Dankzij een stel oordopjes erg goed geslapen op deze parking langs de snelweg. Voor de verandering water gekookt en daarna ontbeten aan de picknicktafel.

Het is zo eens wat anders en misschien ook wel wat rustiger. Vannacht waren er toch een aantal campers bijgekomen en terwijl we aten was het duidelijk dat er recent een boot had aangelegd. Na rondje met Timber en een sanitaire stop in het toiletgebouwtje op de parking (altijd handig), richting Helsingør.
Deze weg reden we al eerder vorige zomer maar waren toen vroeger op pad. Nu schijnt de zon volop en rijden we voorbij vele akkers. We passeren de spliting “Sverige Boot of burg”. Wij kiezen vandaag voor de boot. Om 10u40 komen we aan bij de terminal. We zien dat de volgende boot om 10u50 vertrekt. Spannend. De rij voor ons gaat traag omdat het apparaat niet zo goed meewerkt of de mensen niet begrijpen wat er staat. Omdat alles nog al laag staat, vrezen we dat Leon er niet bij kan via het venster. Dus als het onze buurt is, spring ik snel uit de auto en voer alles in wat er wordt gevraagd. De slagboom gaat open en we sluiten aan bij rij 10. Even snel uit de auto voor wat foto’s en terwijl ik instap, beginnen de auto’s voor ons al te rijden. Een mobilhome uit de rij naast ons wordt eruit gehaald en moet terugkeren en aansluiten achter bij een andere rij en zal daardoor niet met deze boot meekunnen. Wij gelukkig wel maar staan toch als voorlaatste in de rij op de boot.

We gaan daarna even naar boven en kijken op het dek hoe de boot wegvaart uit Denemarken en aan de andere kant langzaamaan Zweden nadert. De vaart is hooguit 20 minuten. Ik luister naar wat er wordt omgeroepen in het Zweeds en versta eigenlijk wel alles. En dan is het weer tijd om naar de auto terug te keren. Ook het aanmeren gaat vlot. Bij het afrijden volgen we deze keer de meerderheid van auto’s via de groene lijn want “nothing to declare”. Normaal moeten we Timber aangeven maar dat kan sinds kort ook online op voorhand, wat we dan ook deden. We verlaten de terminal en rijden richting centrum. Het eerste deel een beetje zoals iedereen en daarna volgt de splitsing. We vinden een parking en zetten de camper neer.
We zijn hier nu al een paar keer aangemeerd en nu wilden we eventjes door de stad lopen. Helsingborg is in het verleden meerdere malen verwoest in de oorlogen hierdoor staat er veel nieuwbouw. Langs de haven is er ook veel industrie (ook bij het buitenrijden van de stad). Toch zijn er enkele plekjes de moeite: het Rådhus, de Sankta Maria Kyrka en Kärnan.
We verlaten de parking langs een trap die uitkomt op Järnvägsgatan, de straat van het Rådhus. Het is een groot rood gebouw met torentjes. Het lijkt uit een sprookje te komen en steekt best wel af tussen de industrie en de nieuwbouw.

Vanaf hier wandelen we verder naar de kade. We vinden een tafeltje bij Roy’s Mat och Bar. Als lunch kan men kiezen uit verschillende zaken: ovengebakken zalm, gebakken haring, steak of gehaktbal maar ook gerookte zalm of vissoep. Alles geserveerd met een salade en nadien koffie of thee, drank inbegrepen (geen alcohol). We gaan voor de zalm met krieltjes en dillesaus. Terwijl Leon bij Timber blijft ga ik binnen bestellen en afrekenen, daarna vul ik de slabordjes en de glazen. De rest wordt aan tafel gebracht. Makkelijk. En we kunnen alvast aan het slaatje beginnen als voorgerecht. Het smaakt, de zalm is prima bereid en koffie en thee met een haverkoekje maken het geheel af.

Terwijl Leon naar het toilet is praat ik even met de buren over Timber. Als ik naar het toilet ga, vertel ik nog snel aan 2 heren dat ze zo op onze plek op het terras kunnen zitten. Als ik terugkom, help ik hen nog even met verhuizen van hun spullen en drinken. Daarna kunnen we weer verder.
We keren terug naar het centrum en wandelen naar Kärnan. Deze vierkante toren waakt al 700 jaar over de stad en staat aan het eind van het plein naast het Rådhus. Onder de Deense heerschappij stond er een vesting maar deze werd onder de Zweeds vernietigd. Nu staat alleen de toren er nog en vanaf het plein kan je hem bereiken via een gigantische trap uit begin 1900. Van ver doet het een beetje denken aan de Spaanse Trappen in Rome. We wandelen door het park eromheen, genieten van het uitzicht over de stad die op dat moment in de volle zon ligt. Via de trappen gaan we weer richting stadshuis.

We lopen niet helemaal die kant op maar slaan af naar de Sankta Maria Kyrka. Aan de buitenkant tref je een simpel rood gebouw aan maar de binnenkant is best rijkelijk versierd. Je vindt er 6 mooi gekleurde glasramen. Maar vooral het preekgestoelte en het retabe ooil zijn de moeite waard. Net als in veel Scandinavische kerken hangt er ook hier een boot ter bescherming van de zeelui.

Eens terug aan de auto lukt het ons om weer van de parking te rijden. De camper heeft nogal een grote draaicirkel, af en toe een borduurtje meenemen kan dan wel gebeuren. Van hieruit rijden we langs de kust richting het kasteel van Soferie. We parkeren ons maar gaan toch niet binnen in de tuinen. We maken wel een korte wandeling in het bos ernaast.

Nu wordt het stilaan tijd om een slaapplekje te gaan zoeken. We besluiten richting Markaryd te rijden en vanaf nu ook geen autosnelwegen te nemen. We vertrekken op toch nog wel een grote weg, maar stilaan worden ze kleiner en smaller tot uiteindelijk een grindweg. We beginnen ons weer thuis te voelen. Nog steeds vinden we Skåne niet top. Teveel industrie, teveel akkers, te plat. Dus eens deze provincie uit komen we meer op ons gegeerd terrein. Na wat zoeken vinden we een plekje in het bos. Het lijkt erop dat dit een keerlus is voor de houtakkers. We staan hier prima. Bij aankomst even wat druppels maar daarna weer volop zon. Er is best wat wind en op de achtergrond dus het ruisen van de bomen. We aten hier onze boterhammen. En terwijl ik zit te typen komt er een Duits buscampertje deze weg in gereden. Timber heeft duidelijk gemaakt dat we er niet mee gediend zijn. Het busje is dus ook weer weg. Mijn eerste blåbär heb ik ook al gevonden. Lekker. De vossenbessen zijn al rood maar nog niet rijp.