Zoals gehoopt een rustig plekje en goed geslapen. Leon zou in de vroege ochtend wel geluiden hebben gehoord van dieren. Ik zag vanmorgen niet echt verse sporen. Timber even uitgelaten in het bos.

Een mooie wandelweg, zeker met de opkomende zon. Voor de rest was het ontbijt zoals gewoonlijk en na een vlotte opruim konden we weer op pad. Vertrekkende van het bospad naar een kleine weg. We volgden wat kleinere wegen tot Degenfors e nun zoals het hoort in Zweden passeerden we enkele meren. Het stadje Björneborg lieten we links liggen en reden rechts naar Karlskoga.

De op 1 na grootste stad van Värmland maar wel gelegen in de provincie Örebro. We bleven eerder in de buitenwijken vol industrie en namen dan de 205 richting Hällefors. Dit was een grindweg en even aan de kant van de weg halt gehouden om koffie en thee te drinken, met uitzicht op een meer (självklart).

Niet veel later passeerden we de grens met Dalarna. Deze streek is vooral gekend om zijn typische, oranje, houten paardjes en om zijn hoofdstad Falun met de kopermijn. Het afval van die mijn levert de typische rode kleur voor de Zweedse huizen. De eerste stad die we doorreden was Ludvika. Een grote stad met vooral de industrie en handel rond Hitachi. Deze elektronicafabrikant heeft aan zijn fabrieken zelfs een eigen gymnasium. En klein half uur later kwamen we aan in Borlänge. Het doel van vandaag. In 1983 was ik hier eerder op driedaagse na een internationaal kamp met scouts en gidsen uit Denemarken, Finland, Duitsland en Zweden. De omgeving van de kampplek bezochten we eerder in 2014, nu dus het eindpunt. We haalden met onze groep zelfs de voorpagina van de lokale Zweedse krant. Vandaag dus niet. We parkeerden onze auto op de parking van Gammalgården. Een goede 500m verder lag een restaurantje. Wij dan maar op weg. We vonden de Blå Lågan. Ik ben binnen eerst gaan vragen of we ook buiten mochten eten. Dat was geen probleem, daar stonden ook tafels (wat we hadden gezien). We kozen voor jambalaya met saladbar. Blijkbaar was dit het restaurant van de SSAB-fabriek ernaast. Het smaakte in elk geval.

Nadien een wandelingetje terug naar de auto en dan naar Gammalgården. Dit is eigenlijk een soort Bokrijk met huizen en gereedschap uit de Dalarnastreek. Best vergelijkbaar met hetgeen er bij ons te vinden is. Na wat te hebben rondgekeken besloten we om daar nog een koffie en thee te drinken met een ijsje erbij.

Er stonden nog 2 kerken op het programma die buiten Borlänge lagen. Dus in de auto de gps ingesteld en dan op pad. De eerste kerk was Torsångs Kyrka. De oudste kerk van Dalarna. De houten klokkentoren is van voor 1200 en staat los van de kerk. De gevels zijn grotendeel in plaatselijke steen opgetrokken maar verder bij- en aangebouwd in baksteen. Een sober wit plafond waar je de gewelven in ziet is een mooi contrast tegenover het glasraam met omlijsting aan het altaar. De doopvond is opgebouwd uit 3 delen: de voet in limestone van Gotland uit de 12de eeuw, een houten tussenstuk uit 1715 en de koperen schaal uit 1920. Ook hier een mooi onderhouden kerkhof. Weer terug aan de auto staat er naast de onze een antieke Volvo.

Rest er nu nog enkel de Stora Tuna Kyrka. Dus even in de auto en 10 minuten rijden. Al van ver zien we de torenspits boven het landschap uitsteken. We gaan eerst de binnenkant bekijken omdat de gids 16u als sluitingstijd aangeeft (bleek uiteindelijk 19u). Ook hier een sober wit plafond waar de gewelven zichtbaar zijn maar de rest is met veel goud versierd. Een rijkelijke eerste indruk. Achterom het altaar hangt een tapisserie: Tuna Tapeten. Het is een 40m lang borduurwerk gemaakt door verschillende vrouwen uit de omgeving in navolging van het tapijt van Bayeux in Frankrijk. We worden er nog eens extra op gewezen door een oudere dame die in de kerk aanwezig is.

Op het kerkhof is iemand met veel geduld bezig geweest om de graven (meestal oudere familiegraven) proper te maken en er tekeningen op te maken in het grind dat de graven bedekt. Geen enkel graf heeft dezelfde tekening. Op het kerkhof vinden we ook het graf van Jusse Bjötling, een overleden, bekende Zweeds tenor.

Nu is het tijd om een slaapplek te zoeken maar eerst maken we een tussenstop bij een Lidl voor wat boodschappen. Daarna rijden we door naar Gyllbergen Naturreservat. We staan hier op de parking om te overnachten zodat we morgen een lange wandeling kunnen maken. Koken hoeft niet na de lunch van vanmiddag, dat is makkelijk.

Terwijl we hier zitten komen er 2 auto’s aan. De ene met 2 wandelaars die nog vertrokken zijn naar 1 van de hutten in het gebied. De andere met een jong koppel die hier nu in 1 van de stuga’s op de parking gaat overnachten. Voor de rest is het hier erg rustig. Enkele auto’s zijn verdwenen door dat de eigenaars teruggekomen zijn van hun wandeling