ook vanmorgen was de zon van de partij. Van de 6 campers op de parking staan er nog 2 extra bij ons, de rest is verplaatst naar elders. Dit keer geen rondje strand of langs het strand maar gewoon een tripje rond de parking met Timber. Na het normale vroeg op pad. Om 8u15 stonden we al op de parking van het kasteel. Daar was een plek om vuil water te lozen.
Nu nog een plekje vinden voor het leegmaken van de wc en we kunnen er weer tegen. Vanaf hier richting Limerick. We kwamen er aan met stralende zon. Auto geparkeerd en dan te voet naar het King John’s Castle. Dit kasteel met dikke muren en 5 hoektorens werd in 1200 gebouwd en staat aan de rand van de rivier de Shannon.
We kunnen het niet bezoeken omwille van Timber en omdat het rond die tijd nog niet geopend is. We gaan op zoek naar St Mary’s Cathedral, het oudste gebouw van Limerick. We passeren 2 kerken beide met dezelfde naam, maar geen Cathedral. Ondertussen is het beginnen druppelen en besluiten we de auto te verzetten naar meer centrum stad waar de kathedraal wel te vinden is. We zetten de auto op Potatoes market en betalen een ticketje. Als we de straat oversteken komen we bij St Mary’s Cathedral.
Jammer genoeg gaat die pas om 11 uur open. We wandelen verder. Via Ellensstreet komen we aan bij Milk Market.
Dit is een overdekte markt met kramen met lokale producten. Eén van de enige overdekte markten in Ierland. Het is dus gewoon een overdekt marktplein, geen gebouw. We lopen er rond en zien al het lekkers. Uiteindelijk neem ik een stuk cheddar mee.
We zijn nu niet ver van St John’ Cathedral. Om beurten brengen we deze kerk een bezoekje.
Het is duidelijk dat Limerick vele kerken heeft. Ondertussen is de tijd weggevlogen en wandelen we terug naar St Mary’s Cathedral. Zoals gezegd het oudste gebouw van de stad. Van het originele gebouw blijft niet veel over, het schip nog wel. Leon neemt een bezoek aan de kerk.
Ik wandel rustig rond op het oude kerkhof en zie mooie oude Keltische kruisen.
Nadien wandelen we nog 100 meter verder en zien we de St Mary’s Parish Church. Ook die brengen we nog even snel een bezoekje en dan is het hoog tijd om naar de auto te gaan.
Via de N21 rijden we naar Abbeyfealy in de hoop een nieuwe spiegel te vinden. Ondertussen passeren we Adare. Hier vinden we in de hoofdstraat nog vele Ierse Cottages met rieten dak. Volgens de Trotter is die het mooiste dorp van Ierland, maar volgens de Ieren is het eigenlijk het meest Engelse dorp.
Het heeft 3 abdijen, al dan niet een ruïne en aan de golfclub staat een housekeeper net als men in Oxford zou tegenkomen. We rijden verder en hebben ondertussen regen, zon, regen, zon en dit op ongeveer 15 minuten. Als de zon schijnt is de hemel magisch blauw en als het regent valt het er even met bakken uit. We draaien bij Stryker/Landrover de hof op en passeren een hele rij Landrovers. Achteraf geteld staan er 13 op het terrein, de onze niet meegerekend. We lopen de receptie binnen en worden direct geholpen. A mirror, no problem, two, no problem. We lopen mee naar het magazijn en aan de hoeveelheid onderdelen die daar staat is het inderdaad geen probleem. We nemen ook een nieuwe lange arm mee. Leon haalt de oude spiegel links eraf en zet de nieuwe erop.
De reservespiegel en arm worden veilig opgeborgen. We verlaten het terrein en rijden richting winkel. Even verderop vinden we een Aldi. We doen onze boodschappen en eten op de parking onze (weeral late) lunch.
Nu gaan we op weg naar Tralee. Deze stad is vooral bekend voor zijn Iers folksfestival in augustus, wel laten het links liggen en rijden naar 1 van de 4 werkende molens van Ierland. Die vinden we in Blennerville. We betalen de inkom en krijgen dan en introductiefilm te zien over de molen maar ook over de streek. Hoe ze door de molen eerst welvarend werd maar ook hoe een mislukte aardappeloogst hongersnood in de streek bracht. Deze plek was ook bekend voor de oversteken met passagiers naar de VS. De oversteek kon veilig en met een arts aan boord, maar meestal zaten de mensen dicht bij elkaar en waren ziekte, honger en dorst hun compagnon op de reis. We lopen daarna even rond in de kleine tentoonstelling over brood. Daarna is het de bedoeling dat we de werking van de molen uitgelegd krijgen maar als de molenaar hoort dat we van Nederland komen is hij even heel nederig. Wij hebben er maar 4 die werken, jullie 1200.We krijgen nog wat uitleg vooral in het verschil van de molens, ook over de reparartie die nu bezig is en waardoor de molen niet draait. We mogen dan alleen de molen bekijken. Nadien passeren we nog een zaal met modeltreintjes die de spoorweg Tralee – Dingle uitbeelden. Nadien trakteer ik me nog op een bakboek van Iers brood en wordt na ons de deur gesloten.
Wij rijden verder richting Dingle. We stoppen nog even aan een strandje maar hier is het vloed en eigenlijk is het niet zo proper, we eten appel en gaan weer verder op weg naar de Connorpass. Onderweg er naartoe komen we borden tegen dat vrachtwagens zwaarder dan 2 ton, auto’s breder dan 1,8m en autobussen niet welkom zijn op de pas. Wij rijden door en klimmen stevig. Ondertussen passeren we tegenliggers. We gaan telkens aan de kant bij een verbreding van de weg. Het smalle stukje van de pas dat met een stenen muurtje is afgebakend kunnen we overrijden zonder tegenliggers. Boven op de pas aangekomen, stappen we even uit voor spectaculaire foto’s en dan beginnen we aan de afdaling.
Hier is de weg breder dan bij het klimmen. We bereiken Dingle zonder problemen en aanschouwen tussendoor het steeds maar wijzigen van het landschap, de wolken en de lichtinval. We rijden Dingle door naar onze slaapplek. Een stil plekje achter de duinen. We staan hier niet alleen. We laten Timber eerst uit op het strand en gaan daarna koken.
We hebben al de gehele namiddag droog en redelijk zonnig weer maar nu begint het te regenen. Het stopt redelijk snel en we koken gewoon buiten verder. Eten doen we binnen. Tijdens het typen kijken we naar een zon die verdwijnt achter de bergen. En dan is het tijd voor een laatste wandeling met Timber en gaan we slapen.
