Op het gewone uur wakker. Snel Timber uitgelaten langs het pad en dan het ontbijt klaarmaken. Terwijl het water aan de kook werd gebracht, kwamen er 2 oudere fietsers aan. Die zetten hun fiets aan de kant, kleren uit, zwembroek aan en water in. Inzepen, onder water gaan en weer er uit. Afdrogen en weer weg. Het duurde maximum 10 minuten. Ondertussen gingen we gewoon verder met het ontbijt.

Na het eten liet ik Timber iets langer uit en op de baan (waar het weggetje op uitkomt) vond ik een ruïne van een oude gevangenis en van een kolenoven. Na alles te hebben ingepakt en vastgezet konden we vertrekken richting Gräsmark.
Het werd een route over kleine weggetjes, langs veel bomen en meren. Het bos was of jong of net gekapt of mooi gemengd oud. Afwisseling genoeg.

Veel kleine plaatsjes en af en toe één die op de kaart stond. Zo kon ik een beetje de richting volgen. In Fredriksberg hebben we de auto geparkeerd aan de Hembygdsgård. Dit is een beetje een klein Bokrijk. De Heemkundige kring. Te vinden in de meeste grotere dorpen. Vanaf hier vertrok een wandeling: Mörttjärn. Maar eerst koffie, thee en blauwe bessen cake. Een mooie, erg afwisselende wandeling. Vertrekkend door het bos, even een grindpad en dan afwisselend tussen de bosbessenstruiken, de heide of de rotsen. Af en toe een plankenpad, soms iets anders dan we tot nu toe gewend waren. De wandeling was maar een dikke 5km maar door het klimmen en dalen ben je toch even zoet. Na de wandeling lunchen aan de picknicktafel naast de parking.

En dan weer verder over de kronkelweggetjes. Wederom veel stof van de grindwegen, veel bomen en meren. En opeens een bekende naam Uvanå. Hier had een collega van me deze zomer gelogeerd. Ze vond het een mooie streek, ik kan ze geen ongelijk geven. Op de splitsing tussen Hagfors en Ekshärad even de auto uit de kant gezet en ons appeltje gegeten.
Vanaf hier hebben we de kleinere wegen uitgezet en zijn we na een dik uur rijden in Gräsmark aangekomen.

Nu was het nog even rijden naar het beginpunt van de wandeling die voor morgen voor ogen hebben. Maar het was via een bekende weg. We passeerden onze slaapplaats van deze zomer en paasvakantie. Ze ziet er alleen helemaal anders uit. De bomen aan de overzijde (het sprookjesbos) zijn allemaal gekapt sinds ons laatste bezoek. Ook deze rond de slaaplek. De utedass (buitenwc) en de shelter staan er nu zielig bij zo zonder bomen. Nog even verder gereden om het meer richting een startpunt van de wandeling. Daar stond al iemand, dan maar verder naar een ander punt vanwaar je de wandeling kan beginnen. Na het koken konden we makkelijk eten aan de tafel die hier staat. Nog snel de tekst getypt en we zijn klaar om morgen te vertrekken