Het werd een rustige nacht op enkele motorrijders na die eens even optrokken. Net voor half zeven wakker geworden. Het is weer even wennen, dat bleek ook gisteravond toen we merkten dat we de verluchting niet hadden opengezet. Dus even weer uit bed. Terwijl ik Timber uitliet en nog een beetje van Vierzon ontdekte, kookte Leon al water voor koffie en thee.
Daarna ging het vlot: ontbijten, afwassen en dak toe door Leon als ik een tweede rondje met Timber liep.
Kwart over 8 weer de baan op. Dit keer toch maar eerst over de autosnelweg om wat afstand af te leggen. Het was een beetje saai, eentonig. Toch wat opgefleurd door de gele velden.
Hier en daar en kasteel of een klein dorp tegen de heuvels. Rond 10u was het tijd om te tanken. Op de parking aan de winkel naast het tankstation koffie en thee gedronken en een sanitaire stop op de publieke toilet van de winkel. Top, we konden weer verder. Zo kwamen we bij Limoges, gekend om het porselein, om verder richting Toulouse te rijden. De departementen waren in dit stuk sterk met elkaar verstrengeld. Ik denk dat we vandaag wel 3 of misschien zelfs 4 keer de Dordogne zijn binnengereden en weer uit.
Iets over half één de snelweg ter hoogte van Cressensar verlaten en naast de plaatselijke baan een leuke plek gevonden om te lunchen. Tussen het groen en de bomen. Rustig. Timber even los laten lopen tijdens het uitlaten. Zo was die ook weer tevreden. Op deze plek stonden veel bomen die overgroeid waren met mos. Het geel was hier niet door het mosterd-(kool-)zaad maar door de sleutelbloemen en paardenbloemen.
Ter hoogte van Souilac was er het einde van over de snelweg te rijden want van dan af werd het weer een tolweg. Dan maar over de D-weg. In Cahors bij een grote Carrefour even een sanitaire stop. Daar stond op de parking een rode antieke R4. Snel een fotootje gemaakt en we konden weer weg. Daarna ging de weg meermaals steil omhoog of omlaag, soms recht maar meestal kronkelend, al dan niet met haarspelbochten. Het was duidelijk dat we stilaan richting bergen reden.
Met op de D-weg te rijden viel het ons op dat het landschap steeds meer veranderde maar dat de bouwstijl naar de Spaanse villa’s overging. Op de heuvelruggen verschenen opnieuw wijngaarden. We passeerden verschillende “domeinen” met bijhorende “chateaux”. Tijdens het rijden zagen we in de verte de bergtopen van de Pyreneeën opduiken, velen besneeuwd.
Benieuwd wat we morgen gaan tegenkomen. Na een lange dag en bijna 600km te hebben gereden, staan we dan nu op een camperplek in Saverdun. Rustig gelegen onder de bomen op een grote parking. Op het grasplein ernaast staan picknicktafels, er is drinkbaar water en zelfs een grillplaats. Prima plekje dus.
