Het was niet echt een rustig plekje. Gelukkig wel met toilet. Tot 23u was er muziek vanuit de blokhut iets voorbij de parking. De hele nacht was het een komen en gaan van campers. Bij het ontwaken was er 1 verdwenen en 2 nieuw aangekomen. Wij waren in elk geval vroeg genoeg uit de veren. Terwijl Elke Timber uitliet, verzette Leon OLLI tot op het strand. Bij de opkomende zon en uit de wind door de duinen en OLLI was dit een zalig plekje. Heaven: breakfast on the beach. Nadien zijn we nog geruime tijd blijven nagenieten, lekker niks doen.

Uiteindelijk besloot Elke om alsnog in badpak richting zee te trekken. Ze nam Timber mee. Na ruim 50m in zee te hebben gelopen hield Timber het voor bekeken en spurtte terug richting Leon. Elke ging nog iets verder, maar keerde uiteindelijk ook terug omdat ze na al die tijd nog steeds niet verder dan half haar kuiten onder water stond.
Dan maar “en route”. Naar waar, zo ver ging de vooraf gemaakte planning niet. We zouden wel zien wat er op ons pad kwam. In elk geval werd het een dag met voornamelijk Margrietroute volgen. Onderweg kwamen we een rond flatgebouw tegen.

Even later reden we Frederikshavn binnen. Toen zagen we een grote kerk. Ze leek wel in het midden van de weg te staan. In realiteit boog de weg af. Maar onze interesse was geprikkeld. Een mooie kerk, sober, dit keer wel met glasramen. En ook deze kerk werd gebruikt voor schippers, getuige de boten die boven het middenpad hingen. Nadien nog even door het stadje gekuierd. Zelfs door de winkelstraat. Hier was het wederom een hemels gevoel: rommelmarkt voor de apotheek. Op de terugweg ook nog even een blik op de haven geworpen. Van hieruit vertrekken veerdiensten richting Noorwegen, Zweden en het eiland Læso.

Voor Elke was het in deze stad dat de kiem werd geplant voor de liefde voor Scandinavië. Vanuit deze stad vertrok in 1975 de nachtboot richting Oslo als start voor een onvergetelijke reis door Noorwegen met broer, zus en Oma en Opa.
Rond half één bereikten we Hou en reden er door tot de haven. Er lagen hele grote jachten, voornamelijk van Noren en Zweden alsook vissersbootjes. We zochten ons een plekje aan een picknicktafel aan de rand van het haventje. Zoals het volgens de Denen hoort, deze zijn namelijk dol op picknicken. Effectief vind je heel veel picknicktafels, meer dan vuilbakken. Na nog even het haventje te hebben verkend gingen we weer op pad.

Net zoals de voorbije dagen toch best veel verwonderde blikken of zelfs duimpjes omhoog als we passeren en dit door mannen, kinderen, fietsers of gelijkgestemden. Wat ook opvalt is dat er heel vaak ergens een “loppenmarked” is, vergelijk het met bij ons een rommelmarkt/garageverkoop. Dit was ook zo in de straat richting haven bij het binnenkomen van Hals. Hier moesten we even wachten op de overzet richting Egense. Een tocht van ruim 5min.

Aan de overzijde van het water volgden we nog steeds de Margrietroute en dit richting slaapplek voor vanavond.

Het was onderweg al duidelijk dat we in meer bosrijk gebied terechtkwamen. We vonden een plek op de parking van het sterrenhotel Rold Storkro. Dit hotel is gelegen in Rold Skov, het grootste bosgebied van Denemarken.

Op de parking mogen volgens het bord alleen campers staan die voorzien zijn van een eigen toilet. We staan hier gratis. Toch vraagt het hotel indien mogelijk om eventueel een ontbijt, koffie met gebak of een avondmaal te nuttigen. Alleen is er sinds vanmiddag een feest bezig, dus dat gaat het niet worden.