Lekker rustig geslapen. Geen verkeer, geen achtergrondgeluid. Alleen is het in de loop van de nacht beginnen te regenen. Rond 7 uur uit bed. Ontbijt droog kunnen klaarmaken, binnen toch maar opgegeten. Wel weer droog kunnen afwassen (nee niet met droog water, wel zonder regen). Uiteindelijk op pad over de grindweg naar iets grotere weg en richting Joensuu.
Dit is de hoofdstad van Fins Karelië met een geschiedenis die nauw verbonden is met Rusland. Als stad lijkt ze erg op de andere moderne delen van de steden die we reeds bezochten. Waar wij vooral voor gingen waren 2 kerken, het werden er uiteindelijk 3 en het stadhuis.
De eerste kerk die we bezochten was de Orthodoxe Kerk Sint Nikolaos. Aan de buitenzijde een bruin gebouw met groene daken waarbij de torens op de torens de vorm van een omgekeerde ijscoupe hadden. Deze vorm samen met de uivormige koepeltjes erboven gaven mij een echt Eftelinggevoel. De kerk ging pas open tegen 11u. Ook hier geldt, net zoals in Zweden, stiptheid. Dus voor 11u gaat die deur dan ook echt niet open. Wij ons dan maar eerst gaan opwarmen met een kop thee en koffie in de auto. Want de druppels die nog steeds vielen, maakten het wel wat frisser. Eens binnen werden we overdonderd door een helblauw plafond waardoor het goud van de decoraties erg tot zijn recht kwam. Prachtig gewoon. Voorts werden we door een vriendelijke jongeman aangesproken met de vraag of we wat uitleg wilden over de kerk. Dat wilden we wel. We leerden onder andere dat er in de kerk afbeeldingen hangen van de 2 enige heiligen in Finland. Verder werd ons wat uitleg gegeven over de iconen die zijn afgebeeld op de onderste rij naast het altaar (de 2 deurtjes). Als je voor de deur staat, staat rechts naast de deur altijd Christus, daarnaast de engel Michaël en daarnaast ( dus rechtsonder) de patroonheilige van de kerk in dit geval dus Sint Nikolaas. Links van de deur staat moeder Maria met Jezus, daarnaast de engel Gabriël (hij bracht de boodschap ivm zwangerschap) en daarnaast vaak de regerend vorst. De iconen in deze kerk waren nog steeds de originele, al waren ze hier en daar al wat gerestaureerd.
Hij vertelde ons ook dat de orthodoxe parochie in Joensuu in percentage de grootste van Finland was. In effectief aantal mensen was dat die van Helsinki. Hij gaf ons ook de raad om naar het Orthodox seminarie te gaan een beetje verder omdat daar een heel ander type Orthodoxe kerk stond dan waar we stonden namelijk de Griekse of neo-byzantijnse.
Dat hebben we dan ook gedaan. Al was het even zoeken naar de juiste plaats. In de Pyhän Johannes Teologin kirkko was er ook een conservator. Hij gaf nog wat meer uitleg en zorgde ervoor dat alles mooi verlicht werd.
Zo hoopte hij dat we mooie foto’s konden nemen. Het was een groot verschil met de vorige kerk. Hier waren de fresco’s in heldere kleuren op de muren zelf geschilderd en niet als “schilderijen” aan de muur bevestigd. De volgorde van beeltenissen naast het altaar was wel hetzelfde. In deze kerk was de deur naar het altaar veel kleiner wat maakte dat het altaar ook zichtbaar was, wat in Russisch Orthodoxe kerken niet het geval is. Het meubilair was in opvallend mooi houtsnijwerk. Ook op de plafonds waren er mooie fresco’s aanwezig. Een verrijking.
Omdat er nog steeds druppels vielen dan maar de auto genomen richting de Lutherse kerk Joensuu Church. Ook in deze neogotische kerk met veel art-nouveauaccenten werden we even rondgeleid. Nog nooit kregen we zoveel uitleg in kerken als deze morgen. Mooi meegenomen. Het rode bakstenen gebouw met witte torenpunten werd in 3 jaar tijd gebouwd. De kerk bestond vorig jaar 120 jaar en is gerestaureerd voor de honderdste verjaardag. Plafonds en muurschilderingen achter het altaar werden schoongemaakt. Op het plafond stonden bloemen en planten uit Finland geschilderd. Een vrolijk en mooi geheel. Ze gaven de kerk een ander cachet. Het oude orgel naast/boven het altaar was niet meer in gebruik en omdat het te duur was om het te restaureren werd een nieuw orgel boven achteraan de kerk geplaatst. Hierdoor was er minder zicht op het mooie, blauwe, ronde glasraam hoog boven in de kerk. Dit glasraam samen met deze rond het altaar waren afkomstig uit Helsinki. Bij de restauratie werden de banken iets verder uit elkaar teruggeplaatst zodat er nu niet meer de meer dan duizend mensen in konden. Om dat moment kregen de banken ook hun oorspronkelijke lichtgele/beige kleur terug.
Daarna met Timber even de buitenkant verkend. Omdat het nog steeds druppelde op de parking daar onze lunch in de auto opgegeten.
Vandaaruit ging het naar het stadhuis. Dit werd ontworpen door dezelfde architect Saarinen als deze van het station van Helsinki. De gelijkenissen zijn duidelijk, het is het kleinere broertje en daardoor toch minder indrukwekkend.
Het was inmiddels droog dus tijd voor een wandeling over de Kauppatori. Het grote plein voor het stadhuis omringd door officiële gebouwen. Op het plein staat een moderne Kauppahalli. Een bezoek eraan bracht aan het licht dat het integenstelling tot degenen die we reeds bezochten, hier geen kraampjes waren met eten maar vooral overdekte terrasjes om iets te nuttigen. Er was zelfs een verdieping met een volledig restaurant. Even over de markt op het plein geslenterd en weer werd duidelijk dat de erwten in peulen en de aardbeien zeer in trek zijn in deze periode. De erwten worden trouwens rauw gegeten. Buiten de kerken was het toch niet zo’n geweldige stad om te bezoeken.
Dan maar richting Orthodox klooster in Valamo. Dit is 1 van de 2 Orthodoxe kloosters in Finland en ligt dus in het mooie merengebied. Het oorspronkelijke klooster stond op een eiland in het Ladogameer (Rusland) maar werd later herbouwd in Fins Karelië. Het klooster geeft de sfeer mee van het religieus verleden van Finland en veel meer dan de versierselen van het Orthodox geloof bekijken was er eigenlijk niet te doen. We bezochten er de nieuwe kerk met een aparte doopkapel. Dat laatste zagen we voor het eerst. De versiersels en de met zilver ingelegde iconen waren eigenlijk erg druk en niet zo mooi als deze die we eerder zagen. Verder bevatte het domein ook nog gastenwoningen, een jeugdheuis/jeugdherberg, een restaurant, een bibliotheek en de oude kerk. Hier waren het iconen van een heel ander type en moeilijk te beschrijven. Er was in de oude kerk ook een voorbeeld van een cel waar de monnik levende. In het privégedeelte van het domein was nog een gebouw waar nog 16 monniken leefden. Tegen het meer stond nog een kleine Sint-Nikolaaskapel maar die was niet te bezichtigen.
Op de parking onze appel opgegeten, even tot aan het meer gewandeld met Timber en dan weer op weg op zoek naar een slaapplek in de richting van Kuhmo.
Terwijl we onderweg nog wat meren passeerden, hebben we een slaapplek gevonden in het bos. Heerlijk rustig met zon en voor het eerst heel veel muggen. Deze laatsten uitzonderlijk met vooral voorkeur voor Leon. En vooral ook met zon. Na het bereiden van een pastaschotel met kruidenroomsaus en tonijn werd er nog een tijdje gefacetimed met het thuisfront. Daarna op tijd ons bed in. Het was weer een bewogen, heilige, dag.
