Helsinki…… veel stappen.

Lekker rustige nacht en rond half 7 de wekker gezet, maar dat was eigenlijk niet nodig omwille van de bouwvakkers die rond die tijd ook aan de slag gingen op de bouwwerf net voor/bij ons. Half negen op pad want het was zeker 50 minuten stappen richting centrum. Maar eigenlijk een kwartier tot het metrostation. We besloten om dan toch de metro te nemen richting centrum.

Het was een heel zoekwerk om deze te vinden. We kwamen in een koopcentrum binnen en gezien TImber zijn roltrappen niet van toepassing. Dan maar de lift. Ergens vonden we dat de M van metro op de 2de verdieping stond. Dus lift naar de 2de. Uitgestapt, toen werden we geleid via de pijlen naar de volgende lift naar de derde verdieping. De vorige ging duidelijk maar tot 2. Dan een biljet kopen. Enkele reis, retour of een dagticket. We gingen voor een dagticket. Dan moesten we de zone’s aanduiden maar het kaartje was erg onduidelijk. Gelukkig had ik de stafkaart nog in mijn hoofd dus konden we zone’s schrappen. Het werd dus een dagticket voor zone A en B. Hond mocht gratis mee. Dan naar het perron. 2 minuten wachten en we konden al instappen. Vertrek van Kalasatama/ Fiskehamnen en vlot tot het centraal station. Het waren eigenlijk maar 4 haltes, een ritje van dik 10 minuten. Timber vond het prima en bleef rustig tussen ons in. Dan het doolhof om uit het metrostation te geraken met een hond. Lift snel gevonden door een fietser te volgen. Een fiets meenemen is de normaalste zaak op metro of tram. We merkten dit eerder al in Oslo (Noorwegen). Na wat zoekwerk vonden we de uitgang. We kwamen met de (gewone) trap buiten en het eerste was whow. Een geweldige gevel van het Centrale Station.

Verschillende oude gebouwen op het plein ernaast. Even een sanitaire stop in een voor onze neus schoongemaakt toilet en dan op pad richting de Dom. Tuomiokirkko is een Lutherse Kathedraal naar een ontwerp van architect Engel. Van buiten is het pracht en praal bovenop een heuveltop die je via granieten trappen kan beklimmen. Helemaal wit met groene met goud versierde koepels op de torentjes. Impossant gebouw.

Binnenin speelde dramatische orgelmuziek. Misschien om sobere interieur te camoufleren. Toch had het wel wat doordat de belangrijkste aanwezige stukken (altaar, preekstoel,…) mooi met goud waren versierd. De moeite al bij al. Nadien over het grote, met mooie huizen omringde Senaatsplein (aan de voet van de Dom) richting de Orthodoxe Kathedraal (Uspenski Katedraali) gewandeld.
Dit roodbakstenen gebouw heeft groene torenspunten met goud versierde uivormmige koepels en staat net als de andere kathedraal op een heuvel gelegen in het Kanaalpark (Kanavapuisto). Deze kerk is het centrum van de Orthodoxe kerk in Helsinki en in Finland. Ze is tevens de grootste Orthodoxe kerk van West-Europa. Ze wordt ook de kerk van de Heilige Drie-eenheid genoemd. Van binnen rijkelijk versierd met veel iconen en veel prachtige decoraties. Prachtig gewelfd plafond en grote kandelaars. Een contrast met de Lutherse kathedraal. In tegenstelling tot wat we eerder in de Baltische Staten zagen bij deze kerken mochten we wel binnen fotograferen. Uit gewoonte van het bezoeken van Orthodoxe kerken had ik mijn sjaal over mijn hoofd en schouders gehangen maar ik was blijkbaar dit keer een uitzondering. We zagen het ooit anders. Ook deze kerk was zeker de moeite om te bezoeken.

Na de kerken dringend op weg naar de kade voor de waterbus/taxi richting Suomenlinna. Even aanschuiven in de rij en al snel bleek dat ons dagticket ook hier geldig was, mooi meegenomen. Dan maar op een erg volle boot naar het eiland. Vanop de zee krijg je een mooi overzicht en zicht op de oevers van Helsinki. Ook konden we de 3 wolkenkrabbers zien staan die naast de camper stonden. De overtocht duurde ongeveer 15-20 minuten.

Eens van boord even snel een koek en wat te drinken genomen. Dan rond gaan wandelen. Het fort Suomenlinna (Sveaborg – fort van Zweden) ligt op 5 met elkaar verbonden eilanden en is door de Zweden gebouwd om Helsinki te beschermen tegen aanvallen vanaf de zee. Eerst passeerden we over kinderkopjes de kerk: Suomenlinna kirkko. Een witte kerk met grote groene koepel. Leon bezocht de binnenkant, maar vond het niet echt de moeite voor de inkom die ze vroegen.

Ik bleef buiten met Timber. Nadien was het wandelen tussen oude houten huisjes, militaire verlaten kazernes en bunkers. Ook een bezoek aan het oude fort mocht niet ontbreken. Dikke muren, donkere gangen, wel rustig wandelen tussen groen.

Tegen 13u de boot teruggenomen. Toen hadden we het wel gezien. Aangekomen op de Kauppatori (markt) werden we overwelmd door lekkere geuren die van de kraampjes afkwamen.

We aten er uiteindelijk zelf een bord mixed. Dit was gebakken aardappels, stuk gebakken zalm en gefrituurde sprotjes met wat sla en yoghurtdille-saus. Erg lekker en vooral voldoende. Het was ook even fijn om uit de zon te kunnen zitten.

Na het eten ging het over de Esplanade verder door de straten naar de Vanha Kirkko = de oude Kerk. Intussen hebben we aan de hand van een verkeersbord gezien dat je niet met spikebanden in de winter door de stad mag. In de Vanha kirkko viel vooral het lichtblauwe plafond op wat het best mooi maakte. Verder was het een sobere kerk waar toch veel met goud was afgewerkt. De preekstoel was erg mooi. De kerk zelf lag in een mooi parkje.

Via het parkje en enkele straten kwamen we bij een gigantisch roodbakstenen gebouw met groene spitse torenpunten: de Johanneskirkko. Deze is gebouwd bovenop een heuvel waar vroeger de Midsummarvuren werden afgestoken. De oorspronkelijke naam van de kerk was Nieuwe Kerk omdat de oude Kerk en de Kathedraal te klein geworden waren. Later werd het dus de Johanneskerk. Het is de grootste stenen kerk in Finland en kon oorspronkelijk 3000 mensen zetten. Na wat herschikken van de banken zijn het er nu nog 2200. Rondom in de kerk hangen houten sculpturen die de kruisweg uitbeelden. De 4 pilaren rond het altaar symboliseren de 4 evangelisten. Door de goede akoestiek en het grote orgel is de kerk vaak gebruikt voor concerten. Ook hier was, zoals we eerder zagen, het houten plafondwerk zichtbaar maar ditmaal geschilderd. Al bij al toch een indrukwekkend bouwwerk dat we op onze route tegenkwamen.

Verder kuierend en stappend door de straten ging het richting Kauppahalli. Omdat honden niet binnen toegelaten zijn, ging ik alleen. Oude houten kraampjes met lekkers, sommigen al gesloten. Vooral zoet en vis waren aanwezig en belegde broodjes. Deze zijn anders dan bij ons gewoon de onder- of bovenkant van een broodjes en dan belegd met iets bijvoorbeeld vissalade. Opvallend ook dit keer geen fruit of groenten.

Van al dat lekkers en het vele stappen was het tijd voor een koffiebreak. Koffie met chocoladegebak met sinaasappel voor Leon, thee en een cakeje met lemoncurd voor mezelf, water en koekje voor Timber.

Even rust, even passanten bekijken. Altijd leuk, zeker in een grootstad. Hier zagen we, net als op de andere plekken, vooral veel tattoo’s, maar echt veel bij vrij jong tot zeer oud. Ook de haarkleur van de dames varieerde van fluoroos of – oranje over groen naar petrolblauw. Bij de jongens is het blijkbaar van jongsafaan de gewoonte om de zijharen zeer kort te hebben en de bovenharen te laten groeien en in een staart(je) te dragen.
Nu de batterijen weer wat waren opgeladen konden we onze weg verderzetten richting Rotskerk. Deze Temppeliaukio Kirkko is gehouwen uit een rots. Een ontwerp van 2 broers die eigenlijk een grillig blok graniet dat 12 m boven de grond uitstak langs binnenuit hebben opgeblazen. Deze kerk ligt gewoon aan een plein in een woonwijk.De kerk heeft wel een koperen koepel met ramen die de kerk van licht voorziet en die van bovenaf net een vliegend schotel is.. Dit prachtig kunstwerk heeft donkerblauwe banken met roospaarse kussens die meteen opvallen. De eenvoud van het altaar maken dat het nog beter tot zijn recht komt. Vanop de bovenverdieping is het zicht helemaal spectaculair. Door de grillige rotswanden gecombineerd met andere materialen is het een mooie plek.

Door de goede akoestiek worden er vaak concerten gegeven. Een knap werk Finse architectuur.
Toen we net buiten de kerk kwamen begonnen er druppels te vallen. Iedereen ging schuilen in de kerk maar daar mocht Timber niet binnen, dan maar onder de lindeboom die in het parkje voor de kerk stond. Na dik 10 minuten was de bui voorbij. Er restte ons nog 1 stop: het monument in het Sibeliusken Puisto (het Sibelius park). Dit monument is opgericht voor de componist Hiltunen. Het lijkt op een groot orgel en bestaat uit 24 buizen. Beste een niet alledaags zicht in een park vol groen, zeker niet met de zon die er op schittert.

We hadden ons programma afgerond, nu nog richting metro. Vermits dat toch een eindje stappen was, hebben we de tram genomen voor 6 of 7 haltes. Dit kon ook met ons dagticket. Een goede beslissing die we namen ’s morgens.

Een in het Centraal Station de omgekeerde zoektocht naar de metro. Die kwam er erg snel. 5 haltes metro en dan uit het koopcentrum geraken. Daar nog snel naar de winkel voor het hoognodige en nog een kwartier stappen naar de auto. Bij de auto aangekomen even op de stappenteller gekeken. Los van de verplaatsing per metro, boot en tram bleek dat we toch dik 21 kilometer hadden gestapt. Nog snel het lekkers uit de winkel opgegeten en stilaan richting bed gegaan. Tussendoor nog wat facetimen met het thuisfront. Een volle, interessante en bewogen dag. Bedtijd.
Helsinki is een aanrader voor een citytrip maar neem dan best ook de fiets tussendoor. De goede staat van de vele mooie gebouwen maakt het fijn om in de stad rond te wandelen. Voor ons met Timber een geslaagde dag maar ik denk dat er best wel mooie musea te bezoeken zijn.