Auteur: Elke

18 mei 2024

By Denemarken 2024

Vroeg uit bed om Timber uit te laten en eten te geven. Daarna tegen 7u naar het hoofdgebouw voor het ontbijt. Dit hoorde bij het evenement. Lekker en goed verzorgd. Verse broodjes, roerei, spek, worstjes en kaas, vleeswaren en jam.

Tegen 8u was het verzamelen geblazen aan de ingang. Eerst even briefing over wat er die dag op de planning stond, daarna vertrek. Martin reed voorop in een rode disco, Maja zijn dochter sloot de rij met een rode 90. Helga nam plaats op de straat om de hele rij auto’s te filmen wanneer die van de camping reed. 2 straten verder even in een lange rij gestopt voor wat foto’s. Het waren uiteindelijk 20 Land Rovers. En daarna op pad, deels over asfalt, deels over grind richting Rømø om op het strand te kunnen rijden. We reden over vele kleinere wegen en eens over de grind lieten we een gigantische stofwolk achter. Even werd er gestopt langs de kant van de weg want er was een Defender met wat problemen, dit was echter snel opgelost. Ik denk niet dat dit in België kan om zomaar veilig aan de kant van de weg te staan met 20 auto’s op en rij en waarvan de inzittende langs de kant van de auto’s gewoon een praatje staan te maken en ook foto’s .

Daarna over de lange brug/dijk naar het eiland. Net voor we het strand op reden ben ik uitgestapt en met de gsm van Martin zo iedereen gefilmd die het strand op reed. Dit was handiger want zo kan 1 persoon alle filmpjes online delen. Eens op het strand heeft iedereen zich netjes geparkeerd in een line-up. 20 LR op een rij op het strand onder een strak blauwe hemel. Mooi zicht, veel bekijks, veel plezier.

We kregen ook nog bezoek van een Nederlands jong koppel op vakantie met een Defender. Zij vonden het wel leuk om even mee in de rij te gaan staan. Daarna werd er afgesproken om tegen 13U15 weer aan de ingang van het strand te staan. Iedereen was vrij om op het strand te blijven, rijden of te wandelen. Wij besloten eerst naar links te rijden. Of beter gezegd Leon reed en ik wandelde met Timber langs de waterlijn. Het was daar rustig. Even een fika op het strand. Daarna weer langs de anderen en zo naar rechts. Aan die kant konden we een flink stuk over het strand rijden. We passeerden nog enkele andere Land Rovers en een omgebouwde brandweerwagen. Na onze rit sloten we weer aan bij de anderen en was het lunchtijd. Nog wat gelachen met enkele vreemden die vast geraakten in het zand. Iemand van onze groep ( een Brit wonend in Frankrijk sinds de Brexit) was maar al te blij om te gaan helpen.
Daarna werd het weer verzamelen en vandaar reden we richting Mandø. Dit eiland is alleen te bereiken als het eb is. Tijdens vloed ligt de weg onder water. De weg is enkele jaren geleden verlegd en de oude weg is nog zichtbaar door stokken of boompjes die geplant zijn. Onze hele groep in kolonne over de weg. Ook nu weer een stevige stofwolk achterlatend. Net voor je de weg naar het centrum van het eiland oprijdt, kan je met een scherpe bocht op de rondweg van het eiland geraken. Dit is makkelijker voor een 90 dan voor een 130. Het werd voor ons dan ook even een paar keer steken (manoeuvreren) vooraleer we de bocht konden nemen.

Na ons volgden, al dan niet vlot, de volgende 19. Ondertussen hadden we op het strand nog een nieuw lid van onze groep opgepikt. Zij sloten daar pas aan. Ze waren daags voordien via Rotterdam van uit het Verenigd Koninkrijk in Nederland aangekomen om zo via Hamburg naar de camping te rijden. Jammer genoeg zijn ze vast komen te zitten ter hoogte van de ring daar en werden ze helemaal omgeleid. Gezien het late uur waren ze genoodzaakt om in een hotel te overnachten. Nadien duurde het nog 6 uur voor ze konden aansluiten en dit over een afstand die normaal geen 2 uur in beslag neemt.
Uiteindelijk bereikten we het centrum van het eiland. Martin parkeerde zijn auto en iedereen volgde. Dat was niet naar de zin van de café-uitbaatster aan de overzijde. Eigenlijk was het de bedoeling dat we met z’n allen daar iets zouden gaan drinken maar dat is niet doorgegaan. Martin besloot toch om de auto te laten staan en dan met z’n allen door de duinen te wandelen naar een bijzonder punt. Midden in de duinen staat een paal die aangeeft hoe hoog het water op het eiland al had gestaan en op welk moment. Daarna was het terug naar de auto gaan en in kolonne de andere kant van de rondweg afrijden. Ook nu weer een pittige bocht om op de terugweg te geraken. En zo kwamen we weer in een lange rij te rijden om zo de zeeweg weer over te steken. Het was duidelijk dat het al even eb was, want ook nu was er een grote stofwolk. Aan het einde van de weg draaiden wij naar het bezoekerscentrum af en kochten er een ijsje. De anderen reden verder. Sommigen gingen naar Ribe, anderen naar de winkel. Uiteindelijk arriveerde iedereen wel opnieuw op de camping. Onze plek was benomen door een caravan. We vonden een ander plekje. Na alles te hebben geïnstalleerd zijn we bij de auto’s van Erwin en co gaan zitten om een beetje te kletsen en wat te aperitieven.
Tegen 19u werden we in het hoofdgebouw verwacht voor het avondmaal. Het werd een stoofpotje van varkensvlees met rauwe groenten en daarbij de keuze uit rijst of puree.

Als nagerecht had Suzanna typische Deense appelcake gemaakt. Eigenlijk had het meer weg van een triffle dan een echte cake. Maar het was superlekker. Hopelijk vergeet Suzanna het recept niet door te sturen. Het was een gezellige avond. Nog even mee geholpen met afruimen en de vaat in de machine zetten en dan weer richting de auto’s. Wij nog even Timber uitgelaten en daarna nog wat gaan kletsen bij “de Belgen”.
Ondertussen was er ook een groep pubers op de camping aangekomen. En verder ook een aantal gezinnen met jonge kinderen. Het was aan het riviertje en later aan de kampvuurkring behoorlijk druk. Gelukkig konden we met wat overtuiging de jeugd toch aansporen om wat stiller te zijn en hun muziek wat minder luid door hun draagbare box te laten klinken. Toen we gingen slapen was het te doen. Toch voor de zekerheid maar oordopjes ingedaan.

17 mei 2024

By Denemarken 2024

Rustig geslapen en rond half zeven uit bed. Even Timber uitgelaten en eten gegeven en dan koffie en thee gezet. Ontbeten en dan alles vertrekkensklaar gemaakt zodat we tegen half negen richting Denemarken konden. Na een tankbeurt in Hattstedt passeerden we iets na tienen Süderlügum. Het laatste stadje voor de Deense grens. Hier hebben we 2 jaar geleden overnacht op weg voor onze reis door Jutland. We zijn er nu even gestopt om te kijken naar smaakjesthee, maar niet gevonden. Dan maar naar de grens.


Vandaar ging het richting Arrild met een tussenstop in Vongshøy. We hadden dit laatste ingegeven om een beetje de route te kunnen bepalen. Maar uiteindelijk kwamen we er achter ter hoogte van een boerderij dat we daar 2 jaar geleden ook waren geweest. We zijn dan doorgereden naar de uitkijktoren daar, net als toen.

Hebben er even koffie en thee gedronken vooraleer we de toren beklommen om dan met het mooie weer van het uitzicht te profiteren. Eens in Arrild hebben we ter hoogte van Hønning Stævneplads de auto geparkeerd en een wandelingetje gemaakt van een uur. Mooie omgeving, door de bossen. Erg druk want niemand gezien. Vermits de auto er goed in de schaduw stond aldaar onze lunch genuttigd.

Terwijl we er zaten, passeerde er een busje.
Weer onderweg ging het richting Ribe. We hebben onze auto op een parking gezet, voor een andere Defender (110). Deze had een andere opbouw. Terwijl we er stonden, kwamen de eigenaars er aan. Een Duits koppel uit de buurt van München waarvan de man Nederlands sprak. Een leuke babbel, met ook even het bekijken van de binnenkant van onze camper. Daarna naar het centrum gewandeld. We stonden op een andere parking dan 2 jaar geleden dus kwamen langs de andere kant het centrum binnen.

Er heerste een gezellige drukte. Blijkbaar was er een soort festival: The Tulip festival. We zagen vele jonge mensen verkleed in lederhosen en dirndl. Wij trokken richting Isvafel. De plaats waar je moet zijn voor een lekker (beste in Denemarken) ijsje. Leon koos voor citroenspongecake en banaan met toef slagroom. Ikzelf voor mokka en salted caramel met een toef marsmallowcream. Dat laatste was lekker maar vooral plakkerig en erg zoet. Nadien nog even door de straatjes gewandeld en daardoor gezien dat de kerk geopend was. Deze was gesloten bij ons vorig bezoek aan Ribe, dus dan nu maar bezocht. Vandaar ging het weer richting parking om dan het laatste stukje naar de camping te rijden.
Aangekomen tegen half vijf op Kongeåcamping werden we direct doorverwezen naar de andere reeds aanwezige Land Rovers. We werden welkom geheten door Martin en zijn vrouw Suzanna. We kozen een plekje wat in de schaduw naast een ander LR, een disco. Wat bleek: met Zweedse nummerplaat. Zou ik kunnen oefenen? Zij hadden een trailer bij met daktent en een aparte tent.

Terwijl we de auto parkeerden werden we aangesproken door 1 van de heren, iemand met lichtkleurig hemd. Even later door de ander met donker hemd. Het was verwarrend: had die nu daarjuist geen lichtkleurig hemd aan? Achteraf bleek het een tweeling te zijn en inderdaad beide met een andere kleur hemd en bril. Jaan en Ulf zouden we nog vaker spreken, maar met heel weinig Zweeds. Tyvarr.
Na de auto te hebben geïnstalleerd even rondje camping. Er liep achteraan een riviertje vlak naast het andere terrein gereserveerd voor de LR. Maar die plek was voor de Belgen, want die waren volgens Martin wat luidruchtiger en bleven ’s avonds wat later op, zodat die beter wat afgelegen stonden. Het was de bedoeling om ’s avonds te grillen. Iedereen bracht zijn eigen eten mee, maar de grill kon worden gebruikt. Vermits we ook afgesproken hadden met Erwin en Helga en hun groepje, was het even wachten. Het even bleek toch best lang want Erwin en Helga zaten in de file voor en rond Hamburg. Zij reden iets voor achten de camping op. Daktenten werden daar uitgezet en zij hadden samen met een ander koppel spaghetti. Wij hebben dan maar even onze worsten en wat paprika’s gegrild. Tijdens het eten wat bijgekletst. Het was al weer even geleden dat we mekaar zagen. Tegen half tien naar bed want zaterdag was het green lane rijden richting strand. Jammer genoeg kwam het slapen niet direct want de Belgen waren inderdaad best nog rumoerig.

16 mei 2024

By Denemarken 2024

Vroeg uit de veren. Koffie en thee zetten, het laatste inladen, Timber uitlaten en dan op weg. Zoals gewoonlijk iets later dan voorzien maar om 5u15 dan echt op pad. Via de Liefkenshoektunnel richting Bergen Op Zoom naar Dordrecht, Papendrecht en zo naar Utrecht. Als bij wonder overal vlot voorbij, hier en daar wat vertragen maar geen last van spitsuurfiles. Vetrokken in de stromende regen maar vanaf Utrecht werd het droger en uiteindelijk ook droog en zonnig. Iets over 8 halt gehouden ter hoogte van de parking Vanenburg. Grappig want in maart hielden we daar ook een stop. Tijd om een hapje te eten, beentjes te strekken en rondje met Timber te lopen. Na een half uurtje weer onderweg.
In de weilanden naast de baan zagen we verschillende ooievaars. We zouden er in de loop van de dag nog vele tientallen zien. Door de ooievaars te zien kwam het gesprek al snel terecht bij Juffrouw Ooievaar en de Fabeltjeskrant. De hele beestenboel daar passeerde de revue.
Iets over tienen staken we de Duitse grens. Dit keer ging het niet richting Bremen maar richting Emden en Leer. Even tanken en weer verder. Na afrit 6 kwamen we in Linswege. Een klein dorp vol maar echt vol, over kilometers echt vol alle kleuren, grote rhododendrons.

Prachtig. Vermits we nu wat plaatselijke baan reden zijn we heel veel fleurige tuinen tegengekomen. Heel wat anders dan kilometers vreten op de autosnelweg.
12u30 was het dan lunchtijd even voor Bremerhaven. Gezien de warmte het was ondertussen 25°C) en de zon, toch blij met een plekje in de schaduw. Rond half twee weer weg en in rechte lijn richting het veer over de Elbe. Omdat we vermoeden dat we in volle spits in het al filegevoelige Hamburggebied zouden terechtkomen, hadden we beslist om deze keer niet over Hamburg te gaan maar via het veer. Eerst en vooral was het mooier wat de omgeving betreft en veel relaxter rijden.
Tegen drie uur waren we ter hoogte van Wischhafen aan de boot. De vorige vertrok net dus even een klein half uur wachten. Tijd voor wat fotootjes, een sanitaire stop en een rondje met Timber. Aan onze kant viel de file mee en iedereen kon inschepen.

Een erg ontspannen overtocht, genietend van het zonnetje en van de zeehondjes die we in de verte op de strandjes zagen zonnen. Vanaf de boot zagen we de rij auto’s en vrachtwagens staan aan de kant van Glückstadt die aan het wachten waren om naar de andere oever te gaan. Dat waren er iets meer dan bij ons voor vertrek.
Aan boord had Leon een camperplaats gevonden en eens van boord ging het die kant dan op. Even een stukje autosnelweg maar toch ook nu vooral plaatselijke baan. Zalig. Tegen vijf uur vonden we het plekje. Een Duitse Herdershond en haar baasje begonnen direct (dan toch vooral het baasje) een hele uitleg over hoe we moesten staan, dat de hond wel lief was (al dacht Timber er het zijne van),…. Ik hou daar niet van dus heb vriendelijk gevraagd ons even met rust te laten. We zijn dan naast de camperplek in een , deels gemaaide, wei gaan wandelen.
Daarna was het kooktijd: spaghetti met thuisgemaakte saus. Vrij snel hadden we zo lekker eten. Na de afwas in de buurt nog even met Timber gaan wandelen en daarna de tekst getypt. Het wordt vandaag vroeg bedtijd. Het was een lange dag.


9 april 2024

By Zweden 2024

Rond half 7 zijn we weer wakker. Leon gaat in het gebouw aan de watermolen naar het toilet (open tussen 6 -18 uur). Terwijl het water voor thee en koffie kookt, laat ik Timber in het parkje uit en neem ik wat foto’s. We ontbijten buiten, wassen alles af en laden de camper weer in. Terwijl Leon het dak toedoet, loop ik nog een rondje park met Timber. Tegen half negen gaan we weer op pad. Even nog een stop bij de supermarkt voor enkele theesoorten.

Net voor we Nederland inrijden tanken we nog eens vol. Tegen 12 uur rijden we dan Nederland binnen en stoppen niet veel later om te lunchen. Ondanks dat het een werkdag is, gaat het vlot en hebben we geen file. Tegen 16 uur passeren we de toltunnel Liefkenshoek om niet veel later weer in onze vertrouwde omgeving van Kieldrecht een laatste maal de auto vol te tanken. We spreken met Yuthan in De Klinge af om onze vaste thuiskomstmaaltijd te eten: frieten. Het smaakt en tegen 18u zijn we thuis. Snel alles uitgeladen, Timber uitgelaten en opgeruimd om moe te gaan slapen na weer een leuk avontuur.

8 april 2024

By Zweden 2024

Met een mooie zonsopgang boven de rivier wakker geworden. Ontbijten aan de camper een stevige wandeling met Timber en tegen 9u weer op weg. Gaan we met de boot in Helsingborg of gaan we richting Malmö? Het worden de bruggen want volgens de site is er geen plek meer op de boot. We rijden richting Malmö en tanken onderweg. Tegen het middaguur passeren we de laatste afrit in Zweden en naderen we Öresundbron. Dit keer geen nummerplaatherkenning dus even de tol betaald met de kaart. We rijden onder een strak blauwe hemel over de brug waar het duidelijk iets drukker is dan op de heenweg. En rijden zo Denemarken binnen. Ondertussen kijken we na Kopenhagen of we de auto van Margo en Matthew (andere Zweeds-studenten) tegenkomen. Jammer het lukt niet. Te druk en niet altijd even duidelijk zicht.

Tegen 13 uur zetten we ons op een parking voor te lunchen. Het koppel is ondertussen geparkeerd en op de trein richting Kopenhagen. Na de lunch en rust rijden we verder naar Odense. Tegen half 3 komen we aan de Storebæltbrug. Het blijft een saaie baan zo door Denemarken. Een koffie/theepauze met appel en stukje taart rond vier uur breekt de middag even. We tanken nog eens vol en gaan weer verder.

Tegen vijf uur passeren we de volgende landgrens en rijden Duitsland binnen. De dynamo van de auto krijgt kuren en het lampje gaat aan en blijft aan. Iets voor Hamburg (jawel, weer daar) besluit Leon om op een parking de huishoudbatterijen aan de autobatterij te koppelen om zo verder te kunnen rijden zonder al te veel zorgen. We passeren Hamburg zonder problemen, zonder file en met een weer open Elbetunnel (die was het gehele weekend gesloten). We rijden richting Bremen en richting slaapplek.

Ook nu overnachten we aan een watermolen. De eigenlijke plekken zijn volzet maar 100 meter verder is er nog parkeerplaats waar campers mogen staan. Terwijl Leon de camper openzet, laat ik Timber uit in het parkje aan de parkeerplaats. Voor de zekerheid zet Leon het aggregaatje nog even aan en ga ik in de schemerdonker koken. Het is ondertussen al bijna 21 uur We eten alles snel op, zetten de vaat aan de voet van de passagierszetel, maken nog een rondje door het park en kruipen ons bed in.

7 april 2024

By Zweden 2024

Jarig! We ontbijten op de oprit van Piet en Ellen waar we ook hebben overnacht. We kunnen Timber droog uitlaten en koffie en thee zetten buiten maar eten moeten we in de camper eten omdat het begint te regenen. We krijgen van Piet nog 2 muffins. Alsook het bericht dat de poes is overleden. Zonde, het beestje was bijna 15 jaar. We nemen snel afscheid, een beetje in mineur en vertrekken richting huis. Zij richting Karlstad.

De wegen na Årjäng zijn deels niet verhard en doordat ze door bossen gaan ook nog deels besneeuwd. Het rijdt weer eens wat anders dan de gewone asfaltbaan. We zien onderweg nog wat kraanvogels. De meren hier zijn grotendeels ontdooid.

We stoppen onderweg bij een megagroot winkelcentrum om te lunchen. Ik hoef niet te koken op mijn verjaardag. Leon neemt steak, ik neem zalm. Lekker, makkelijk en eenzelfde formule. We tanken de auto vol, kopen nog een stuk taart en rijden richting Göteborg.

Hier is er geen sneeuw meer te zien en de temperatuur gaat snel de hoogte in richting 15°C. Wat een verschil met enkele dagen geleden. We stoppen onderweg nog even voor wat koffie en thee en rijden dan door naar een slaapplek. Leon vond een plekje tussen Helsingborg en Markaryd: Naturområde Prästaskogen. Een rustig plekje aan de Krokån (rivier) en kleine watervalletjes. Het is gelegen aan een klein Bokrijk. Een oude watermolen en enkele oude huisjes met gereedschap, koetsen, brouwerij,…. We parkeren de auto en loodsen Timber over de metalen hangbrug. Hij is er niet scheutig op. Is het door het rooster aan zijn pootjes of eerder door het zicht door het rooster en een soort hoogtevrees. Hij kan het niet zeggen maar geraakt wel  met wat aanmoediging aan de overkant. We wandelen een klein uur naast de rivier, zien de watervalletjes en steken uiteindelijk via een houten brug wat verder weer over om tot de camper terug te wandelen. Ook nu hoeft er niet gekookt te worden en zetten we ons met taart, koffie en thee aan een picknick naast de rivier. Na de taart nog een wandeling naar de ruïne van een oud middeleeuwse kerkje en dan tegen 21 uur ons bed in.

6 april 2024

By Zweden 2024

Het heeft vannacht nog wat extra gesneeuwd. Na het ontbijt en de nodige wandelingen met Timber ruimen we de camper in en maken alles klaar voor vertrek. Petra en Aart stoppen nog even om afscheid te nemen. We hadden enkele leuke, intense dagen samen met hen.

Het was fijn om samen te zijn. Zij blijven nog tot het einde van de paasvakantie. Wij vertrekken richting Arvika. Er is ons door Anna verteld dat de weg naar Arvika erg mooi is. Hij is in elk geval mooier dan deze naar Sunne. We genieten van het landschap, de kraanvogels en de herten onderweg. Arvika is best een pak groter dan Sunne. We parkeren onze camper in een straat vlak bij het stadspark. Dit is mooi, groot en heeft de grootste pergola van Zweden. Deze is 82m lang. We vermoeden dat deze in de lente en zomer spectaculair moet zijn. We maken even een sanitaire stop in het park en wandelen dan terug naar de auto en zetten Timber in de bench. Van daar naar het Stadhuis en zo richting centrum. We passeren mooie huizen, een gesloten Trefaldighetskyrkan om zo in het winkelgedeelte te komen. We bekijken de winkels in de winkelwandelstraten maar eigenlijk zijn we op weg naar Elins Bakgård. Een eetplaats met een gelijkaardige formule als de dag voordien. We lunchen weer heerlijk vanaf het buffet en hebben dit keer ook een stukje taart als dessert bij de koffie en de thee. Na het eten wandelen we naar de auto en bekijken nog even een tweedehandszaak. Ik zie er de blauwe schalen uit Oma en Opa’s trouwservies. Een fotootje gaat richting Bart. Eens bij de auto verzet Leon de auto (we mogen maar 2u op dezelfde plek staan) en we nemen nu Timber mee om nog eens langs de winkels in de winkelstraten te gaan. We passeren een andere antikaffär. Ik ga binnen en vind er 3 kinderboeken en een kookboek en dit voor 80 SEK (dikke 6 euro). Dit keer zien we ook het theewinkeltje van Anna. In de lokale winkel ernaast vind ik de Deckarnoveller die ik al een tijdje zocht. Dus niet in een boekenwinkel maar gewoon tussen de huishoudspullen en de confituur. Ook een reeks van 4 kleine Astrid Lindgren boekjes neem ik mee. Lectuur genoeg nu. Bij de konditorei zien we de verrukkelijke prinsesstårta liggen. Ik breng ook nog een bezoek aan de Rode kruis – tweedehandswinkel.

We wandelen dan nog eens door het stadspark richting Friluftsmuseum (een soort Bokrijk). We bekijken de huisjes langs de buitenkant want de rest is gesloten. We krijgen zo een zicht van over het meer op Arvika. Snel nog een sanitaire stop en weer naar de auto. Vandaar gaat het naar de ICA. Ik vind er alles om zelf prinsesstårta te maken evenals nog wat lekker ingelegde haring. We nemen ook een potje voor Anke en Bart mee. En dan gaan we weer verder.

We rijden nu richting Årjäng. De bermen zijn nu een pak minder besneeuwd. Het is de bedoeling om een bezoekje te brengen aan Piet, Ellen en Dante. Piet zat met de mensen van Encora, die nu in onze klas zitten, in het eerste jaar. Hij verhuisde in juli 2023 met zijn gezin naar Zweden. Via mail heb ik contact gezocht en besloten om ook hen even een bezoekje te brengen onder het mom van: het zal vast wel fijn zijn om nog eens Nederlands te praten. Vermits we uitgebreid aten bij de lunch, hoeven we niet te koken. Iets na zessen komen we er aan.

Het is even wennen maar het ijs is snel gebroken. We krijgen een rondleiding in hun huis. Door de foto’s die gedeeld werden, hadden we al een idee van de werken die er waren uitgevoerd. Er is al veel gebeurd maar er is ook nog best wat werk. Anders dan bij Petra en Aart wonen zij er wel. We krijgen koffie, thee en kanelbullar. Ellen is een beetje afgeleid want hun poes is ziek en die ochtend bij de dierenkliniek in Karlstad achtergelaten. Het blijkt een dure aangelegenheid te zijn. We praten veel. We krijgen zicht op hun ervaringen en wat ze nog van plan zijn te doen. Piet is op pensioen, Ellen geeft ondertussen Frans en Engels op school en Dante is gestart in het eerste middelbaar. Ondertussen knuffel ik met de honden. Eén van de honden legt zich naast mij in de zetel met poot en hooft op mijn benen. Dat is blijkbaar iets bijzonder. We zijn beide tevreden met deze situatie. We krijgen ook nog een kom soep met wat brood voor we afscheid nemen.  Iets na tienen kruipen we dan moe in  ons bed.

5 april 2024

By Zweden 2024

Tijdens de nacht wakker geworden van gekraak. We konden het niet thuisbrengen en hebben dan maar verder geslapen. We worden wakker in winterwonderland onder een sneeuwtapijt van bijna 20 cm. Het kraken bleek de uitschuifbare tentpaal die het dak ondersteunt die deels ingeklapt is door het gewicht van de sneeuw. Gelukkig staat de paal er want anders had het dak misschien tijdens het inzakken op ons terechtgekomen. We maken alles sneeuwvrij om te kunnen ontbijten. Zetten koffie en thee in de shelter en besluiten toch maar even binnen te eten.

Alles wordt op zijn plek gezet en weer vastgemaakt want we gaan naar Sunne. Leons droom komt uit: rijden met de camper in de sneeuw. Vermits we sneeuwkettingen bijhebben, moeten we die toch eens uittesten. De eerste erop leggen lukt niet al te vlot. Leon neemt het krikje om de banden van de grond te krijgen en dan gaat het vlotter. De 3 anderen worden ook zo erop gelegd. Na dik een uur hebben de 4 wielen kettingen. Even 100m rijden en weer aanspannen. We kunnen op weg. En rijden door de sneeuw. Eigenlijk zijn de kettingen met onze auto niet echt nodig maar het is toch goed om ze even te kunnen uittesten. Na dik 2-3 km komen we aan de grote baan en die ligt redelijk dus even aan de kant om de kettingen er weer af te halen.

We rijden richting Gräsmark voor water aan te vullen, vuil water af te leveren. En te tanken. Ditmaal zowel diesel om te rijden als benzine om te koken. Bij de stop om water vallen er dikke blokken sneeuw van de treeplankjes. Oeps. En dan naar Sunne.

Het is mooi rijden met de sneeuw en de zon. We genieten van de omgeving. We vinden in Sunne vlot een parkeerplek. De wegen en zeker de fiets- en voetpaden zijn volledig sneeuwvrij. Ondertussen is het middag en krijgen we honger. Op aanraden van Petra en Aart wandelen we naar Saffran en Vitlök. Een eetgelegenheid waar je lekker kan eten en dit aan de hand van een buffetvorm. Bij binnenkomst betaal je voor het aantal personen en dan kan je aan het buffet je eten halen. Water is inbegrepen, koffie en thee nadien ook. We zien bij het binnenkomen dat Petra, Aart en Anna daar ook zijn. Zij zijn er om boodschappen te doen en om te gaan kijken naar een nieuwe vedspis (kookvuur op hout). Deze in het huis van Petra en Aart was stuk en ook Anna wil een nieuwe. We zeggen even dag en gaan elders zitten. We genieten van het lekkers van het buffet en sluiten af met koffie en thee en een koekje. Meer dan geslaagd zowel de prijs, de formule als het eten zelf.

Dan halen we Timber op en wandelen we door Sunne. Eerst wandelen we langs het water naar de kerk en brengen om beurten een bezoekje aan de kerk en aan de wc aldaar.

Ik breng op de terugweg een bezoekje aan de boekenwinkel op zoek naar boeken på lätt svenska (makkelijk Zweeds). De dame van de winkel is erg behulpzaam en ik red me in het Zweeds om duidelijk te maken wat ik wil. Ik vind een paar boekjes niveau einde lagere school en ben tevreden. En daarna naar de järnhandel (ijzerwinkel) voor hetgeen we echt kwamen halen: rulrånjärn. Dit is een apparaat om een soort van Zweedse pannenkoeken te bakken. Ik krijg het van Leon voor mijn verjaardag. Grappig is wel in de winkel praat de dame tegen mij Zweeds en tegen Leon Engels. Meestal gaan ze bij toeristen, ook al praten ze Zweeds, snel over in het Engels. Misschien is mijn Zweeds dan toch niet al te slecht. We zetten Timber even in de auto en lopen nog snel even de COOP in voor wat eten. En dan terug naar de kampplek. Vermits we een stevige warme maaltijd hadden in Sunne, hoeven we nu niet te koken en een snelle hap zorgt voor het avondmaal. We lezen een beetje en bereiden de volgende dag voor. En kruipen daarna in bed voor onze laatste nacht daar.

4 april 2024

By Zweden 2024

Een erg koude nacht met -5°C in de camper. Eten buiten wordt een uitdaging. Het is brain freeze bij het eten van de yoghurt met fruit. Druppels die aan de buitenkant van de drinkbekers hangen, zorgen ervoor dat de bekers vastvriezen aan het tafelblad. De schotelvod die dient om alles droog te houden, bevriest binnen de 10 minuten tot keihard. Maar het lukt. We kunnen eten en zelfs ook nog afwassen.

En dan ja, ook nu weer bepakt en gezakt en zelfs met wat eten richting huis. Ook nu kan er door de vrieskou met de mobilhome over de weg worden gereden. Petra en Aart zijn al bezig met deze vol te laden om zo naar het containerpark te rijden. Aart zal die morgen 2x rijden en zo het meeste dat niet stookbaar is, afvoeren. Een hele geruststelling. En door de noeste ijver van Petra en haar koppig doorzetten is de hoop gesorteerd en moet er geen container komen. Omdat er sneeuw wordt voorzien vanaf ongeveer 15u ga ik aan de slag met het vuur op de stookplaats en zorg dat het meeste hout, nu het nog droog is, opgestookt geraakt. Petra en Leon zorgen dat het laatste hout voor de kachel nog gezaagd geraakt. Wat op de stookhoop kan wordt daar neer gelegd. Petra gaat zelfs ver in het opruimen en gaat met stoffer en blik de aarde vegen. Niet uit verveling maar vooral om te zorgen dat schilfers die er niet horen zo opgeruimd geraken en niet in de natuur achterblijven.

Wanneer er nog wat tijd is, gaan Leon en Aart nog wat bomen zagen. Er wordt nog wat gekliefd maar met de hand en bijl, niet met de machine.

Ook  nu wordt er op het vuur gekookt. Ik had ons bakblik meegenomen en zo maak ik een heerlijke schotel met ui, paprika, aubergine, tomaat en feta. En dit wordt gegeten in een wrap. Het smaakt. Ondertussen vallen de eerste sneeuwvlokken en tegen zes uur ligt er al een laagje. We ruimen alles op en wij nemen al onze spullen mee want dit was onze laatste dag daar aan het huis. Morgen staat voor iedereen een dag Sunne op de planning. Elks met een eigen reden.

Onder het gekraakt van sneeuw onder onze voeten trekken we naar de camper, laten het aggregaat nog even draaien en kruipen net zoals de vorige dagen vroeg en moe in ons bed.

3 april 2024

By Zweden 2024

Het is nog frisser dan gisteren. Zelfs onder het vriespunt. Timbers water bevriest binnen het half uur.

Maar de zon schijnt en het is prachtig zo. Ook nu weer bepakt en gezakt richting het huis. Door de kou kon de mobilhome van Aart en Petra over de weg en zo kan eindelijk alles wat meekwam vanuit Nederland/België eindelijk worden uitgeladen. Aart rijdt voor de dooi de mobilhome terug naar zijn standplaats. Peter komt ondertussen langs om een zekering te vervangen. Er is weer stroom en radio. Dit laatste is nodig om de das die lang onder en in het huis woonde te verjagen. Dat is gelukt ondertussen maar hij heeft nu zijn intrek genomen onder de kleine stuga. Dit merken we aan de reactie van de honden.

Leon begint met zagen. Ik maak samen met Aart een vuur op de stookhoop. Petra sorteert de gehele voormiddag verder. Eens Aart terug is wordt de kliever bovengehaald en neemt Aart het zagen voor zijn rekening. Leon en ik gaan klieven en ik stapel het gekliefde. We werken stevig door. Voor lunch is er soep met brood. Heerlijk. Na een wandeling met Timber wordt alles opgeruimd want we worden tegen 14u bij Peter en Anna verwacht voor fika. Het is heel de voormiddag wel spannend omdat er niet echt een uur wordt door gegeven door Peter of Anna.

We gaan ieders naar onze campers en zetten Timber in zijn bench. Aart rijdt 6 km over een slingerweg richting Anna en Peter. We redden het net (niet) en komen om 14u05 aan. De heren gaan eerst kijken bij Peter die een nieuw kippenhok aan het maken is. Petra en ik gaan al binnen bij Anna. Uiteraard schoenen uit. Er wordt even Zweeds gepraat. Fijn. Anna is een rustige dame, erg begaan met mensen en praat duidelijk zodat het voor mij en Petra makkelijk te verstaan is. Eens de heren binnenkomen moeten we overgaan op het Engels want Leon kent geen Zweeds. We worden getrakteerd op lekkers en genieten van Anna’s kanelbullar en Kärlekmums (soort luchtig brownies). Zalig. Anders dan in België of Nederland neem je zelf, het wordt je niet aangeboden. Ook koffie en thee neem je zelf. Het wordt een erg gezellige middag. We leren veel bij. Tegen half 4 vertrekken we weer en bij het buitengaan bewonderen we  nog de eettafel: een stevige plank uit een boom door Peter zelf gemaakt. Prachtig. Ook bij het buitengaan is het de gewoonte dat de gastvrouw en -heer gewoon verder gaan met hun werk en de gasten hun plantrekken, we worden dus niet uitgewuifd tot aan de deur zoals bij ons.

We worden op de terugweg afgezet aan onze plek. De 2 anderen rijden hun mobilhome naar de standplaats. Wij beginnen te koken want Petra en Aart komen bij ons eten. Dit keer gewoon op de benzinebrander. De gasbrander kan niet worden gebruikt wegens te koud. Het wordt een gezellige babbel en een smakelijke veggiemaaltijd aan de shelter. Het vuurtje wil niet zo goed branden als aan het huis maar het is toch net in orde. Omdat de zonnepanelen niet zo goed gewerkt hebben, zet Leon het aggregaat even aan zodat de batterijen opgeladen zijn, de boiler niet bevriest en de dieselkachel ’s morgens kan aanslaan.

Moe na een fijne dag weer vroeg in bed.