Bij het ontwaken stond er een volle maan te
schijnen over het dal. Kort hierna stond ook een ontwakende zon mee aan de hemel. Vroeg uit bed, voor ons was dat ook de camper halen en weer kampeerklaar inladen. Voor anderen de auto’s volladen. Vanuit het appartement vertrokken ze om 8u richting Brig omdat er iemand een trein moest halen. De anderen daar ging of naar het station of met de auto naar richting huis. Iets voor negen uur vertrokken mijn zus en schoonbroer kort daarna gevolgd door de kinderen. Voor onstijd om alles nog even te checken en de sleutels in de sleutelkastjes achter te laten. Daarna nog een korte rit richting Fieschertal om het oude brood af te leveren met onderweg in Fiesch het gesorteerde afval in de juiste punten in te leveren.

En dan onderweg naar de Furkatrein om van
Oberwald ons te laten vervoeren naar Realp. Een rit van dik 18 minuten door enkele tunnels, maar ook een stukje door het dal.  Tijdens de rit ernaartoe viel het ons al op hoe het alpenbeeld veranderde. Ter hoogte van Andermatt ging het bergop over de Oberalppass. Slingerend via haarspelbochten naar boven, zelfs 1 in een tunnel
en daarna was het natuurlijk ook weer naar beneden en dat richting Chur. We passeren de wat chiquere skioorden zoals Disentis en Davos. En dan komen we bij de afrit die we nodig hebben: deze naar Liechtenstein. Het is opletten geblazen want  er zijn verschillende benen in de
afrit: naar Oostenrijk, naar Duitsland en naar Liechtenstein.

Tussen Zwitserland en Liechtenstein vormt
de Rijn de grens. We veranderen van land midden op de brug over de Rijn, en zien tegelijkertijd ook de nummerplaten veranderen: zwart met de letters FL op. Kort na de grens parkeren we de auto in Balzers aan de voet van een heuvel.
Boven op de met wijnranken begroeide heuvel staat Burg Gutenberg. Alhoewel de burcht bijna altijd gesloten is, wagen we ons aan de klim en worden beloond met een geweldig uitzicht over de 2 landen.

Aan de voet van de heuvel staat nog de Jubiläumkirche, gebouwd ter eren van vorst Johann II von Liechtenstein. We wandelen er rond en bezoeken het kerkhof want de kerk is gesloten. Wat ons opvalt is de netheid en
de hoeveelheid vuilbakken (met hondenpoepzakjes) en het grote aantal toiletten.

We besluiten om nog naar de hoofdstad Vaduz
te rijden, een slordige 13 minuten verder en we zijn dan al ongeveer halverwege het land. We parkeren de camper op een grote parking naast het voetbalstadion FC Vaduz. Er zijn toiletten en in het weekend is het er gratis parkeren en het
ligt vlak naast de Rijn. Vol goede moed trekken we naar het centrum.  Vanop de parking zien we het Schloss Vaduz al liggen. In de stad merken we toch bestwat kunst onder de vorm van beelden die over de straten verdeeld zijn.

In de voetgangerszone vinden we de weg naar de toeristeninformatie en vragen er een plattegrond van de stad.  In de stad bevinden zich verschillende musea: het landmuseum, kunstmuseum, postmuseum,…,
het ene gebouw al wat bizarrer dan het andere.

Een groot contrast is er tussen het oude regeringsgebouw en het hypermoderne
parlement dat er pal naast ligt. Op weg naar de kathedraal, passeren we de muziekschool opgericht door Gabriel von Rheinberger.

De kathedraal St Florin staat statig op een
heuvel. In die heuvel bevinden zich 2 beelden: 1 van Maria en kindje Jezus en 1 van Maria met Jesus na de kruisiging.  De klokken in de toren werken zeer zeker, elk kwartier slaan ze en elk uur krijg je een stevig concert. Leon beklimt als eerste de trappen naar de ingang. Het  is best een sobere kathedraal.

Vanaf de kathedraal slenteren we weer
richting hoofdstraat op weg naar het Rathaus. Ondertussen kijken we of we ergens een hapje kunnen eten. Ter hoogte van het Rathaus is er een Sommerträff.
Onder felgekleurde schaduwdoeken spelen kinderen, is er muziek en kan je er iets drinken. We slagen erin om toch nog enkele foto’s van het gebouw te maken.

We keren op onze stappen terug en vinden
een tafeltje bij Elisa’s. Gelukkig voor ons is er nog een mogelijkheid om 2 schotels te krijgen: vitello tonnato en een pastaschotel met tomatensaus en kerstomaatjes. Na ons wordt iedereen weggestuurd en de thee en koffie nadien worden al bijna geleverd als ons bord nog niet leeg is. Ook de afrekening komt snel maar het smaakt en ik moet even niet koken. Dat is het belangrijkste voor vandaag.

Op weg naar de camper passeren we nog de
post. Eens aan de slaapplek krijgt Timber  een kleine wandeling langs de Rijn over de Planetenweg. En iets over half negen is het dan totale rust na een bewogen dag.