Vanmorgen rustig wakker geworden na een heerlijk nachtje slapen. Tijdens het ontbijt was het genieten van het uitzicht en het opkomend zonnetje. Het was nog fris zodat een trui wel wenselijk was maar veel minder wind dan gisteravond. Na het ontbijt hebben we, met uitzicht op het meer, de tijd genomen om het blog bij te werken met tekst en foto’s. Iets na tienen vertrok de Nederlandse camper van een prachtig plekje over ons aan het meer. Wij stonden net op het punt om te gaan wandelen. Dat hebben we even uitgesteld en onze camper op het plekje gezet zo hebben we vanmiddag alvast een goed plaatsje.

Onze wandeling in de Hardangervidda Nationalpark startte met een stuk grindweg tussen de bebouwing, best saai. Eens we dit stuk gepasseerd waren, was het even zoeken naar het echte begin van de wandeling. We vonden wel een bord met alle mogelijke langlaufpistes op, maar geen met de wandeling. Toch vonden we uiteindelijk een witte pijl. Deze bleek echter de aanduiding voor de frisbeegolf. Niet veel verder vonden we dan ook 1 van de korven waar de frisbee in dient te komen. We zouden er onderweg nog enkele tegenkomen, zeker aan het einde van de wandeling. En dan was daar het juiste pad. We volgden het en kwamen al snel boven op een kam uit met een ongelofelijk verzicht en de letters GAUSTA. Verder slingerde en kronkelde het pad afwisselend door veengebied, laag struikgewas en rotsen met verschillende soorten mos, soms met een pittige klim of een uitdagende afdaling en af en toe en plankenpad. Het uitzicht bleef prachtig. En ook al staat het hier volgebouwd, het was er ongelofelijk stil. Uiteindelijk zouden we op de gehele wandeling een 15 tal mensen tegenkomen. Iets na twaalf hebben we ons aan een klein vennetje op een rots gezet om te lunchen, heerlijk uit de wind. En ook al startten we de wandeling met een trui aan, deze was al lang weer uit, want de zon scheen goed en maakte het aangenaam warm. Alleen was een snijdende wind op sommige plaatsen af en toe een spelbreker. Na de lunch kwamen we een koppel tegen met een Golden Retriever.

Ik ga aan de kant met Timber terwijl ik achter me hoor: “nice hat” tegen Leons Land Roverpet. “Do you have a Defender?” “Yes” “the white one near the lake?” “yes” “ I have also a Defender but yours is a beast” en weg was hij. Hij was een Canadees, dat kon je zien aan zijn sokken en hoed. Leuke ontmoeting. Zo konden we verder met onze terugweg. Nog even een stop voor wat foto’s met de macrolens om dan weer te moeten eindigen met een stuk grindweg langs de bebouwing.

Wij koppelden hier nog een stukje weg langs het meer aan, in plaats van de asfaltbaan tot de auto, langs waar we nog gebruik maakten van een picknicktafel om even onze vochtbalans aan te vullen. Tegen 15u waren we terug aan de auto.

Daar aangekomen lag er naast onze auto een deken en zaten er op het dammetje in het water 2 Aziatische dames een fotosessie te houden. We hebben niets tegen hen gezegd en stilaan onze spullen in- of uitgepakt. Na een blik op Timber, vonden ze het tijd om zich een eindje verder bij hun familie te voegen. Zo konden wij genieten van de rust, in onze stoeltjes met zicht op het meer en de zon hoog aan de hemel. Toen besloot ik om een duik(je) te nemen in, wat ik zou verwachten, het koude water. Badpak aan, sandalen aan en gaan. Stap voor stap en tot slot helemaal. Zalig. Een beetje het ijsbadgevoel na de sauna afgelopen winter in Luleå. Even opdrogen in de zon op een warme steen en dan omkleden. We vroegen het ons beide af hoe lang het geleden zou zijn dat we zo rustig aan het water zaten zo vroeg in de namiddag. Laat ons stellen dat het niet vaak gebeurd. Tegen vijven heeft Leon de bbq klaargezet en stilaan opgestookt. Samen met de worstjes hebben we er ook een puntpaprika opgelegd. Lekker, zeker in combinatie met wat rauwe groenten en aardappelsla. Net voor we gingen eten stopten er 2 auto’s jeugd. Het waren 10 Zweedse jongeren. Zij kwamen even een duik nemen in het water. Gezellig gekwetter en gespetter in de buurt. Na een dik kwartier waren ze weer weg en konden wij rustig eten. Op het einde van de maaltijd werd het toch erg fris. We hebben onze trui dan maar aangedaan. Na een korte wandeling met Timber zijn we dan maar in de camper gaan zitten genietend van het uitzicht door de voorruit. Gelukkig dat we dat deden, want niet veel later vielen er druppels.