Terwijl Leon wat uitslaapt (zelfs een laag overvliegende helikopter maakt hem niet wakker) sorteer ik al wat foto’s. Op een rustig tempo ontbijten we. We maken alles zo klaar dat we vanavond thuis makkelijk kunnen uitladen voor we in bed kruipen. De wandeling van Timber houden wat kort want we gaan deze morgen nog een eindje stappen.
Eens alles ingeladen gaan we richting Belton House. Dit estate was drie eeuwen lang de buitenresidentie van de Brownlows, een invloedrijke familie. Het huis werd rond 1685 gebouwd en is 1 van de mooist bewaarde uit de 17de eeuw. Rond het huis ligt er 1300 hectare aan parklandschap met mooie tuinen, graslanden met schapen, koeien en herten evenals een eeuwenoud bos. Sommigen zullen het huis herkennen omdat het werd gebruikt als residentie voor koning George in het derde seizoen van Bridgerton. Ook dit huis valt onder de National Trust waardoor we inkom dienen te betalen. Normaal kan je een member worden van de Trust, zelfs al voor 4 dagen, maar het lidmaatschap was iets duurder dan los te betalen bij de 2 Trustplekken die we bezochten. We vatten onze wandeling aan langs de poort en zijn onmiddellijk onder de indruk van het grote gebouw en het uitgestrekte grasveld. We wandelen rond het gebouw en langs de bijgebouwen en komen uit bij een mooi aangelegde tuin.
Via een bijzondere, bloemende tulpenboom (de knop lijkt meer op een tulp dan de bloem) komen we uit bij de kapel van het domein.We bezoeken om beurten de St Peter en St Paul Church. Wanneer je er binnenkomt, valt het op hoe druk de decoratie is. Het lijkt wel of elk familie een groter stuk marmer als gedenkplaat wilde dan zijn voorganger. De muren zijn er mee overladen. Enkele mooie glasramen trekken de aandacht. Achter de deur merk ik bij het buitengaan nog een herdenkingsplek op voor de gesneuvelden in WO II.Naast de kerk ligt een grote serre, 1 van de eerste in Engeland die op deze manier is gebouwd. Een kort bezoekje volgt.
Van daaruit gaat het dan echt het bos in. We lopen rond het meertje, zien mama eend vertrekken met een reeks kleintjes achter zich aan en genieten van de rust. Uit het bos passeren we het doolhoof, uitgesneden in buxushagen. Voor de kleinsten loopt er een Pokemontrail door het domein. Bij het teruglopen naar de auto botsen we op een kudde herten, vooral het witte mannetje valt op.
Na de lunch aan de auto gaan we richting Dover. Eerst nog even over de plaatselijke banen maar al snel wordt het de M1. Het is druk maar minder dan op vrijdag. We stoppen enkele keren om te tanken en voor een sanitaire stop. Dit keer passeren we de tolbrug bij Dartford, terwijl het in de heenweg een toltunnel was. We krijgen ook nu weer tijd tot de volgende dag middernacht om de tol online te betalen.
Uiteindelijk bereiken we Dover. We zien het alleen even te groot wanneer we de bewegwijzering richting cruiseschepen volgen in plaats van deze naar de ferry. Maar een straatje om was eigenlijk niet zo erg. Ruim op tijd en vlot komen we door alle controles en zetten ons op lane 116 om te wachten. Onze boot heeft jammer genoeg 40 minuten vertraging. Eens aan boord bestellen we ons een warme maaltijd. Daarna begeven we ons naar de lounge om wat te rusten. Iets voor 23u komen we aan in Calais. Vandaar is het in 1 ruk richting huis. Ons bed lonkt. Rond half 2 zijn we er, laten Timber uit, zeggen de katten gedag en kruipen in ons bed.