Rond 6u wakker, dat maakt dat we besloten om toch nog een wandeling te maken in de omgeving. Rond 8u op pad. Het was even zoeken in de buurt van het slot waar juist het begin van de wandeling was, maar eens die gevonden ging het mooi glooiend door het bos en enkele weilanden met schapen en koeien. Op zeker moment komen we aan een picknickplek, met grillplaats en WC. Even pauze. Niet veel verder botsen we op Trädhuset wat zoveel betekent als boomhuis of boomhut. De hut wordt blijkbaar gebruik als restaurant of iets dergelijk, maar vandaag gesloten. Wel konden we aan een kraantje water tappen, waarbij we ons drinkflesje nog eens vulden.

We hebben een eigen route gewandeld en hebben zowat alle kleurtjes van de markeringen gevolgd. Na de boshut ging het vooral naar beneden richting het meer. Daar even Timber laten zwemmen, appel gegeten en dan weer verder. Na net geen 3u en bijna 7,5km waren we weer aan de auto. Na een kopje thee en koffie ging het dan richting Växjö. Onderweg passeerden we Älmhult, de enige plaats in de wereld met een IKEA-museum en dito hotel. Växjö is de meest groene stad van Europa. De natuur is overal dichtbij: meer dan 200 meren en 23 natuurreservaten vind je in de omgeving van de stad. Naast de natuur staat de stad ook gekend om hun milieu-inspanningen en duurzame initiatieven. Je vindt er bijvoorbeeld de langste autovrije winkelstraten van Zweden. Voorts kreeg Växjö de titel Matlandethuvudstaden, wat zoveel betekent als Voedselhoofdstad. Deze titel verdiende de stad omdat de restaurants er gebruik maken van primaire grondstoffen en producten uit de directe omgeving. Uiteraard mag de glaskunst niet ontbreken in het rijtje van zaken waar de stad om gekend staat. Wij vonden er een parking waar ik even een praatje deed met de parkeerwachter om dan naar het centrum te gaan. Eerst en vooral gingen we op zoek naar een plekje om te lunchen. Bij Sit en Go vonden we een plekje op het terras. We bestelden de fiskdagenslunch. Terwijl ik binnen de bordjes vulde met lekkers van de saladbar, werden de borden met de vis al gebracht. We sloten af met een kopje koffie en thee vergezeld van enkele koekjes.

Na de lunch trokken we door de winkelwandelstraten richting de kathedraal.

Deze is met zijn groene torens en rode baksteen een duidelijk herkenningspunt voor de stad. In de kerk vind je prachtig glaswerk. Zelfs de doopvont bestaat uit glas (en steen). De kerk heeft het zwaar te verduren gehad, ze is meerdere keren afgebrand en weer gerenoveerd. De oudste overblijfselen dateren van de 16de eeuw die vooral te vinden zijn in de kalkstenen schilderijen van de zijkapel. Het altaarstuk is zeer recent (2002) en trekt de meeste aandacht. Het is echt adembenemend mooi. We gingen zoals gewoonlijk om beurten in de kerk.

De kerk is omgeven door een park: Linnéparken, genoemd naar de Zweedse botanicus, arts en bioloog: Carl von Linné. Vooral de speeltuin trekt de aandacht met het bloemenkasteel, de gigantische klok en het bos van paardenstaart. Maar in het park zijn het vooral de bloemperken, de vijver en de waterpartij die met de aandacht gaan lopen.

Alles werd aangeplant naar het idee van Linné zelf. Bij het verlaten van het park, stak er nog een eekhoorntje de weg over om daarna in een boom zich gaan te verschuilen.

Na het park wandelden we even naar het water om dan stilaan weer terug naar de auto te gaan. Bij het buitenrijden van de stad passeerden we nog het voetbalstadion en enkele kleurrijke appartementsgebouwen. Bij de Circle K konden we water halen, dus de watertank weer gevuld. Nadien nog even een stop bij de Maxi ICA voor wat fruit en een ijsje. Daarna ging het richting Hissö naturreservat. Dit lig in het Helgasjön op het groene eiland. Het reservaat bestaat uit een 150 -200 jaar oud beukenbos. Naast beuk vind je er ook eik, esdoorns, lijsterbes en esp. Korstmossen, schimmels en insecten hebben er hun thuisbasis, evenals vleermuizen en vele vogelsoorten. Het eiland beschikt zelfs over hondenbadplaatsen. We reden er een rondje en stopte aan 1 van de badplaatsjes, al dan niet voor een hond.

Terwijl Leon een slaapplekje zocht, heb ik bosbesjes geplukt. Mmm lekker, mijn dag kan niet meer stuk. Op het eiland ligt ook de kasteelruïne van het 14de eeuws Slott Kronoberg. Dit fort was een belangrijk onderdeel in de verdediging tegen Denemarken omdat de oude grens met Denemarken tot aan het kasteel liep. In de 16de eeuw werd het door Koning Gustav Vasa uitgebreid tot een sterke vesting met zelfs meer dan 50 kanonnen. Na het verdrag van Roskild werd de grens met Denemarken verlegd naar de Öresund. Hierdoor kwam het slot langzaamaan in verval. Jammer genoeg is de ruïne nu ten gevolge verwaarlozing en instortingsgevaar niet (meer) toegankelijk voor het publiek. Toch namen we er nog even een kijkje. Het was er erg druk vooral ter hoogte van het restaurant. Hierna was het tijd om naar een slaapplek te rijden. We staan hier op een parking aan het Notteryd naturreservat. Voor ons avondmaal maken we gebruik van de picknicktafel. Erg handig: er is hier ook een toilet.