Rond zes uur begon de kraan te werken. Gelukkig nog even verder kunnen slapen tot 7u. Bij het opstaan zagen we donkere wolken boven het meer hangen en ja niet veel later vielen er wat druppels. Niet veel want we hebben gewoon buiten kunnen eten. Een trui aandoen was te warm, laat staan een jas. Na het ontbijt de camper wat herschikt en weer wat vuile was opgeborgen.

Toen konden we vertrekken, dit keer voor wat langere tijd vermoedelijk.
Eerst naar Gräsmark om water. Voor we de parking van de brandweerkazerne opdraaide stond er een pancarte met “Manon 50”. Ik kijk het straatje in en lijk een eland achter de boom te zien staan. Ik vraag nog aan Leon “ Is het een echte?” op het moment dat het dier zijn kop beweegt. Gelukkig stonden we toen snel stil. Toen nam ik vlug mijn telefoon om zoveel mogelijk foto’s te maken. Leon had de tijd om zijn camera te nemen. Toen draaide de eland zich naar onze auto en kwam langzaam naar ons toe gestapt, maakte net op tijd een kleine bocht om voor de auto te passeren. Prachtig, wat een immens dier. Wat een ervaring. Het is dan achter al die keren Scandinavië toch gelukt om er 1 in het wild te zien. Fijn na de vele elandenpoep en hoefafdrukken die we eerder zagen.

Nadat de eland de baan overstak en in het bos verdween konden wij water nemen bij de brandweer. Een beetje verder hebben we dan bij de Hembygdsgård het vuil water en de wc geloosd. We konden weer verder.

Onze weg vervolgd richting Arvika. Eigenlijk is de weg er naartoe meer afwisselend dan deze naar Sunne. Je rijdt door verschillende landschappen en uiteraard ook langs meren. Onderweg ook gestopt aan een loppis. Dit keer kocht ik er vanalles. Deze dame had een garage helemaal ingericht met spulletjes. Er stond bijvoorbeeld een kast vol met kleine porseleinen kerstmannetjes. Iets over 12u kwamen we de stad binnen. Eerst even gestopt bij de winkel voor wat mondvoorraad. Daarna verder gereden naar het stadspark. Op een bank gegeten en dan echt naar het park gewandeld want ik wilde nu toch eens zien hoe het park er nu bijlag. We zagen het in de sneeuw in april. Het was prachtig, veel groen, veel bloemen en perken waarbij die laatsten in het thema muziek waren.

Vanaf het park liepen we nog even naar het centrum om te kijken naar het marktje. Er stond niet veel: een kraam met kleren, een bloemen kraam en een fikakraam. Daarnaast ook een dame met eigen spulletjes. Ik kocht er nog een jeugdboek. Zo heb ik toch weer wat lectuur voor op school. Bij het Rode Kruis heb ik even rondgekeken maar niets gevonden. Al kun je daar niet sukkelen voor wat boeken: 10kr (= ong 1 euro) voor 2 ingebonden boeken of voor 3 pockets. Jammer genoeg ken ik nog niet al te veel echte Zweedse schrijvers zodat ik de vertalingen er niet kan uithalen. Komt nog wel. Ik kan al een beetje beginnen oefenen aan de hand van de foto van de trap in Sunne. Via de winkelwandelstraten terug naar de auto gewandeld.
Nu was het tijd om de GPS op Bengtsfors te zetten.

We wilden daar een Facebookkennis van Leon opzoeken. Een Landroverfanaat die net een huis kocht daar. Een aangename kennismaking met vader en zoon, afkomstig uit Bergen-op-Zoom. Zij kochten samen het pand. Het is een oude garage met toonzaal, garage, stockageplaats, met boven de toonzaal een appartement. Naast dit alles nog een groot huis met een schuur en kleine stuga.

Aan de overkant van de baan (zoals zo vaak in Zweden) hadden ze nog een stukje bos en de mogelijkheid om een steigertje aan te leggen. Ondertussen ook kennis gemaakt met de honden: een border collie en een Aussie. Die laatste is het tegenovergestelde van Timber. Iets te grote knuffelhond. Na een rondleiding en het bekijken van mekaars auto’s zijn we na dik anderhalf uur weer vertrokken. Even terug naar het centrum gereden om daar een rondje met Timber te wandelen. Daarna in rechte lijn naar een slaapplek maar wel al richting Fjällbacka wat we morgen willen bezoeken. We staan op een keerlus. Het is hier rustig. Zelfs de auto’s op de baan hier vlakbij hoor je bijna niet.